ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ

ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਲਗਭਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ। ਇਹ ਕਈ ਬਹੁਤ ਵਾਜਬ ਦਲੀਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਬਚ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਬਲ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਵੀ ਇਹ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤੇ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਲਈ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕਮਰਾ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਭੌਤਿਕ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਦਿਨ ਭਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਪਲ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਬੈਠਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਕਲਮ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤੀ। ਸ਼ੈਲਫ ਕੋਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਧੂੜ। ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਧੀਮੀ ਬਿਜਲਈ ਗੂੰਜ ਜਦੋਂ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਵੀ ਜਾਗਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇੱਕ ਨੋਟਬੁੱਕ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੰਨੇ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਕਮਰੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਇਮਾਨਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹੋ। ਕੋਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ, ਕੋਈ ਸੱਦਾ, ਕੋਈ ਖ਼ਿਤਾਬ, ਕੋਈ ਬਾਹਰਲਾ ਸੰਕੇਤ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਇਹ ਉਡੀਕ ਪੂਰਾ ਦਹਾਕਾ ਨਿਗਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਸੰਕੇਤ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਓਪਰੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਜੋ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੱਤਰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਉਸ ਕੰਮ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੱਤਰ ਮਿਲਣ ਤੱਕ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਗ਼ਲਤ ਸਿਰੇ ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ ਹੋ।

ਇਹ ਦੇਖੋ ਕਿ ਇਹ ਉਡੀਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੁਝ ਤਾਂ ਕਰ ਹੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਓਨਾ ਚਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਿਨਾਂ-ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਯੋਜਨਾ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਬੇਦਾਗ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਲਸ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਲਸ ਕਹਿਣਾ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਮਿਆਰਾਂ ਦਾ ਭੇਸ ਪਾਈ ਬੈਠੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਲੈਂਦੇ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਬੇਦਾਗ਼ ਰਿਕਾਰਡ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪਹਿਲੇ ਖਰੜੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਬੁਰੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਭ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪਿਆ।

ਸੋ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਦੱਸੋ। ਨਾ ਕੋਈ ਪੋਸਟ, ਨਾ ਕੋਈ ਸੁਨੇਹਾ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹਮਦਰਦ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਜ਼ਿਕਰ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਇਨਾਮ ਦਾ ਸੁਆਦ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਆਦ ਅਸਲੀ ਕੰਮ ਤੇ ਖਰਚਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਅਸਲ ਚੀਜ਼ ਤੇ, ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ, ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਲਗਾਉਣਾ ਹੀ ਪੂਰਾ ਕੰਮ ਹੈ।

ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦੇਣ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਾਇਦ ਚਾਰ ਪਲਾਂ ਲਈ ਬੁਰੀ ਖ਼ਬਰ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖ਼ਬਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਬੂਹੇ ਕੋਲ ਤੁਸੀਂ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਹ ਕਦੇ ਬੰਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਧੱਕੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸਿਓਂ ਹੀ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।