የእኔ በሆነ ስፍራ የመጀመሪያው ጠዋት

ማንቂያው ከመጮሁ በፊት ነቃሁ፤ የራሴ በሆነ ክፍል ውስጥ። ይህን ጠዋት ለረጅም ጊዜ አስታውሰዋለሁ። ለቅጽበት የት እንዳለሁ ጠፋኝ፤ ከዚያም ገባኝ፤ ያ ማወቅ እንደ ሙቀት ውስጤ ወረደ። ግድግዳዎቹ ላይ ገና ምንም የለም። ብርሃን ግን አትረፍርፎ አለ። ይህን ያደረግሁት እኔ ነኝ። ዕድል አይደለም፣ አጋጣሚ አይደለም፣ የሚገባኝ ነው ብሎ የወሰነልኝ ሰውም የለም። ይህን ያደረግሁት እኔ ነኝ፤ ይህችን ዓረፍተ ነገር ሳልሸማቀቅ ለመናገር መልመድ ግን ጊዜ ይወስድብኛል።

ወለሉ ከእግሬ በታች ቀዝቀዝ ብሏል። ገና ያልተለማመድኩት መስኮት አለ፤ ፀሐይም በአንድ ወር ውስጥ በቃሌ በምይዘው ማዕዘን ትገባበታለች። ከታች የሆነ ቦታ በር ተዘጋ። ጀበና። በቧንቧ ውስጥ የሚንቀሳቀስ ውሃ። ይህ ቦታ ጠዋት ላይ የሚያሰማቸው የተለዩ ድምጾች፣ ገና ከአሁኑ ወደ ልማድ እየተቀየሩ ነው። ያለ ምንም ምክንያት ከጫፍ እስከ ጫፍ እየተመላለስኩ ነው። አንዳቸውም አስደናቂ አይደሉም፤ ሁሉም ግን የእኔ ናቸው።

ከፈለግሁት በላይ ጊዜ ወሰደ። ቁጥሮቹ ፈጽሞ የማይንቀሳቀሱባቸው ወራት ነበሩ፤ ስሌቱ ደግ ስላልነበር መሥራቱን የተውኩባቸው ምሽቶችም ነበሩ። ያኔ የማላውቀውና ዛሬ የማውቀው ነገር ይህ ነው። ወደ ማንኛውም ትልቅ ነገር የሚደረግ ግስጋሴ በሚካሄድበት ጊዜ ሙሉ በሙሉ ማለት ይቻላል አይታይም፤ ይህ ደግሞ የሂደቱ ጉድለት ሳይሆን ሂደቱ በተነደፈበት ልክ እየሠራ መሆኑ ነው። ምንም ያልተሠራባቸው የመሰሉኝ ወራት ባዶ አልነበሩም። ማንም የማያነሳቸው፣ ከዚያ በኋላ በሚነገረው ታሪክ ሁሉ ውስጥ የሚዘለሉት ክፍሎች ናቸው።

ስህተቴ ዘገምተኛ ወርን እየሠራ አለመሆኑ ማስረጃ አድርጌ መቁጠሬ ነበር። መሥራት ከውስጥ ሲታይ የሚመስለው ዘገምተኛነትን ነው። የሚደራረብ ነገር ሁሉ ለረጅም ጊዜ ምንም ማለት አይከፍልም፤ ከዚያም በአንዴ ይከፍላል፤ ይህ ማለት ደግሞ በመንገድ አጋማሽ ላይ መፍረድ ሰው ትርፉ ሊደርስ ልክ በደረሰበት ቅጽበት እጁን የሚሰበስብበት መንገድ ነው። ተጨማሪ ተግሣጽ አላስፈለገኝም። ያስፈለገኝ የተሻለ መለኪያ ነው፤ እስካሁን የወጣውን ሳይሆን እያስገባሁ ያለሁትን የሚለካ፤ ሁለተኛው መለኪያ ለወራት እያታለለ ይኖራልና።

ስለዚህ ዛሬ ወደሚቀጥለው የሚያደርሰኝን፣ በዚህ ወር ማድረግ የምችለውን አንድ ነገር እሰይማለሁ፤ ዓይኔ በግድ በሚያርፍበት የቀን መቁጠሪያ ላይ አስፍረዋለሁ። መንገዱን ሙሉ አይደለም። ሁሉንም ሸፍኖ በሁለት ሳምንት ውስጥ የሚፈርሰውን ዕቅድ አይደለም። አንድ ነገር፣ ቀን ተለጥፎበት፤ ቀን ያለው ነገር ቃል ኪዳን ነውና፣ ቀን የሌለው ደግሞ ሥራ ከበዛበት ሳምንት ጋር ሲገናኝ የማይተርፍ ስሜት ነውና። ወራቱ መቆጠር የሚጀምሩት እንዲህ ነው።

ሌላ ምንም ከማድረጌ በፊት ለአንድ ደቂቃ የክፍሉ መሃል ላይ ቆሜያለሁ። ዕቃ የለም፣ ዕቅድ የለም፤ ወለልና ብርሃን፣ የቦታው ድምጽ ብቻ። ሰው ለፍቶበት ያገኘው ነገር ግብ መሆኑ አብቅቶ ተራ የማክሰኞ ጠዋት ሲሆን የሚመስለው እንዲህ ነው። ከውስጥ ሲታይ ሁልጊዜም እንዲህ ነው የሚመስለው፤ ሲደርስም የሚያውቁት ሰዎች ጥቂት የሆኑት ለዚህ ነው።