ዛሬ ማታ ራሴን በአግባቡ እመግባለሁ

የሆነ ነገር እየበሰለ ነው፤ ቤቱም ሁሉ በመዓዛው ተሞልቷል። ይህን ሆን ብዬ፣ ለራሴ፣ ዛሬ ማታ፣ በስሌቱ ውስጥ ሌላ ማንም ሳይኖር ሠራሁት። የሚመጣ እንግዳ የለም። ምክንያትም የለም፤ ተመልካችም የለም። በዚህ ሳምንት ደግሜ አደርገዋለሁ፤ ምክንያቱም አሥራ አምስት ደቂቃ ወሰደ፤ የምሽቱን ባሕርይ በሙሉም ለወጠው።

መስኮቱ ላይ እንፋሎት አለ፤ ድስቱም ድስት የሚያሰማውን ድምጽ እያሰማ ነው። እዚህ ውስጥ አስደናቂ ነገር የለም፤ ሁሉም ግን ሙቀት አለው። አንድ ሳህን ወጥቷል፤ የእኔም ነው፤ ቆሜ ከምበላው ይልቅ ተቀምጬ እበላዋለሁ። ሬዲዮኑ ተከፍቷል፤ በእውነት ግን አላዳምጠውም፤ ይህም ለሬዲዮ ሊሰጥ የሚገባው ልክ ትክክለኛው የትኩረት መጠን ነው።

ሌላውን ሰው ሁሉ በሚገባ አበላለሁ፤ ከዚያም እኔ በመታጠቢያው ላይ ቆሜ እበላለሁ። የምወደው ሰው ይህን ሲያደርግ ፈጽሞ አልፈቅድም፤ በራሴ ላይ ግን ሳላስበው አደርገዋለሁ፤ ይህም በጥንቃቄ ሳልሰማው የቆየሁትን ነገር ይነግረኛል። ለሌሎች ሰዎች የያዝኩት መስፈርትና ለራሴ የያዝኩት መስፈርት አንድ ዓይነት አይደሉም። ያንን ልዩነት ራስን መስጠት እያልኩ ለዓመታት ስጠራው ኖርኩ። አንድም ጊዜ በብርሃን ላይ አውጥቼ ወደማልመረምረው ልማድ ይቀርባል፤ ልማዶች ደግሞ መሮጣቸውን ለመቀጠል ፈቃዴ አያስፈልጋቸውም። የሚያስፈልጋቸው እኔ አለማየቴ ብቻ ነው።

አንድ እውነተኛ ነገር ማብሰል ስለ ምግብ ንጥረ ነገር አይደለም። ራሴን ድካሙ የሚገባው ሰው አድርጎ የመያዝ አሥራ አምስት ደቂቃ ነው፤ ይህም ከዚያ በኋላ ማስረጃው ፊት ተቀምጦ ለመከራከር የሚከብድ ነገር ነው። ማንም በማያይበት ጊዜ ራሴን የምይዝበት መንገድ ትንሽ የግል ጉዳይ አይደለም። ከየትም ቦታ የምቀበለውን ነገር ወለል በጸጥታ ይወስናል፤ ወለሎችም የሚገነቡት ልክ እንደዚህች ካሉ ተራ የማክሰኞ ቀናት ነው። ያን ወለል በእኔ ስም የሚያነሳልኝ ሌላ ማንም ፈጽሞ አይኖርም።

ስለዚህ ዛሬ ማታ አንድ እውነተኛ ነገር አበስላለሁ። ቀላል ሊሆን ይችላል። መከፈት ሳይሆን መሠራት ብቻ ነው የሚጠበቅበት፤ ቆሜ መብላትም አልተፈቀደልኝም። ተቀምጬ እበላዋለሁ። ያ ሁለተኛው ክፍል ጌጥ አይደለም፤ የመፍትሔው ሁሉ ግማሽ ነው፤ ራሴን ብለቅ በጸጥታ አስቀድሜ የምጥለውም ልክ ያ ግማሽ ነው። ቀላል መሆኑ ጨርሶ ችግር የለውም። መቀመጡ ነው አማራጭ ያልሆነው ክፍል።

ተመግቤያለሁ። በሚገባ። ትኩረት ይሰጥ በነበረ ሰው።