የምፈራውን ጥያቄ እጠይቃለሁ

ጠየቅሁት። ለሦስት ሳምንት ስዞርበት የነበረው ጥያቄ አሁን ክፍሉ ውስጥ ወጥቷል፤ ክፍሉም ጨርሶ ደኅና ነው። የተሰበረ ምንም የለም። ውዱ ክፍል መዞሩ ነበር፤ መጠየቁ ዘጠኝ ሰከንድ ያህል ወሰደ፤ ይህንም ልውውጥ ጥንቃቄ እያልኩ እየጠራሁ ለዓመታት ስፈጽም ኖርኩ። የሚቀጥለው ይበልጥ ቶሎ ይሄዳል።

በሌላኛው በኩል ዝምታ አለ። መጥፎው ዓይነት አይደለም። ሰው መልስ ከመሰብሰብ ይልቅ በእውነት የሚያስብበት ዓይነት ነው። ከኋላቸው የሆነ ቦታ ወንበር ተንቀሳቀሰ። መንጋጋዬ ተፈትቷል፤ ተቆልፎ እንደነበረም ጨርሶ አላውቅም ነበር።

አለመጠየቅ ይበልጥ አስተማማኝ ሆኖ ይሰማ ነበር። ይበልጥ አስተማማኝ አልነበረም፤ ይበልጥ ጸጥ ያለ ነበር፤ ለዚያም ጸጥታ በአንድ ዓረፍተ ነገር በነጻ ማግኘት እችል የነበረውን ነገር በመገመት ሳምንታት ከፍያለሁ። መልስ በሌለበት ጊዜ የገነባሁት ዓይነት፣ እውነት ሆኖ ከተገኘው ነገር ሁሉ ይበልጥ ዝርዝርና ይበልጥ በራስ የሚተማመን ነበር፤ በጣምም የባሰ ነበር፤ ምክንያቱም አእምሮ ከክፍተት ጋር የሚያደርገው ይኸው ነው። ባዶ አድርጎ አይተወውም። በደካማ መንገድ ይሞላውና ሙላቱን እንደ ማስረጃ ይይዘዋል። እዚያ የሚያስቀምጠው ነገር በራሴ የእጅ ጽሑፍ ነው፤ ምንጩን መጠየቅ ትዝ የማይለኝም ልክ በዚህ ምክንያት ነው።

ማንኛውም እውነተኛ መልስ፣ መልስ ሳይኖረኝ ከምገጣጥመው ታሪክ ይበልጣል። ያልፈለግኩት መልስ እንኳ የጠጠረ ነገር ያስረክበኛል፤ ደስ በማይል መሬት ላይ መቆም ደግሞ ባለፈው ማክሰኞ ከፈጠርኩት መሬት ላይ ከመቆም ይሻላል። ግቡ ከጅምሩ እርግጠኝነት አልነበረም። መረጃ ነበር። አንዲት መጥፎ ዓረፍተ ነገር ለማምለጥ ብዬ ከእሷ በባሰች ምናባዊ ዓረፍተ ነገር ውስጥ፣ በዙር፣ ያውም ያለ ክፍያ፣ ለሁለት ሳምንት ስኖር ነበር።

ስለዚህ በግልጽ እጽፈዋለሁ፤ በሚቀጥለው ንግግሬም እጠይቀዋለሁ። አስቀድሞ መጻፍ ያለበት ምክንያት አለ፤ በቅጽበቱ ማንም ሊመልሰው ወደማይችል ነገር አለዝቤ እቀይረዋለሁ፤ ከዚያም ለተለዘበው ጥያቄ በሚመጣው መልስ በጸጥታ እበሳጫለሁ። እውነተኛው ጥያቄ የተጻፈው ነው። የሚጠየቀውም እሱ ነው፤ ያውም በዚያው ቃል፣ ራሴ ላይ ለማቅለል ብዬ ባልሆነ ኖሮ የምገነባውን ረጅም መቅድም ሳልጨምር።

ተጠይቋል፣ ተመልሷል፣ መገመቱም አልቋል። የፈጠርኳቸውን ክምር መልሶች በአንድ እውነተኛ መልስ ለወጥኩ፤ እውነተኛውም ከፈጠርኩት ሁሉ ያንሳል። ያንን ዝምታ ዳግም አልገዛም።