ያንተ ያልነበረውን ማስተዳደር ማቆም

በህይወትህ ውስጥ ያለ አንድ ሰው አንተ የማትሠራውን ነገር እየሠራ ነው፣ አንተም ይህንን ተሸክመኸው ቆይተሃል። ነገሩን ማስተካከል የሚችለውን ዓረፍተ ነገር እያዘጋጀህ ነው ንቅቅ ያልከው። ብርሃኑ እንደተለመደው ገብቷል። ያ ዓረፍተ ነገር መባል የማይኖርበት ሙሉ ቀን ወደፊት ተኝቷል።

ከትናንት ማታ በሲንኩ አጠገብ ሁለት ኩባያዎች ተቀምጠዋል። ማንም ያላጠፋው የመተላለፊያ መብራት። የሆነ ሰው ሙዚቃ ግድግዳ ማዶ፣ ስሙን ለማወቅ በጣም ርቆ። ውጭ ደግሞ ስለዚህ ነገር ምንም አስተያየት የሌለው ተራ ጎዳና።

የሌላ ጎልማሳ ውሳኔን ያንተ ችግር አድርገህ ስትይዘው ቆይተሃል። ይህ እንደ እንክብካቤ ይሰማል፣ በእውነትም ከፊሉ እንደዚያ ነው። ነገር ግን የሚያደክምህበት ምክንያት ስሌት ነው: ውሳኔው ሙሉ በሙሉ በእሱ ህይወት ውስጥ ብቻ የሚኖር ነው፣ ሙሉ በሙሉም ከአንተ ቁጥጥር ውጭ ነው፣ ስለዚህ በእሱ ላይ የምታጠፋው ሰዓት እዚያ ላይ ምንም ለውጥ አያመጣም፣ እዚህ ላይ ግን ትክክለኛ ዋጋ ያስከፍልሃል። ማንቀሳቀስ ለማትችለው ነገር ሙሉ ዋጋ እየከፈልህ ነው። የሚያም ደግሞ ጭንቀት ብዙ ጊዜ እንደ እርዳታ የሚሳሳት መሆኑ ነው፣ በአንተም በእነሱም እይታ።

ይህ አስተዳደር በእውነት ለምን እንደሆነ ራስህን ጠይቅ። ሰውን መምራት እንደ ፍቅር ይመስላል፣ ከስሩ ግን ብዙ ጊዜ ማየትን የሚያመጣውን ምቾት ማጣት ማቆም ፍላጎት ነው። ይህ ሰብዓዊ ነው እንጂ ከመርዳት ጋር አንድ አይደለም። ሰዎች ዋጋው በራሳቸው ላይ ሲወርድ ነው የሚቀየሩት፣ ከጎናቸው ባለው ሰው ላይ ሲወርድ አይደለም፣ ይህም ማለት ለእነሱ ወክለህ ይህን ዋጋ መሸከምህ የምትፈልገውን ነገር እርግጠኛ በሆነ መንገድ የሚያዘገይ ብቸኛው ጣልቃ ገብነት ነው ማለት ነው። ወደ ኋላ መቆም መተው አይደለም። ሰው ራሱን ህይወቱን እንዲገጥም መፍቀድ ነው፣ ማንም ነገር የተማረበት ብቸኛው ቦታ ይህ ነው።

ስለዚህ ዛሬ አንድ ነገር ሳይመራ ይቀራል። ምንም ጥቆማ የለም፣ ምንም የተሻለ ሀሳብ የለም፣ በእውነት መመሪያ የሆነ በጥንቃቄ የተቀነባበረ ጥያቄም የለም። ቢጠይቅህ በሙሉ ልብ እና በሙሉነት፣ በእውነት የምታስበውን ሁሉ መልስ። ካልጠየቀ ደግሞ ዝምታው መያዝ ትተህ ችላ ማለት ሳይሆን ደግነት እንዲሆን ፍቀድ።

ያ ሰዓት ወደ አንተ ይመለሳል፣ እነሱም የራሳቸውን ህይወት ይመለሳሉ፣ ሁለታችሁም በሌላ መንገድ በደንብ አልተጠቀማችሁበትም ነበር። ተውት እንዲሆን ፍቀድ። ዛሬ ካሉት ነገሮች ሁሉ በጣም ሞቅ ያለው ይህ ነው።