ግንኙነቴ የተቋረጠውን ጓደኛ አገኘዋለሁ

ደግመን እየተነጋገርን ነው፤ እንግድነቱ እንዲያቆም አራት ሰከንድ ያህል ወሰደ። አራት ሰከንድ። በሚቀጥለው ጊዜ የሆነ ነገር ጸጥ እንዲል ስፈቅድ ያንን ቁጥር አስታውሰዋለሁ፤ ምክንያቱም አራት ሰከንድ ለሁለት ዓመት እስክሸሸው ድረስ ያን ያህል የፈራሁት ነገር ነው። ሁለት ዓመትን ከአራት ሰከንድ ጋር መለዋወጥ ማንም ሆን ብሎ የሚያደርገው ልውውጥ አይደለም። እኔ በዝንጋታ አደረግሁት፤ እነዚህ ልውውጦችም ሁልጊዜ የሚደረጉት እንዲሁ ነው። ከጅምሩ መቋረጥ አልነበረም። መንሸራተት ነበር፤ መንሸራተትን መመለስ ደግሞ ሰው በውስጡ ሳለ ከሚያምነው በጣም ይቀላል።

ከረጅም ጊዜ ወዲህ ያልሰማሁት ድምጽ ስሜን በተራው መንገድ ሲጠራ አለ። መብራራት ያለበት ምንም ነገር የለም። አስቀድመን ሦስት ርዕስ ውስጥ ገብተናል፤ ከእነሱም አንዳቸው ስለ ክፍተቱ አልነበሩም። በእነሱ በኩል ከኋላ የሆነ ሰው ውሻ ይጮኻል፤ ስለ እሱም ይቅርታ ይጠይቃሉ፤ ይህም ሳምንቱን ሙሉ ከደረሰኝ ነገር ሁሉ እጅግ የተለመደው ነው።

በእኛ መካከል የተፈጠረ ምንም ነገር የለም። ይህ በሆነ መንገድ የባሰ ነው፤ ምክንያቱም የሚጠቆም ታሪክም የሚጠገን ጉዳትም የለም። መልካም የሆነ ነገር በንጹሕ ቸልተኝነት ጸጥ እንዲል ፈቀድኩ፤ ከዚያም ዝምታው ራሱ አሳፋሪ ሆነ፤ ኀፍረቱም ለተጨማሪ ዝምታ ምክንያት ሆነ። እኔ እንደገመትኩት በዚህ ላይ ነጥብ የሚቆጥር ማንም የለም። ፈጽሞ ይዘውት የማያውቁትን ቆጠራ ሰጥቻቸው ነበር፤ ከዚያም የራሴን ፈጠራ ላለመደወል ምክንያት አድርጌ ያዝኩት። ይህ መውጫ ያልተገነባለት የተዘጋ ዙር ነው፤ አንድ ሰው ከውጭ እስኪያቋርጠውም ድረስ ይሮጣል።

ሌላኛው ሰው ማለት ይቻላል በእርግጠኝነት ልክ ያንኑ ሁለት ዓረፍተ ነገር ይጠብቅ ነበር። ግልጽ መሆን ሲገባው ፈጽሞ የማይሆነው ክፍል ይህ ነው፤ ምክንያቱም እኔ የማየው የዝምታውን የራሴን ወገን ብቻ ነው፤ የእኔም እንደ ጥፋተኝነት፣ የእነሱ ደግሞ እንደ ቸልተኝነት ይታያል። ቸልተኝነት አይደለም። በሌላ ቤት ውስጥ የሚሮጥ ልክ ያው ዙር ነው፤ በውስጡም ያው ሐሳብ አለ። አንድ ሰው ቀድሞ መሄድ አለበት፤ ቀድሞ መሄድ ደግሞ ይበልጥ የገደደው መስሎ ለአጭር ጊዜ ከመታየት በቀር ምንም አያስከፍልም። ይህ አንድም ጊዜ እውነተኛ ወጪ ሆኖ አያውቅም። ከመልእክቱ በዚህኛው ወገን ሆኖ ሲታይ ብቻ ነው ወጪ የሚመስለው።

ስለዚህ ሁለት ዓረፍተ ነገር እልካለሁ። ስለ እነሱ ሳስብ እንደነበርኩ፤ ደግመንም ልንገናኝ እንደምፈልግ። ስለ ክፍተቱ ሰበብም ይቅርታም የለም፤ ምክንያቱም ይቅርታ ክፍተቱን የንግግሩ ርዕስ ያደርገዋል፤ ክፍተቱ ደግሞ ርዕሱ አይደለም። ርዕሱ ወዳጅነቱ ነው። ለሁለት ዓመት የት እንደነበርኩ አላብራራም። ያንን ማብራሪያ የፈለገ ማንም የለም።

ግንኙነቱ ተመልሷል። ዝምታው እንዳስመሰለው ያን ያህል ርቆ ሄዶ አያውቅም፤ ፈጽሞም አይሄድም።