Snelle tips
- Schrijf drie kandidaten op, nooit maar één.
- Probeer elk twee weken uit voordat je kiest.
- Kies degene die zich opstapelt met wat je doet.
Er staan twee tabbladen open. Het ene is een taalcursus die je al jaren wilt volgen, het andere is een houtbewerkingscursus tien minuten van je huis, en allebei zijn ze echt. Je hebt het geld, je hebt ongeveer vijf uur per week gevonden, en je bent klaar om een serieus stuk van je leven te besteden aan echt goed worden in iets.
Het enige wat in de weg staat, is dat je niet kunt kiezen, en zolang je niet kiest, gaan die vijf uur nergens naartoe. Dit is een goed probleem en het verdient een procedure in plaats van een muntje opgooien. Goed kiezen gaat niet over het vinden van één ware roeping. Het gaat over het kiezen van de weddenschap die zich het beste opstapelt, het uitvoeren van een korte, echte test voordat je iets vastlegt dat je zou missen, en vervolgens de vraag afsluiten zodat je aandacht niet langer wegsijpelt naar het tabblad dat je niet hebt gekozen.
Hoe kies ik één vaardigheid als drie ervan me interesseren?
Schrijf drie kandidaten op, probeer elk twee weken uit op de uren die je daadwerkelijk hebt, en kies de vaardigheid die je bleef openen zonder dat je met jezelf hoefde te onderhandelen. Twee weken is lang genoeg om de nieuwigheid te laten wegebben en kort genoeg dat je niets hebt geïnvesteerd dat je zou spijten om te verliezen.
Drie is om een reden het juiste aantal. Met één kandidaat heb je niets om mee te vergelijken, dus je kunt enthousiasme niet onderscheiden van geschiktheid, en je blijft een jaar lang piekeren over de weg die je niet hebt genomen. Met vijf of zes wordt het kiezen zelf de hobby, en zo wordt deze beslissing tien jaar lang ontweken.
Terwijl je de proeven doorloopt, houd je expres het verkeerde bij. Houd geen plezier bij, want in de eerste week is alles leuk. Houd bij of je het opende op een dag dat je moe was, of je eraan dacht terwijl je iets anders deed, en hoe lang het duurde voordat je begon nadat je was gaan zitten. Die drie dingen zeggen veel meer over de komende twee jaar dan hoe goed de eerste sessie voelde.
Wat maakt een vaardigheid twee jaar waard in plaats van twee maanden?
Drie toetsen, en de vaardigheid die twee jaar waard is, doorstaat ze alle drie: ze stapelt zich op met iets wat je al doet, je krijgt er binnen een maand echte feedback op, en de kern ervan overleeft de huidige hulpmiddelen.
Opstapeling is degene die mensen overslaan. Een vaardigheid die naast je bestaande werk staat, levert dubbel zoveel op als een die op zichzelf staat, want elk uur dat je eraan besteedt, verbetert een uur van dat andere ding, en je krijgt kansen om het te gebruiken zonder dat je iets hoeft te regelen. Als je voor de kost schrijft, stapelt leren diagrammen tekenen zich op. Gitaar leren spelen niet, en dat is prima zolang je het kiest met dat besef.
Feedback is de tweede toets, en die bepaalt hoe snel uren omgezet worden in vaardigheid. Als niemand je binnen een maand kan vertellen of je beter wordt, ga je twee jaar lang een fout inoefenen met perfecte discipline. Zoek een terrein met een scorebord: een opname die je kunt terugluisteren, een verbinding die wel of niet goed sluit, iemand die je tekst leest en je vertelt waar hij zich verveelde.
De derde toets is duurzaamheid, en daar hoort een getal bij. David Deming en Kadeem Noray ontdekten, met Amerikaanse loopbaangegevens, dat het aanvankelijk hoge economische rendement van toegepaste technische opleidingen in het eerste decennium van het werkzame leven met meer dan de helft daalt, omdat de specifieke technische inhoud steeds verandert onder de voeten van wie hem geleerd heeft. Dat is geen argument tegen het leren van hulpmiddelen. Het is een argument om een vaardigheid te kiezen waarvan de kern onder de hulpmiddelen ligt.
Hoe test ik een vaardigheid in twee weken zonder de tijd te verspillen?
Kies één smal, echt resultaat en lever het binnen die twee weken op. Geen cursus en geen hoofdstuk theorie: één klein ding dat aan het eind bestaat en dat iemand anders kan bekijken.
Twee minuten opgenomen spel. Eén krukje. Tien minuten gesprek met iemand die de taal spreekt en je corrigeert. Eén pagina geschreven over iets wat je echt kent. Het resultaat is belangrijk omdat het je voorbij het deel van elke nieuwe vaardigheid brengt dat aanvoelt als lezen, en juist dat leesachtige deel misleidt mensen om te denken dat ze goed gekozen hebben.
Houd elke avond een logboek van drie regels bij: minuten, wat je deed, en of je jezelf moest overhalen om te beginnen. Aan het eind van twee weken beslist het logboek, niet je enthousiasme op de laatste avond. En doorloop de proeven één voor één in plaats van naast elkaar, want een vergelijking naast elkaar bevoordeelt toevallig degene waarvoor je die week net wat meer energie had.
Maakt het uit of ik er van nature aanleg voor heb?
Minder dan het terrein zelf. Een meta-analyse van Brooke Macnamara, David Hambrick en Frederick Oswald vond dat doelgerichte oefening zo'n 26 procent verklaarde van de verschillen in prestatie bij spellen, 21 procent bij muziek en 18 procent bij sport, en veel minder bij onderwijs en professioneel werk.
Lees dat als een feit over terreinen, niet als een oordeel over jou. Waar de taak stabiel is en de feedback direct komt, worden uren snel omgezet in vaardigheid, en dat zijn precies de plekken waar iemand die bij nul begint, snel vooruit kan gaan. Waar de feedback traag is en de omgeving blijft veranderen, tellen de uren nog steeds, maar hebben ze een beter ontwerp en meer blikken van buitenaf nodig om zich uit te betalen. Kies dus niet op talent, kies op snelheid van feedback.
Wat als ik verkeerd kies?
Je verliest een paar maanden, niet de twee jaar, en veel minder dan dat zodra je meetelt wat overdraagbaar is. Het meeste wat je in de eerste maanden van elke serieuze vaardigheid opbouwt, is algemeen: hoe je een oefensessie leidt, hoe je het uithoudt om ergens slecht in te zijn waar een bekwaam iemand bij is, hoe je een groot ding opdeelt in een klein ding dat je op een dinsdag kunt doen.
De dure vergissing is niet verkeerd kiezen. Het is elke elf weken opnieuw kiezen. Angela Duckworth en collega's onderzochten wat voorspelde of mensen echt moeilijke dingen afmaakten, bij cadetten van West Point, studenten en deelnemers aan de nationale spellingwedstrijd, en wat het voorspelde was grit, dat zij definieerden als doorzettingsvermogen en passie voor langetermijndoelen, en dat geen verband hield met IQ. Lees dat naast je eigen beslissing, en het nuttige deel is wat het niet zegt. Niemand in dat onderzoek onderscheidde zich door feilloos te kiezen.
Dat betekent dat een gewoon goede keuze, volgehouden, wint van een perfecte keuze die je steeds weer heropent. Stel een evaluatiedatum in plaats van een ontsnappingsluik. Twee jaar na de start kijk je er eerlijk naar en beslis je opnieuw. Tot die tijd is de vraag gesloten, en dat sluiten is het grootste deel van wat je koopt met deze hele procedure.
Kies hardop, en stop met vergelijken
Zodra de proeven achter de rug zijn, maak je de beslissing duur om terug te draaien, op de goedkoopst mogelijke manier. Zeg het hardop tegen iemand die er later naar zal vragen. Schrijf de vaardigheid op iets wat je ziet. Zet de uren in je agenda met de echte naam van de vaardigheid erop in plaats van een vaag blok, en sluit de andere tabbladen.
Dit is geen kleiner leven. Eén vaardigheid kiezen is hoe je kracht bundelt, en over tien jaar is het verschil tussen echt goed zijn in één ding en aangenaam bekend zijn met drie dingen geen klein verschil, het is een ander leven. De twee kandidaten die je niet koos, zijn niet weg. Ze staan in de wachtrij, en je komt bij ze aan met een oefengewoonte die al is opgebouwd, wat een betere manier van aankomen is dan je dit jaar sowieso had gehaald.
Kies dus degene die je bleef openen, geef hem de uren die je al hebt gevonden, en laat het moeilijk worden. Onzeker zijn was nooit het probleem. Niet toegewezen zijn, dat was het.
Bronnen
- Psychological Science, Deliberate practice and performance in music, games, sports, education, and professions: a meta-analysis
- Journal of Personality and Social Psychology, Grit: perseverance and passion for long-term goals
- National Bureau of Economic Research, STEM Careers and the Changing Skill Requirements of Work