ਤੂੰ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ

ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਘੱਟ ਮੰਗੇਂਗਾ। ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਚੁੱਪਚਾਪ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਾਇਦ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਵੇਰ ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਅਜੇ ਖਰਚਿਆ ਨਹੀਂ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੜ-ਵਿਚਾਰ ਲਈ ਸਹੀ ਵੇਲਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਿਤਾਬ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਅੰਕ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਿਟਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੰਨਾ ਪਲਟਣ ਦੀ ਸੁੱਕੀ ਜਿਹੀ ਅਵਾਜ਼। ਕਿਤੇ ਕੇਤਲੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ੋਰ ਵਾਲੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਲਿਖਾਈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਪੱਕੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਲਿਖਦੇ ਵੇਲੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਸੌਦਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਯਥਾਰਥਵਾਦ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕੰਮ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਛੋਟ ਵਾਂਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੰਗੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵੱਡੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਉਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਨਾ ਕਿ ਜੋ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਤਲਬ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਘਟਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅੰਕ ਹੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਅਸਲ ਹੱਦ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ 'ਨਾਂ' ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚਾਇਆ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸੰਭਵ 'ਹਾਂ' ਨੂੰ ਛੋਟੀ 'ਹਾਂ' ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਛੋਟੀ 'ਹਾਂ' ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਮੰਗਣ ਦੀ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ।

ਸੋਚ ਕਿ ਇੱਕ 'ਨਾਂ' ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਤੂੰ ਇਨਕਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸਮਝਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਬੇਨਤੀ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁੰਗੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ 'ਨਾਂ' ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਦੀਆਂ, ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਲਗਭਗ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਪੂਰੀ ਬੇਨਤੀ ਲਈ 'ਹਾਂ' ਸਾਰੇ ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਯਾਦ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟਾ ਕਰਕੇ ਗਿਣਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।

ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਓਨੇ ਹੀ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਜਿੰਨਾ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮਾਫ਼ੀ ਦੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਬਣੀ-ਬਣਾਈ ਛੋਟ ਦੇ। ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਵਾਕ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਨਾਮ ਨਾਲ ਕਹੀ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੇ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦੇ।

ਜੋ ਵੀ ਜਵਾਬ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਰਾਤ ਤੱਕ ਕੋਈ ਅਸਲੀ ਗੱਲ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗਾ, ਨਾ ਕਿ ਹੋਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਰਹੇਂਗਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਭੇਜੇ ਹੋਏ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਦੇ ਲਾਇਕ ਹੈ। ਪੂਰੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮੰਗ। ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜਾ ਸੰਭਵ ਨਤੀਜਾ ਵੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਤੱਥ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਵਰਤ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।