ደጋግሜ የምጀምረውን እጨርሳለሁ

ሁልጊዜ የማቆምበትን ክፍል አልፌዋለሁ። ዛሬ ማታ በዚህ ላይ ከዚህ በፊት ሄጄ ከማላውቀው በላይ ራቅ ብዬ ሄድኩ፤ ትንሽም እንኳ አስደናቂ አልነበረም። አንዳች ግኝት አልነበረም። ወንበርና አሥራ አምስት ገጽ ነበር። ምልክቱን ባለበት ትቼ ነገ ልክ ያንኑ አደርጋለሁ፤ በምንም ጉዳይ ላይ ለእኔ በእውነት ሠርቶ የሚያውቀውም ብቸኛው ዘዴ ይኸው ነው። አሥራ አምስት ገጽ አስደናቂ አይደለም። ዳግም ፈጽሞ ማንበብ የማይጠበቅብኝ አሥራ አምስት ገጽ ግን ፈጽሞ ሌላ ነገር ነው።

ምልክቱ ተንቀሳቅሷል። አሁን ከኋላው የተነበበ ትንሽ ክምር አለ፤ ያልተነበበው ክፍልም ከሳምንት በፊት ከነበረበት በጣም ያነሰ ግድግዳ ይመስላል። የመጽሐፉ ጀርባ በትክክለኛው ቦታ ላይ መለጠጥ ጀምሯል። የተገዛ መጽሐፍ ሳይሆን ባለቤት ያለው መጽሐፍ መምሰል ጀምሯል።

ይህን አራት ጊዜ ጀምሬዋለሁ። እያንዳንዱ እንደገና መጀመር አስቀድሜ የሸፈንኩትን መሬት አስከፍሎኛል፤ እኔም ያንን ጥልቅ መሆን ብዬ እጠራው ነበር፤ ይህም ለራሴ የተደረገ ልግስና ነበር። በእውነቱ ግን ያልተጠናቀቀ ቦታ ላይ መገኘትን አለመቀበል ነበር። በማንበብ መሃል ካለ ሰው ይልቅ በሚገባ አንብቦ የጨረሰ ሰው መሆን እፈልግ ነበር። ያ ምርጫ አሁን የአራት መጽሐፍ ያህል ገጽ አስከፍሎኛል፤ ከእነሱም አንዳቸውን ሳልይዝ ትቶኛል። እዚህ ላይ ፍጹምነት የተሻለ ሥራ አያመርትም። ጨርሶ ምንም ሥራ አያመርትም፤ ያውም በጣም ቀስ ብሎ፤ በዚያው ጊዜም እንደ ጥብቅነት ይሰማል።

ግስጋሴ ፍጥነት አያስፈልገውም፤ ምልክት ያስፈልገዋል። የምይዘው አሥራ አምስት ገጽ በሚቀጥለው ጸደይ ደግሜ ከማነበው ሃምሳ ገጽ ይበልጣል፤ ምክንያቱም መደራረቡ ሁሉ የሚኖረው በመያዝ ውስጥ ነው። ወደ መጀመሪያው መመለስ እንደ ጥብቅነት ይሰማ ነበር፤ የሠራው ግን እንደ ማጥፊያ ነበር። ቦታዬን የሚያጠፋ ነገር ሁሉ ስልት አይደለም፤ በጣም ሥራ እንደበዛበት እየተሰማው በቦታው የሚቆምበት እጅግ በሚገባ የተሸፈነ መንገድ ነው። ደጋግሞ አንድ ነገር መጀመሪያ ላይ ከመገኘት ይልቅ በእውነት አጋማሽ ላይ መገኘትን እጅግ እመርጣለሁ።

ስለዚህ ዛሬ ማታ አሥራ አምስት ገጽ፤ ምልክቱንም ልክ ባቆምኩበት ቦታ እተወዋለሁ። ነገ የሚጀምረው ከዚያ ነው፤ ከመጀመሪያው አይደለም፤ በራስ መተማመን ከሚሰማኝ የመጨረሻ ምዕራፍም አይደለም። ደርሻለሁ የሚል ስሜት ለማግኘት ብዬ ደግሜ አላነብም፤ ምክንያቱም ደርሻለሁ የሚል ስሜት ግቡ አይደለም፤ ከጅምሩም አልነበረም። ወደፊት ብቻ፤ መሆን ከምመኘው ቦታ ሳይሆን በእውነት ካለሁበት ቦታ ተነስቼ።

ከትናንት ይበልጥ ወደፊት። መጨረስ ከጅምሩ ይህ ብቻ ነው የነበረው።