Je komt hier doorheen

Het is een zware periode geweest en je staat er nog, rechtop, koffie aan het zetten. Beide helften daarvan zijn waar en slechts één ervan krijgt aandacht. De waterkoker bouwt langzaam op naar de kook. Er valt licht op de muur, zoals het altijd doet, of het jaar nu goed gaat of niet. Je hebt je door ergere dingen dan dit heen geslagen, en het bewijs staat in de keuken.

Een mok met een schilfer in de rand die je steeds van plan bent te vervangen. Iemands auto die hortend start op straat en dan toch aanslaat. De koelkast die zijn toon vindt en vasthoudt. Je eigen handen, warm rond de kop, die het gewone doen terwijl al het andere lawaai maakt.

Zware jaren kondigen hun einde niet aan, en dat is precies wat ze zo zwaar maakt. Er is geen signaal, geen moment waarop iemand je vertelt dat het ergste voorbij is, dus de geest vult die stilte met de aanname dat dit nu eenmaal is hoe het is. Die aanname is zo overtuigend omdat je er vanbinnen niet uit kunt kijken: een zware periode maakt van de toekomst niets meer dan een verlenging van het heden, en dat gebeurt bij iedereen, elke keer weer, wat de omstandigheden ook zijn. Het is een gezichtsbedrog van positie, geen weergave van je leven.

Vraag jezelf af wat je werkelijk weet, in plaats van wat je voelt. Je hebt eerder zware periodes doorstaan en elke enkele daarvan is geëindigd, niet omdat je slimmer was dan de situatie, maar omdat je er nog was toen het gebeurde. Dat is geen kleine zaak en het is geen geluk. Het is het enige mechanisme dat er ooit is geweest, en het vraagt maar om één eigenschap: de bereidheid om morgen ook nog aanwezig te zijn. Dit jaar heeft je dat niet afgenomen. Het heeft het alleen moeilijker gemaakt om te merken dat je het nog hebt.

Doe daarom vandaag dat ene ding waarvoor de versie van jou over zes maanden je zou bedanken. Klein en saai en concreet. Een wandeling, een telefoontje beantwoorden, een rekening openen. Niet omdat het het jaar oplost, maar omdat het een boodschap is van jou aan die persoon, dat je bent doorgegaan.

Dit zal eindigen. Niet vandaag, en waarschijnlijk niet op een manier die je opmerkt, maar het zal gebeuren. Tot die tijd doe je het enige dat ooit heeft gewerkt: er gewoon bij blijven. Dat telt voor meer dan het aanvoelt.