Ik ga naar bed terwijl het nog vanavond is

Ik ga naar bed terwijl het nog vanavond is in plaats van al morgen. Het huis is bezig met zijn late stilte. Ik ga hiermee doorgaan, want de versie van mij die morgen komt opdagen wordt nu beslist, in deze specifieke vijftien minuten, en op geen enkel moment morgenochtend. Morgenochtend mag ik alleen werken met wat me hier gegeven wordt.

De lamp is uit en de straat doet heel weinig. Morgen is vanaf hier nog ver weg, en dat is precies het punt van er zo vroeg in gaan. Er ligt een boek dat ik niet opengeslagen heb en daar ben ik helemaal rustig onder. Het huis heeft dat specifieke gezette geluid dat het maakt wanneer alles erin klaar is voor vandaag.

Ik blijf op voor de uren die niemand van me wil, en betaal die vervolgens met een versie van mezelf waar iedereen mee te maken krijgt. Dat is een slechte wisselkoers en ik draai hem al jaren zonder hem ooit opgeschreven te hebben. De late uren voelen als de enige die echt van mij zijn, en juist daarom verdedig ik ze zo slecht. Ik rust er niet in uit. Ik neem een lening op morgen en noem het vrijheid, en de rente wordt betaald door andere mensen die niet met de voorwaarden hebben ingestemd.

De avond wordt niet van me gestolen. Ik geef hem uit, en op het moment dat ik het zo kon zien kon ik anders kiezen zonder me ook maar iets ontzegd te voelen. Die ene omdraaiing deed meer werk dan alle vastberadenheid ooit voor elkaar kreeg. Vermoeidheid komt niet binnen met de mededeling dat ze vermoeidheid is. Ze komt binnen als ongeduld, als een korter lontje, als beslissingen die ik anders niet zou nemen, en dat alles geef ik aan de mensen om me heen en noem het daarna een slechte dag, alsof het uit het niets kwam. De kosten hiervan landen nooit bij mij alleen, en dat is het deel dat me uiteindelijk in beweging heeft gebracht.

Dus ik zet een wekker voor bedtijd, niet alleen voor de ochtend. Eén wekker, op het uur waar ik steeds straal voorbij vaar zonder te merken dat ik dat doe. De wekker is geen regel die ik mezelf opleg en het is geen straf. Het is informatie, die aankomt op het ene moment waarop ik betrouwbaar zelf niet op de tijd let.

In bed, met opzet, terwijl het nog vanavond is. Morgen krijgt een betere versie van mij.