Co naprawdę kupują pieniądze: wydaj ich część na kogoś innego

Wpadła premia, albo zwrot podatku, albo pierwsza wypłata wyraźnie wyższa od poprzedniej. Zapracowałeś na to i masz prawo się tym cieszyć. Masz też mniej więcej tydzień, zanim to rozpłynie się w coś, czego potem nie potrafisz nawet nazwać, a jedyny pomysł, jaki się dotąd pojawił, to lepsza wersja czegoś, co już masz.

Ten upgrade to najgorszy zakup na liście, i wiesz to z własnego doświadczenia. Dobre samopoczucie po ostatnim trwało kilka tygodni, a potem nowa rzecz stała się po prostu zwyczajną rzeczą.

Pieniądze naprawdę kupują trwałe dobre samopoczucie, w sposób pewny, w kilku formach. Ta, która trwa najdłużej, to pieniądze wydane na kogoś innego: posiłek, który stawiasz, kurs, który komuś opłacasz, rachunek, który zdejmujesz z biurka znajomego. To praktyczna obserwacja o tym, które zakupy nadal czujesz rok później, a nie morał.

Dlaczego to, co kupuję sobie, tak szybko przestaje cieszyć?

Ponieważ się do tego przyzwyczajasz, szybko i całkowicie, a przyzwyczajenie to właśnie to, co twoja uwaga robi z każdą rzeczą, która pozostaje niezmienna. Rzecz, którą posiadasz, staje się tłem w ciągu kilku tygodni, i dlatego ulepszenie czegoś, co już masz, to zakup o najkrótszym żywocie.

Ten wzorzec łatwo sprawdzić na sobie i nie potrzeba do tego żadnych badań. Wypisz swoje ostatnie pięć zakupów powyżej kwoty, która dla ciebie liczy się jako prawdziwe pieniądze. Zaznacz te, które nadal zauważasz. Niemal zawsze przetrwały te, które zmieniły coś strukturalnego, a niemal zawsze odpadły te, które zastąpiły działający przedmiot przedmiotem działającym odrobinę lepiej.

To nie znaczy, żeby przestać kupować sobie rzeczy, bo byłoby to mniejsze życie, a ten tekst nie jest o tym, żeby chcieć mniej. Znaczy to, żeby wiedzieć, co się dostaje. Upgrade kupuje kilka dobrych tygodni, więc wyceń go uczciwie na kilka dobrych tygodni i kup go mimo to, jeśli te tygodnie są tego warte.

Ile powinienem dawać i kiedy to zdecydować?

Ustal swoją część, zanim pieniądze wpłyną, nie po. Ustalona wcześniej jest decyzją, ustalona później jest tylko nastrojem, i dlatego niemal każdy, kto czeka, by zobaczyć, co zostanie, odkrywa, że nie zostaje nic.

Ten tekst nie mówi, jaka ta część powinna być. Nie ma poprawnego procentu, nie ma progu, który trzeba najpierw przekroczyć, a każdy, kto podaje ci konkretną liczbę dla twojego życia, po prostu zgaduje. Liczy się to, żeby ta liczba istniała, zanim istnieją pieniądze, bo część nazwana z wyprzedzeniem przetrwa miesiąc, w którym wolałbyś nie dawać, a dobra intencja nie.

Mechanika jest nudna i o to właśnie chodzi. Nazwij część. Wybierz, dokąd trafia. Jeśli to pieniądze, ustaw stałe zlecenie na konkretną datę, żeby przestało wymagać decyzji. Jeśli to nie pieniądze, a często nie będą, zapisz to na tej samej stronie i nadaj tę samą datę. Cała umiejętność, której uczy ta kategoria, to zdecydować raz, z wyprzedzeniem, żeby trudny miesiąc nie mógł tego renegocjować, a dawanie jest po prostu najbardziej użytecznym miejscem do ćwiczenia tej umiejętności, bo nic z zewnątrz cię do tego nie zmusza.

Co powinienem kupić sobie za resztę?

Najpierw odkup swój czas. Ze wszystkiego, co możesz kupić sobie, tylko to zwraca godziny, a godziny są tym, co naprawdę zamieniasz na to, co budujesz.

Badania opublikowane w Proceedings of the National Academy of Sciences na temat kupowania czasu wykazały, że wydawanie pieniędzy na pozbycie się nielubianych zadań wiązało się z większą satysfakcją z życia, a w eksperymencie terenowym ludzie zgłaszali większe szczęście po zakupie oszczędzającym czas niż po zakupie materialnym. W praktyce to sprzątanie, dojazdy do pracy, ta rzecz, którą wciąż źle robisz w niedzielne popołudnia. I jest jeszcze wersja, która się kumuluje i warto ją nazwać: godziny odkupione i przeznaczone na własne możliwości, na szkolenie, na sen, na jakąś umiejętność, zwracają się w tym, ile ciężaru udźwigniesz w przyszłym roku, a nie w tym, jak czują się najbliższe tygodnie.

Potem trzy formy, które się utrzymują. Doświadczenia z ludźmi, których lubisz, które wciąż się zwracają, bo wciąż je opowiadasz. Małe, częste przyjemności zamiast jednej dużej, rzadkiej, bo w starciu z przyzwyczajeniem częstotliwość bije rozmiar. I usuwanie powtarzającej się drobnej udręki, najbardziej niedocenianego zakupu na liście, bo znosi mały podatek, który płaciłeś co tydzień.

Co mogę dać, gdy nie mam wolnych pieniędzy?

Daj to, w czym naprawdę jesteś dobry, i daj to konkretnej osobie. Najwyżej opłacalna hojność w życiu zawodowym zwykle nie kosztuje nic poza odwagą. Dzięki temu jest dostępna dla ciebie już dziś wieczorem, bez względu na to, jaka była premia.

Nasz założyciel mówi o swojej wersji tego wprost. Mówi, że kolejnym sekretem jego sukcesu było oddawanie, że nieustannie szukał okazji, by trenować, szkolić, doradzać, wynosić w górę, doceniać i wspierać ludzi ze swojego otoczenia, a energia i wsparcie, które do niego wracały, były dziesięciokrotne. To jego relacja z jego własnych dwudziestu lat, a nie prawo o tym, jak świat rozlicza rachunki, i robił to przez całą drogę na szczyt, nie dopiero po dotarciu na niego, a to jest ta część, której prawie nikt nie robi.

Pięć ruchów, wszystkie darmowe, wszystkie możliwe do zrobienia w tym tygodniu. Zrób znajomość, którą mogłeś zatrzymać dla siebie. Ucz tego, co wiesz, na głos, kogoś, kto jeszcze tego nie ma, co jest też najszybszą drogą, by samemu opanować to naprawdę. Zaoferuj jako wolontariat umiejętność, za którą jesteś opłacany, a nie tylko swój czas, bo popołudnie tego, w czym jesteś ekspertem, jest warte tygodnia ogólnej pomocy. Powiedz młodszemu stażem koledze, ile naprawdę zarabiasz, to jedno z niewielu zdań, które mogą zmienić, ile płacą komuś innemu. I wesprzyj kogoś, kto o to nie prosił, nigdy się nie dowie, i nie może ci się odwdzięczyć.

Kogo powinienem wspierać i co mam mówić?

Wspieraj kogoś, wymawiając jego imię i konkretną rzecz, którą zrobił, w pokoju, w którym go nie ma. Mentor daje rady w kawiarni, a osoba wspierająca mówi w pokoju, w którym zapadają decyzje, i większości ludzi nigdy nie powiedziano, że jest różnica.

To rozróżnienie to nie kwestia doboru słów. Artykuł Harvard Business Review o tym, dlaczego mężczyźni wciąż awansują częściej niż kobiety, jasno pokazał tę lukę: firmy inwestują ogromnie w mentoring swoich najlepszych talentów, a cała ta uwaga nie przekłada się na awans, i dlatego jedna z kobiet cytowanych w tekście powiedziała, że była mentorowana na śmierć. Wynagrodzenie i możliwości decydują się w pokoju. Rada jest udzielana w kawiarni. Jeśli zawsze robisz tylko to drugie, jesteś miły, ale to nic nie kosztuje drugiej osoby i niczego jej nie kupuje.

Publiczna wersja tego to docenianie, i konkretność to cała technika. Ogólnikowa pochwała to szum. Nazwij czyn, nazwij go przed ludźmi, których opinia na temat tej osoby się liczy, i zrób to w ciągu tygodnia, dopóki wszyscy jeszcze pamiętają. Praca Gallupa nad uznaniem wykazała, że najbardziej zapadające w pamięć uznanie zwykle pochodzi od bezpośredniego przełożonego lub wyższego kierownictwa, jest szczere i zindywidualizowane, i działa najlepiej, gdy jest częste i na czas, a nie odkładane na później. To znaczy, że zdanie, które od dawna zamierzasz powiedzieć na następnym spotkaniu, jest warte więcej niż przemyślana notatka, którą kiedyś wyślesz.

Co to robi z liczbą w twojej aplikacji

Oto część, która należy do kategorii pieniądze, a nie do miłej kategorii. Osoba, która zdecydowała, że pewna stała część idzie do kogoś innego, zmieniła to, co znaczy saldo, kiedy je otwiera.

Pieniądze, które postanowiłeś gdzieś wysłać, mają zadanie. To zasób z przypisanym zastosowaniem, a liczbę z zadaniem dużo łatwiej oglądać we wtorkowy wieczór niż liczbę, która jest tylko ciągłym wyrokiem o tym, jak sobie radzisz. To nie jest uczucie, to zmiana proceduralna: już zdecydowałeś, do czego służy jaka część, więc otwieranie aplikacji to sprawdzanie planu, a nie otrzymywanie oceny. Ludzie, którzy potrafią otworzyć aplikację bez wzdrygnięcia się, negocjują lepiej, czekają dłużej i podejmują mniej kosztownych decyzji w pośpiechu, a to jedna z najtańszych dróg do tego szczególnego rodzaju stabilności.

Więc wykorzystaj tydzień, który masz. Nazwij część, zanim pieniądze się poruszą. Odkup kilka godzin. Wyślij jedno wprowadzenie i wypowiedz na głos czyjeś imię w pokoju, w którym tej osoby nie ma. Potem idź i zarabiaj więcej, bo nic z tego nie jest argumentem za mniejszym życiem. To sposób, dzięki któremu to większe wciąż jest warte posiadania.

Źródła

• Proceedings of the National Academy of Sciences (PubMed Central), Kupowanie czasu sprzyja szczęściu
• Harvard Business Review, Dlaczego mężczyźni wciąż awansują częściej niż kobiety
• Gallup, Znaczenie doceniania pracowników: niski koszt, wysoki wpływ