የእኔ ያልሆነውን ሸክም አወርዳለሁ

ትከሻዬ ኖሮበት ከነበረው ከፍታ ወርዷል። ይዤው የነበረ ነገር ከእጄ ውስጥ የለም። ከዚህ በኋላ የማነሳውን ነገር በጣም ይበልጥ በጥንቃቄ እመርጣለሁ፤ ምክንያቱም ልሸከመው ሳልስማማ አንድ ነገር ለአንድ ዓመት መሸከም ምን እንደሚያስከፍል አሁን በትክክል አውቃለሁ። በእኔ ላይ የተጣለ አይደለም። እጄን ዘርግቼ አነሳሁት፤ በዚያው መንገድም መልሼ ማስቀመጥ እችላለሁ። እንድይዘው የጠየቀኝ ማንም የለም። ከዓመታት በፊት፣ በጸጥታ፣ አንድ ጊዜ አቀረብኩ፤ ያንንም አቅርቦት ዳግም ፈጽሞ አልመረመርኩትም።

ክፍሉን እሰማዋለሁ። የሆነ ቦታ ማስተዋሉን የተውኩት ሰዓት አለ፤ ጊዜውን ሁሉ እዚያው ሆኖ ልክ ይህንኑ ሲያደርግ ቆይቷል። ጸጥታው አዲስ አይደለም። አዲሱ እሱን የመስማት አቅሜ ነው። እጆቼ ባዶ መሆናቸውን ደጋግሜ አስተውላለሁ፤ ደስ ከመሰኘት ይልቅም ትንሽ እንግዳ ሆኖ ይሰማኛል፤ ይህም እስከ ሳምንቱ መጨረሻ የሚያልፍ ይመስለኛል። አሁን በእጆቼ ውስጥ በእውነት መርጬ ለማነሳው ነገር ቦታ አለ።

ፈጽሞ የእኔ ያልነበረ ቢያንስ አንድ ነገር ስሸከም ኖርኩ። ሌላ ማንም ስለማያነሳው አነሳሁት፤ ከዚያም በጸጥታ ለዘላለም የእኔ ሥራ ሆነ፤ ከእነዚህ ዝውውሮች እያንዳንዳቸው ማለት ይቻላል የሚከሰቱትም እንዲሁ ነው። ስለ ጉዳዩ ንግግር ፈጽሞ አልተካሄደም። ክፍተት ነበር፤ እኔም ሞላሁት፤ አንድ ጊዜ መሙላቴም እኔን ጨምሮ በሁሉም ሰው ዘንድ ሁልጊዜ ለመሙላት እንደተስማማሁ ተነበበ። ታማኙ ሰው መሆን በእውነት መልካም ባሕርይ ነው፤ እጅግ ውድ የሆነ የመክሸፊያ መንገድ ግን አለው። መልሶ የሚሰጠኝ ማንም የለም፤ ምክንያቱም ሌላኛውን ጫፍ ይዘው እንዳሉ ማንም አያውቅም። ራሴን የማይተካ ባደረግሁበት ቅጽበት ራሴን ማቆም የማይችል አድርጌዋለሁ። በያዝኩት መጠንም እኔን ጨምሮ ለሚያየው ሰው ሁሉ ይበልጥ የእኔ ይመስል ነበር።

ማስቀመጡ ማንንም መተው አይደለም። የማን እንደሆነ በሐቀኝነት መናገር ነው፤ ያ ሐቀኝነት ደግሞ ነገሩ በባለቤቱ በአግባቡ የሚያዝበት ብቸኛው መንገድ ነው። እኔ እየተሸከምኩት እስካለሁ ድረስ የእነሱ መሆኑን ፈጽሞ አያውቁም። እርዳታዬ ራሳቸው የሚያነሱበትን ቅጽበት በጸጥታ ያዘገይ ነበር። ይህ ከሚሰማው በላይ በጣም ጉዳይ አለው፤ ምክንያቱም ማስቀመጡ ራስ ወዳድ አማራጭ አለመሆኑን ያሳያል። ጠቃሚው አማራጭ ነው፤ እኔ ግን ለዓመታት ተቃራኒውን ስም እየሰጠሁት ኖርኩ። የሌላ ሰው ኃላፊነት መሸከም ልግስና አይደለም። ሊወጡት ይችላሉ ብዬ እንደማላስብ በጸጥታ የምነግርበት ዘገምተኛ መንገድ ነው።

ስለዚህ የሌላ ሰው የሆነውን አንድ ነገር፣ ጮክ ብዬ ወይም ወረቀት ላይ ጽፌ እሰይማለሁ፤ ከዚያም አስቀምጠዋለሁ። ዛሬ አንዱን ብቻ። ሁሉንም ነገር እንደገና መደራደር አይደለም፤ ስላለፉት አምስት ዓመታት የሚደረግ ከባድ ንግግር አይደለም፤ ለቤተሰቡ አዲስ መመሪያም አይደለም። አንድ ነገር፣ ተሰይሞና ተለቅቆ፤ ስለ እሱም ለተወሰነ ጊዜ ምቾት ማጣት ተፈቅዶልኛል፤ ምቾት ማጣቱ እንዲያቆም ብዬ ወዲያውኑ መልሼ ሳላነሳው።

ቀለል ብሏል። የሚካሄደው ነገር ስለቀነሰ ሳይሆን፣ ከዚያ ውስጥ የእኔ የሆነው ስለቀነሰ ነው።