ਇਰਾਦਾ
ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੱਜ ਨਾਲ ਖੁਆਉਂਦਾ ਹਾਂ
@harborlight Narrated by Amy Black 2:14 30 shots
0:00 2:14
ਕੁਝ ਪੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸੇ ਦੀ ਮਹਿਕ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਂ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਬਣਾਇਆ, ਆਪਣੇ ਲਈ, ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇਸ ਹਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਮਿਲਣ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ। ਨਾ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਮੌਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਇਸੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਉੱਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਰੰਗ ਹੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਭਾਫ਼ ਜੰਮੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕੜਾਹੀ ਉਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਕੜਾਹੀ ਕੱਢਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਿੱਘਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਕੌਲੀ ਬਾਹਰ ਪਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਖਲੋ ਕੇ ਖਾਣ ਦੀ ਥਾਂ ਬਹਿ ਕੇ ਖਾਣਾ ਹੈ। ਰੇਡੀਓ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਰੇਡੀਓ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਮਿਕਦਾਰ ਹੈ।
ਬਾਕੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਭਾਂਡਿਆਂ ਕੋਲ ਖਲੋ ਕੇ ਖਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਦਿਆਂ ਵੇਖਣਾ ਮੈਥੋਂ ਕਦੇ ਝੱਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇਹੀ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਾਫ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਣਸੁਣਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਮਿਆਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਮਿਆਰ ਇੱਕੋ ਮਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਸ ਖੱਪੇ ਨੂੰ ਨਿਰਸੁਆਰਥੀ ਹੋਣ ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਉਸ ਆਦਤ ਦੇ ਵੱਧ ਨੇੜੇ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਪਰਖਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਦਤਾਂ ਨੂੰ ਚੱਲਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਮੇਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਥੋਂ ਉੱਧਰ ਵੇਖਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਚੀਜ਼ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਖ਼ੁਰਾਕ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਉਸ ਇਨਸਾਨ ਵਾਂਗ ਪੇਸ਼ ਆਉਣਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇੰਨੀ ਖੇਚਲ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਗੱਲ ਦੇ ਸਬੂਤ ਅੱਗੇ ਬਹਿ ਕੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨਾਲ ਬਹਿਸ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਉਦੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸਲੂਕ ਕੋਈ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਨਿੱਜੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਉਹ ਹੇਠਲੀ ਹੱਦ ਤੈਅ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਦਾ ਸਲੂਕ ਕਿਤੋਂ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੱਦਾਂ ਠੀਕ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਸਧਾਰਨ ਮੰਗਲਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹੱਦ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਦੇ ਉੱਚੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ।
ਤਾਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਚੀਜ਼ ਪਕਾਉਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਖੋਲ੍ਹੀ ਨਾ ਜਾਵੇ ਸਗੋਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖਲੋ ਕੇ ਖਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਬਹਿਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਕੋਈ ਸਜਾਵਟ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਪੂਰੇ ਇਲਾਜ ਦਾ ਅੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਅੱਧ ਹੈ ਜੋ ਰਤਾ ਜਿੰਨੀ ਢਿੱਲ ਮਿਲਦਿਆਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਸਾਦਾ ਹੋਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ। ਬਹਿਣਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਛੋਟ ਨਹੀਂ।
ਢਿੱਡ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਢੰਗ ਨਾਲ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਹੱਥੋਂ ਇਹ ਹੋਇਆ, ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਪੂਰਾ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸੀ।