நீங்கள் பின்தங்கியவர் அல்ல, நீங்கள் உங்கள் சொந்த நேரத்தில் இருக்கிறீர்கள்

நீங்கள் எழுந்திருக்கிறீர்கள், இன்னும் இந்த நாள் செலவழிக்கப்படவில்லை. இந்த நேரத்தில் உண்மையிலேயே பயனுள்ள ஒரே உண்மை இதுதான், மேலும் இது எல்லோருக்கும் கிடைக்கும் அதே உண்மை. எங்கோ ஒரு ஜன்னல் திறந்திருக்கிறது. யாரும் கோரிக்கை வைக்காத மணிநேரங்கள் நிறைந்த ஒரு நீட்சி உங்கள் முன் இருக்கிறது. இப்போதைக்கு நீங்கள் எங்கே இருக்க வேண்டும் என்று நேற்று நீங்கள் என்ன முடிவு செய்திருந்தாலும், அதற்கு அடுத்த பதினாறு மணிநேரங்களின் மேல் எந்த அதிகாரமும் இல்லை.

ஒரு பாதத்தின் அடியில் தரை குளிராகவும், மற்றொன்றின் அடியில் சூடாகவும் இருக்கிறது. போக்குவரத்து இப்போது போக்குவரத்தைப் போலவே ஒலிக்கத் தொடங்குகிறது. கதவின் அருகில் நேற்றைய நாளைச் சுமந்த ஒரு பை இருக்கிறது. சுவரின் அதே மூலையில், தினமும் இந்த நேரத்தில் விழும் அதே ஒளி இன்றும் விழுகிறது, நீங்கள் இன்று வேறு வேலை இல்லாமல் அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதால் மட்டும் அதை கவனிக்கிறீர்கள்.

உங்களால் தொடக்க நிலையைப் பார்க்க முடியாத மனிதர்களுக்கு எதிராக நீங்கள் ஒரு மதிப்பெண் பட்டியலை வைத்திருக்கிறீர்கள். இது சோர்வூட்டுவது, மேலும் இதற்கு விலை இல்லாமல் இல்லை. அந்த ஒப்பீடு இவ்வளவு துல்லியமாக வலிக்கும் காரணம், நீங்கள் உங்கள் அகத்தை, ஒவ்வொரு சந்தேகத்தையும் ஒவ்வொரு முடிக்கப்படாத வரைவையும் கொண்ட உங்கள் உள்ளுலகை, மற்றவர்களின் புறத்தோற்றத்துடன், அவர்கள் காட்ட விரும்பியதை மட்டும் கொண்ட அவர்களின் வெளியுலகுடன் ஒப்பிடுவதுதான். இது நியாயமான அளவுகோல் அல்ல. உண்மையில் இது உடைந்த கருவி கூட அல்ல, ஏனெனில் உடைந்த கருவி என்றாலும் அது சரியான பொருளின் மீதுதான் குறிபார்க்கும், ஆனால் இது ஒப்பிடவே முடியாத இரண்டு வேறு பிரிவுகளை அளவிடுகிறது.

இதை மாற்றிப் பாருங்கள். தாமதமாக வந்தால் மோசமாக வந்தது என்று அர்த்தமானால், தங்கள் வாழ்வின் நடுவில் திசையை மாற்றிய ஒவ்வொரு மனிதரும் நேராகச் சென்றவர்களை விட மோசமான வேலையைத்தான் உருவாக்கியிருக்க வேண்டும், ஆனால் நடப்பது அது இல்லை என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. இருபது வயதில் தொடங்கியவரும் நாற்பது வயதில் தொடங்கியவரும் வெவ்வேறு வேகங்களில் ஓடும் ஒரே பந்தயத்தில் இல்லை, அவர்கள் தூரத்திலிருந்து பார்த்தால் மட்டும் இணையாகத் தோன்றும் தனித்தனி பாதைகளில் இருக்கிறார்கள். நீங்கள் எங்கே சென்றடைவீர்கள் என்பதை உண்மையில் தீர்மானிப்பது எப்போது கடிகாரம் தொடங்கியது என்பது அல்ல. இது பன்னிரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகும் நீங்கள் இன்னும் மணிநேரங்களை செலவிடுகிறீர்களா என்பதுதான், இது உங்கள் வரலாற்றைப் பற்றிய கேள்வி அல்ல, உங்கள் பழக்கங்களைப் பற்றிய கேள்வி.

எனவே இன்று உங்களுக்கு மட்டும் சொந்தமான ஒரு எண்ணை நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்கிறீர்கள். பக்கங்கள், நிமிடங்கள், மறுசெயல்கள், அழைப்புகள், உங்கள் விஷயத்தின் அளவுகோல் எதுவாக இருந்தாலும் சரி. ஞாயிற்றுக்கிழமை நீங்கள் பார்க்கும் இடத்தில் அதை எழுதி வையுங்கள், ஒவ்வொரு மணிநேரமும் அல்ல, வாரம் ஒரு முறை அதைப் பரிசோதியுங்கள். தனிப்பட்ட ஒரு அளவுகோல் நூறு பொது அளவுகோல்களை விட மேலானது, ஏனெனில் ஒரு தனிப்பட்ட அளவுகோலை மற்றவரின் நல்ல மாதம் வென்றுவிடவோ தோற்கடிக்கவோ முடியாது.

முன்னால் இருக்கும் மணிநேரங்கள் இன்னும் செலவழிக்கப்படவில்லை, மேலும் அவை உண்மையிலேயே உங்களுடையவை. உங்கள் கடிகாரத்தை நீங்கள் தவிர வேறு யாரும் நடத்தவில்லை, மேலும் நீங்கள் அதற்குக் கொடுத்த மதிப்பைவிட அது சிறப்பாகவே நேரத்தைக் காட்டி வந்திருக்கிறது. இங்கிருந்து தொடங்குங்கள். இது தொடங்குவதற்கான ஒரு உண்மையான இடம்.