በእኔ ለሚተማመኑት ጠንካራ ሆኜ እቆማለሁ

ከእነሱ ጋር ነኝ፤ በእውነትም እዚህ ነኝ። በግማሽ አይደለም፤ ፊቴ የማዳመጥ ሥራ እየሠራ አእምሮዬ ሌላ ነገር እየጨረሰ አይደለም። በክፍሉ ውስጥ ተገኝቻለሁ፤ ይህች ተራ ሰዓት የያዘችው ምንም ይሁን ምን። አሁን ከምችላቸው ነገሮች ሁሉ በላይ መቻል የምፈልገው ይህን ነው፤ ማንም የትም የማይመዘግበውና ምስጋና የማይሰጠኝም ብቸኛው ይኸው ነው።

ጉልበቴ ከፍታ ላይ የሚካሄድ ወሬ አለ፤ እኔም ውስጡ ለመግባት ተንበርክኬያለሁ። አንድ ነገር በሰፊ ዝርዝር እየተብራራልኝ ነው፤ ከዚያ ውስጥ አንዳች አጣዳፊ የለም፤ እኔም አላቻኩለውም፤ ወደ መጨረሻውም አልነዳውም። ይህች ሰዓት ልትሄድበት የሚገባ ሌላ ቦታ የለም። ምን ያህል እንደቆየ መመልከቱን ተውኩ።

ክፍሉ ውስጥ ሆኜ በዚያው ጊዜ ሌላ ቦታ የነበርኩባቸው ወቅቶች ነበሩ፤ ጮክ ብሎ ባይነገርም ተሰምቷል ብዬ አስባለሁ። ትኩረት አይታይም የሚባል ነገር አይደለም። ሰዎች ሁልጊዜ ያውቁታል፤ ብዙውን ጊዜ ደግሞ ስለ ሌላው ሰው ሳይሆን ስለ ራሳቸው አንድ ነገር ይወስናሉ፤ ቆም ብዬ እንዳስብ ሊያደርገኝ የሚገባው ክፍል ደግሞ ይኸው ነው። በግማሽ ጆሮ የተደመጠ ሰው አዳማጩ ሥራ በዝቶበታል ብሎ አይደመድምም። እኔ አሰልቺ ነኝ ብሎ ይደመድማል። በዚህ ጊዜ በስሌት ተገኝቶ የነበረ ሰው መሆን አልፈልግም። ሥራ በዝቶብኝ እንደነበር አያስታውሱም። የሚያስታውሱት ቀና ብዬ ማየቴን ወይም አለማየቴን ነው።

ልሰጥ የምችለው ማለቂያ የሌለው ትዕግሥት አይደለም፤ ማንም እንዲህ ያለ ትዕግሥት የለውምና፤ አለኝ ብሎ ማስመሰል ደግሞ ሲያልቅ የባሰ ደካማ ያደርገኛል። ልሰጥ የምችለው ትኩረት ነው፤ በተወሰነ ልክ፣ ሙሉ በሙሉ ተሰጥቶ። አሥር እውነተኛ ደቂቃ አጠገብ ተቀምጦ ከሚያልፍ ሙሉ ምሽት ይበልጣል፤ ምክንያቱም ደግሞ በቂ ቀላል ነው። ቅርበትን ማንም አያስታውስም። የሚያስታውሱት በክፍሉ ውስጥ ብቸኛው ነገር ሆነው መገኘታቸውን ነው። የትኩረት ጥራት ከሰዓት ብዛት ይበልጣል፤ ይህ ደግሞ በእውነት መልካም ዜና ነው፤ የሌለኝ ነገር ሰዓት ነውና። ሌላ ምንም የማይኖርባቸው አሥር ደቂቃዎች፣ ድምጽ በሚሰማበት ርቀት ውስጥ ከሚያልፍ ምሽት ፈጽሞ የተለየ ንጥረ ነገር ናቸው።

ስለዚህ ዛሬ አብረን በምንሆንባቸው በመጀመሪያዎቹ አሥር ደቂቃዎች ስልኩ ወደ ሌላ ክፍል ይሄዳል። ምሽቱን ሙሉ አይደለም፤ ሐሙስ ዕለት አፍርሼው ቅዳሜ ላይ ሐሳቡን በሙሉ በጸጥታ የምተወው ዓይነት ትልቅ ሕግም አይደለም። አሥር ደቂቃ፣ የሚፎካከረኝ ምንም ሳይኖር። የተወሰነና እውነተኛ ነገር ከወሰን የለሽና ንድፈ ሐሳባዊ ነገር በየጊዜው ይበልጣል፤ ጥቂት ቃል ገብቼ በእውነት መፈጸምንም እመርጣለሁ።

የሚያስታውሱት ክፍል ይኸው ነው፤ የተሠራውም ልክ እንደዚህች ካሉ ተራ ሰዓታት ነው። በዓላቱ አይደሉም። ይህች ናት። ለእሷም እዚህ ነኝ።