Ik laat één lied me in beweging brengen

Het nummer staat hard en ik beweeg en er is hier niemand om er een mening over te hebben. Ik ga dit veel vaker doen. Het kostte me drie minuten en het heeft de temperatuur van de hele avond veranderd, een rendement dat ik niet zou geloven als iemand het me beschreef.

De vloer doet dat ding dat vloeren doen als het volume omhoog staat. Ik ben sneller buiten adem dan ik verwacht had en lach erom. Er staat iets op een plank licht te trillen en daar ga ik ook niets aan doen. De buren redden het wel. Het is één nummer.

Ik ben hier op een gegeven moment mee gestopt zonder dat ooit besloten te hebben. Ergens tussen mens zijn en druk zijn haalden drie minuten plezier stilletjes de lijst niet meer, en er kwam niets voor in de plaats. Niemand neemt dit van je af. Het valt van de rand terwijl je bezig bent met dingen die op dat moment belangrijker leken en het meestal niet waren. De dingen die als eerste geschrapt worden zijn altijd de dingen waar niemand anders op wacht, wat betekent dat het bijna altijd de dingen zijn die er puur voor mij waren. Dat is een vreemd filter om een leven doorheen te halen en ik heb het er jarenlang doorheen gehaald. Niemand plant plezier in, en juist daarom gaat het als eerste weg en komt het als laatste terug.

Drie minuten zijn niets en ze veranderen de temperatuur van een hele avond. Dit is het goedkoopste goede ding dat me ter beschikking staat en ik blijf vergeten dat het bestaat, wat oprecht een vreemd ding is om slecht in te zijn. Er is hier geen enkele drempel. Geen apparatuur, geen planning, geen vaardigheid, geen kosten, geen voorbereiding, geen tweede persoon nodig. De enige reden dat ik het niet doe is dat het niet bij me opkomt, en dat is een probleem dat ik kan oplossen door één keer te beslissen in plaats van elke dag opnieuw. Drie minuten zijn beschikbaar op de slechtste dag die ik ooit ga hebben.

Dus ik zet het nummer op waar ik van hou, hard, en ik beweeg drie minuten. Slecht mag niet alleen, het is het grootste deel van het punt, want het goed doen zou publiek vereisen en dat is er niet. Drie minuten. Eén nummer. Geen aanloop, geen reden, en geen plan voor wat er daarna gebeurt. En dan ga ik terug naar waar ik mee bezig was, drie minuten lichter dan ik was.

Nog steeds buiten adem. Nog steeds aan het lachen. Drie minuten.