ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵੀ ਪੂਰੇ ਕਰੀਂ

ਜਿਸ ਬੰਦੇ ਦੀ ਤੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਵਾਅਦਾ ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਤੋੜੇਂਗਾ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦੇ ਤੂੰ ਲਗਭਗ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤੇ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਸਵੇਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬੈਠਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਕਮਰਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਦੋ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਾਸਲਾ ਹੀ ਅਸਲ ਗੱਲ ਹੈ।

ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਾਪੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸੂਚੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਅਧੂਰਾ ਪਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੈੱਨ ਜਿਸ ਦਾ ਢੱਕਣ ਗੁੰਮ ਹੈ। ਬਾਹਰ ਪੰਛੀ ਬੇਵਜਾਹ ਬਹੁਤ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ। ਓਵਨ ਦੀ ਘੜੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਂਗ, ਨੌਂ ਮਿੰਟ ਗ਼ਲਤ।

ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਟੁੱਟਿਆ ਹਰ ਵਾਅਦਾ ਗ਼ਲਤ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਜਮ੍ਹਾਂਰਾਸ਼ੀ ਹੈ। ਇਹ ਬੇਅਸਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਇਸ ਸਮਝੌਤੇ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਧਿਰ ਤੂੰ ਹੈਂ ਅਤੇ ਹਿਸਾਬ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਬਾਹਰੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਇਸ ਲਈ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਭਰੋਸਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਬੰਦਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਖਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਮੂਡ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਅਸਲ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸਹੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਲੇਖਾ ਹੈ।

ਜ਼ਰਾ ਦੇਖ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਵਾਅਦੇ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਜਿਹੇ ਵਾਅਦੇ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਾਮ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਓਪਰੇ ਬੰਦੇ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਨਾਕਾਮੀ ਨੂੰ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਜੋ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰੇ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਇਹ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਇੰਨਾ ਛੋਟਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਲਗਭਗ ਯਕੀਨੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਖਾਤੇ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਬਦਲਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਤਾਂ ਅੱਜ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਵੀ ਕਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ। ਦਸ ਮਿੰਟ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੇ, ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਣ ਦਾ, ਇੱਕ ਥਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦਾ। ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਦੇ ਅਤੇ ਦਿਨ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕਰ ਲੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਵਾਅਦਾ ਦਰਜ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਇੱਕ ਇਕੱਲਾ ਛੋਟਾ ਵਾਅਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਰਾਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਾਤਾ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦਾ ਹੈ। ਖਾਤਾ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਖ਼ਾਲੀ ਪਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਸਨੂੰ ਭਰਨ ਦੇ।