Je weet zelf al dat het saaie het is dat werkt

Het antwoord op dat ding waar je al weken op vastloopt, is saai, en dat weet je al weken. Slapen, wandelen, het vragen, beginnen, wachten. Iets eenvoudigs in die richting, en je wist het al op de eerste dag. De ochtend is helder, de waterkoker staat aan, en het saaie antwoord staat al die tijd geduldig in de hoek te wachten.

Tabbladen open over hetzelfde onderwerp, meerdere. Een markeerstapel die aan de punt is opgedroogd. De stoel in de hoek waarin hij vanzelf staat. Stoom boven een kopje, en het licht dat er achter opkomt.

Je bent op zoek geweest naar een beter antwoord dan het antwoord dat je al had. Het zoeken voelt verantwoordelijk. Het doet in werkelijkheid iets heel anders: een onopvallende oplossing biedt geen verhaal en geen slimmigheid, en die accepteren betekent toegeven dat het probleem nooit ingewikkeld was, alleen onaangeroerd. Dat is moeilijker om toe te geven dan om op te lossen, en juist daarom gaat het zoeken stilletjes door in plaats van te stoppen. De reden dat het saaie antwoord altijd wint, is dat het het eigenlijke mechanisme aanpakt, en dat mechanisme is bijna altijd saai.

Kijk eens goed naar wat dat zoeken je eigenlijk oplevert. Geen beter plan, want dat had je meteen herkend, en je hebt het al een maand niet gevonden. Het is het gevoel aan het probleem te werken zonder het ongemak van het simpele te doen, uitstel in een witte jas. De mensen die het snelst vastlopen loslaten, hebben geen betere informatie. Zij zijn degenen die eerder een saai antwoord accepteerden en al resultaten aan het verzamelen waren terwijl anderen nog aan het lezen waren.

Dus vandaag gebeurt het saaie. Geen verder lezen, geen vergelijken, geen laatste check meer. De voor de hand liggende, onopvallende stap waar je al weken omheen draait, vandaag genomen, in welke vorm die ook past bij deze dag.

Het zou nooit interessant worden. Het zou alleen ooit werken, en dat blijken twee verschillende vragen te zijn. Neem het saaie vanmiddag, en krijg de rest van je maand terug.