Je blijft je eigen bewijs weggooien

Je hebt moeilijke dingen gedaan en je telt ze niet mee. Dat is geen bescheidenheid en het is de moeite waard om er vanmorgen goed naar te kijken, voordat de dag luid wordt. Er is een bureau, en een raam, en de gewone bezigheden van een kamer waar iemand werkt. Al het bewijs dat je nodig hebt ligt al achter je.

Een pen die je een tijdje niet hebt gebruikt. Stof dat opdwarrelt in een lichtstraal bij de plank. Een schrift met drie beschreven pagina's en de rest die wacht. Ergens start een auto slecht en dan toch.

Elke keer dat je iets moeilijks voor elkaar krijgt, schuif je het weg als geluk, toeval, of een lat die lager lag dan hij leek. Het volgende moeilijke ding komt dan aan bij iemand zonder enige geschiedenis van ooit iets voor elkaar gekregen te hebben. Dit is wat dat doet: zelfvertrouwen wordt opgebouwd uit herinnerd bewijs, dus als je het bewijs weggooit blijf je permanent bij het begin, hoeveel je ook eigenlijk hebt doorstaan. Dat is geen nederigheid. Nederigheid is een accuraat beeld van jezelf, en dit is een stelselmatig onnauwkeurig beeld dat toevallig naar beneden wijst.

Hanteer je eigen maatstaf naar beide kanten. Je zou een vriend nooit vier moeilijke jaren laten wegverklaren als een reeks gelukkige omstandigheden; je zou dat, vriendelijk, een vertekening noemen, en je zou gelijk hebben. Pas dat toe op je eigen dossier en het beeld is niet vleiend, het is gewoon juist. Wat je geluk noemde was meestal jij, die er telkens weer was op een slechte dag, terwijl weggaan mogelijk was. Dat is het minst glorieuze en het meest betrouwbare bewijs dat er is, en jij bent de enige die weigert ernaar te kijken.

Dus vandaag komen er drie op papier. Drie moeilijke dingen die je al hebt gedaan, gewoon opgeschreven, zonder voorbehoud en zonder uit te leggen waarom ze makkelijker waren dan ze leken. Lees de lijst eenmaal, langzaam, en leg hem dan ergens neer waar je hem tegenkomt in een slechte week, in plaats van ergens netjes opgeruimd.

Je begint niet vanuit het niets. Je hebt alleen jarenlang slecht boekgehouden, en de gecorrigeerde versie is een veel beter verhaal dan je verwacht.