Nasema humo humo, kwa sauti yangu mwenyewe

Ninalisema, na chumba kinalichukulia kwa uzito. Si kwa sababu nilipaza sauti wala si kwa sababu nilikuwa mjanja, bali kwa sababu nilisema jambo la kweli kwa uwazi kisha nikanyamaza. Sauti yangu ilisikika kama sauti yangu. Nitafanya hivyo tena, kisha tena baada ya hapo, hadi jambo hilo litakapoacha kuhisiwa kama kitu nilichopaswa kujiandaa nacho kwa taabu. Huu ni ujuzi. Nilikuwa nikiuchukulia kama sifa ya kuzaliwa nayo ambayo mimi sikupewa.

Mtu fulani anaandika kitu. Kuna ile nusu sekunde ya ukimya ambapo wazo linatafakariwa kweli badala ya kusubiriwa kwa adabu tu, na hali hizo mbili hazifanani hata kidogo mara mtu anapokuwa amezisikia zote. Ninatambua mikono yangu imetulia, imepumzika mezani, haifanyi jambo lolote la wasiwasi na kalamu. Mtu aliyeketi mkabala nami anatikisa kichwa polepole, na hivyo ndivyo watu hufanya wanapokuwa wanafuatilia badala ya kukubaliana.

Nimekaa katika vikao vizima nikiwa na sentensi iliyokamilika kabisa mdomoni mwangu kisha nikaiachia ipite. Baadaye nilikuwa nikiirudia njiani nikirudi nyumbani na kujisikia nikiitamka kwa ukamilifu, nao huo ni uchungu wa aina yake ya pekee. Kilichokuwa kikitokea pale hakikuwa tatizo la kujiamini, na kukichukulia hivyo kulinifanya nikwame kwa miaka mingi. Nilikuwa nikijaribu kuitunga sentensi na kuwa jasiri katika dakika ile ile, nazo hizo ni kazi mbili tofauti zinazoshindania sekunde zile zile chache za umakini. Lazima moja ishindwe, nayo ilikuwa ni ile ile kila mara. Sikuwahi kupungukiwa na ujasiri. Nilipungukiwa na maandalizi, nikatumia miaka mingi nikilichukulia jambo la pili kama lile la kwanza.

Kwa hiyo niliacha kujitaka nifanye mambo yote mawili kwa wakati mmoja. Ninaiandika sentensi kabla sijaingia. Sentensi moja. Kuwa nayo kwenye karatasi kunamaanisha kwamba utungaji tayari umekamilika na kinachobaki ni kuisema tu, nako kuisema hakukuwa kamwe ndiyo sehemu ngumu. Sehemu kubwa ya kile nilichokuwa nikikiita hofu ilikuwa ni mzigo wa akili uliovaa vazi la kujificha. Mzigo huo ukiondolewa, kinachobaki ni kidogo kiasi cha kupitiwa moja kwa moja, nami nilitumia miaka mingi nikikiita kitu hicho kidogo dosari ya tabia yangu. Maandalizi si udanganyifu. Ndiyo njia pekee ya kuaminika ninayoijua ya kusikika kama mimi mwenyewe nikiwa katika shinikizo.

Kwa hiyo kabla ya kikao kijacho, ninaiandika sentensi yangu. Ile moja ninayotamani zaidi isemwe, ile ambayo ningeikasirikia njiani nikirudi nyumbani. Kisha ndani ya chumba, mara tu inapokaribia kuhusika kwa namna yoyote, ninaisema ile. Kuisoma kutoka kwenye karatasi kunaruhusiwa. Hakuna mtu katika historia ya vikao aliyewahi kupunguziwa alama kwa sababu alijiandaa, na nusu ya watu waliomo humo wanatumaini mtu mwingine atangulie.

Ni sentensi nzuri nayo ilikuwa sentensi nzuri siku zote. Kilichobadilika ni kwamba safari hii ilitoka chumbani pamoja nami badala ya kurudi nyumbani ndani ya mfuko wangu. Huo ndio umbali wote kati ya kuwa na mawazo na kuwa mtu ambaye mawazo yake yanahesabika. Ninaisema sentensi.