คุณกำลังหาเงิน กำลังสร้างอะไรบางอย่างขึ้นมา และแทบทุกสัปดาห์คุณก็รับมือกับเรื่องที่ยากกว่านี้ในที่ทำงานได้ แล้วจู่ ๆ ก็มีตัวเลขก้อนหนึ่งโผล่มาโดยที่คุณไม่ได้วางแผนไว้ก่อน เกียร์รถพัง หมอสัตวแพทย์ จดหมายจากสรรพากรที่มีตัวเลขไม่ตรงกับอะไรในหัวของคุณเลย
คนส่วนใหญ่รับมือกับตัวเลขนั้นอย่างรวดเร็ว เปิดแอปตอนสี่ทุ่ม รูดบัตรจ่าย พอถึงวันพุธเรื่องก็ดูเหมือนจบแล้ว แต่ค่าใช้จ่ายในการจัดการมันกลับเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าอย่างเงียบ ๆ
นี่คือทางเลือกอื่น และมันคือใจความทั้งหมดของบทความนี้ ให้เวลากับบิลก้อนนั้นสัก 5 วัน ไม่ใช่ 5 นาที ไม่ใช่ 5 สัปดาห์ 5 วัน แต่ละวันมีหน้าที่ของตัวเอง จำนวนเงินที่ต้องจ่ายไม่ได้เปลี่ยน สิ่งที่เปลี่ยนคือใครเป็นคนตัดสินใจ เพราะคนที่นอนหลับมาแล้วสองคืนและโทรศัพท์ไปแล้วสองครั้ง ย่อมต่อรองต่างจากคนที่ยืนอยู่ในครัวตอนเที่ยงคืนโดยมีนิ้วโป้งจ่อรออยู่บนปุ่มจ่ายเงิน
สิ่งแรกที่ควรทำเมื่อมีบิลก้อนใหญ่ที่ไม่ทันตั้งตัวมาถึงคืออะไร
อ่านมันสองรอบ แล้วอย่าเพิ่งจ่ายอะไรเลยเป็นเวลา 24 ชั่วโมง แทบไม่มีบิลไหนในชีวิตปกติที่ครบกำหนดจ่ายในวันเดียวกับที่มันมาถึงคุณ การรอสักวันไม่ได้ทำให้คุณเสียอะไรเลย แต่การตัดสินใจในคืนนี้อาจปิดโอกาสที่จะจ่ายในราคาที่ถูกกว่า
วันแรกคือวันอ่าน อ่านเอกสารทั้งหมด รวมถึงตัวหนังสือเล็ก ๆ ใต้ตัวเลขด้วย คุณกำลังหาสี่อย่างและจดมันลงในกระดาษแผ่นเดียว: จำนวนเงิน วันครบกำหนดจริง ต้องติดต่อใคร และหมายเลขอ้างอิง ดูสิ่งที่เขียนอยู่บนหน้ากระดาษจริง ๆ ไม่ใช่สิ่งที่คุณจำได้ว่าเห็น เพราะบิลไม่ได้บอกในสิ่งที่สิบวินาทีแรกทำให้คุณรู้สึกเสมอไป รายการที่ซ้ำกัน บริการที่จ่ายไปแล้ว วันที่ห่างออกไปอีกสามสัปดาห์จากที่ใจของคุณเดาไว้
จากนั้นปิดมันไป อย่าเปิดแอปธนาคารคืนนี้ และอย่าบอกตัวเองว่าจะคิดเรื่องนี้ เพราะการคิดเรื่องนี้ตอนเที่ยงคืนไม่ใช่การคิด แต่เป็นการซ้อมความกังวลซ้ำ ๆ วันแรกจบลงด้วยข้อมูลสี่อย่างบนกระดาษหนึ่งแผ่น และยังไม่จ่ายอะไรเลย นี่คือวันที่เสร็จสิ้นแล้ว ไม่ใช่วันที่เลื่อนออกไป และความแตกต่างนี้สำคัญ เพราะคนที่รู้สึกว่ากำลังหลบเลี่ยงบางอย่างจะนอนหลับได้แย่กว่าคนที่รู้ว่าพรุ่งนี้ต้องทำอะไร
ขอแผนผ่อนชำระสำหรับบิลได้จริง ๆ หรือ
ได้ และนี่คือชั่วโมงที่คุ้มค่าที่สุดในห้าวันนี้ ข้อตกลงเรื่องการผ่อนชำระเป็นเรื่องปกติของหน่วยงานที่ออกบิลรายใหญ่ ตั้งแต่โรงพยาบาลและคลินิก ไปจนถึงบริษัทสาธารณูปโภค อู่ซ่อมรถ เจ้าของบ้านเช่า และหน่วยงานภาษี และแทบไม่มีใครเสนอให้คุณเองก่อนที่คุณจะถาม
นี่ไม่ใช่การขอความช่วยเหลือเป็นพิเศษ และไม่ใช่การยื่นคำร้องขอความช่วยเหลือด้านความเดือดร้อน แต่มันคือบริการมาตรฐาน กรมสรรพากรสหรัฐฯ หรือ Internal Revenue Service เผยแพร่แบบฟอร์มขอทำข้อตกลงชำระเงินออนไลน์ไว้บนเว็บไซต์ของตัวเอง โดยมีทั้งแผนระยะสั้นและข้อตกลงผ่อนชำระรายเดือนที่ยาวกว่า บริษัทสาธารณูปโภคก็มีแผนสำหรับหนี้ค้างชำระ โรงพยาบาลมีทางเลือกผ่อนชำระและแผนกช่วยเหลือด้านการเงิน อู่ซ่อมรถมักแบ่งค่าซ่อมออกเป็นสองเดือนได้ถ้ารถยังต้องกลับไปที่อู่นั้นอีกอยู่แล้ว
วันที่สองคือการโทรศัพท์หนึ่งครั้ง หรือสองครั้งถ้าคนแรกช่วยคุณไม่ได้ คุณไม่ได้กำลังขอให้ใครใจดีกับคุณ คุณกำลังถามธุรกิจว่าเงื่อนไขของเขาคืออะไร ซึ่งเป็นคำถามที่คุณมีสิทธิ์ถามได้กับทุกอย่างที่คุณซื้อ
ควรพูดอะไรทางโทรศัพท์กันแน่
พูดประโยคเดียวแล้วหยุด: "ฉันอยากจ่ายเต็มจำนวน แต่ต้องขอผ่อนออกไป มีแผนผ่อนชำระแบบไหนบ้างคะ/ครับ" จากนั้นปล่อยให้อีกฝ่ายตอบ เพราะสิ่งแรกที่เขาพูดมักไม่ใช่ข้อเสนอที่ดีที่สุด แต่สิ่งที่สองมักจะใช่
มีสามอย่างที่ทำให้การโทรครั้งนั้นราบรื่น เตรียมหมายเลขอ้างอิงและข้อมูลสี่อย่างจากวันแรกไว้ตรงหน้า เพื่อไม่ต้องคุ้ยหาอะไรในขณะที่อีกฝ่ายรอสาย ขอให้ส่งเงื่อนไขเป็นลายลักษณ์อักษรทางอีเมลก่อนที่จะตกลงอะไร เพราะแผนที่มีอยู่แค่ในบทสนทนาทางโทรศัพท์ไม่ใช่แผนจริง และถามคำถามต่อที่แทบไม่มีใครถาม: "แผนนี้หยุดค่าปรับล่าช้าหรือดอกเบี้ยระหว่างที่ฉันอยู่ในแผนไหม" บางครั้งก็หยุด บางครั้งก็ไม่หยุด และการรู้ว่าเป็นแบบไหนจะเปลี่ยนการคำนวณของทั้งสัปดาห์ที่เหลือ
จดชื่อคนที่คุณคุยด้วยและเวลาที่คุณโทรไปไว้ ใช้เวลาแค่ห้าวินาที แต่ช่วยยุติข้อโต้แย้งในภายหลังได้
ถ้าไม่มีเงิน จะเอาเงินมาจากไหน
วันที่สามและสี่ใช้สำหรับหาเงินตามลำดับที่ประหยัดที่สุด และลำดับนี้สำคัญกว่ายอดรวม เงินสดที่มีอยู่แล้วดีกว่าแผนผ่อนชำระจากผู้ออกบิล ซึ่งดีกว่าบัตรเครดิต ซึ่งดีกว่าอะไรก็ตามที่ส่งมาทางข้อความอ้างว่าจะช่วยเหลือ
เขียนลำดับนี้ลงไปแล้วทำตามลำดับ อย่างแรก เงินที่นิ่งอยู่แล้ว รวมถึงเงินสำรองถ้ามี เพราะนี่คือเหตุผลที่แท้จริงของการมีเงินสำรอง และการใช้มันตอนนี้คือความสำเร็จ ไม่ใช่ความล้มเหลว อย่างที่สอง แผนผ่อนชำระจากวันที่สอง ซึ่งหลายครั้งไม่มีดอกเบี้ยเลย อย่างที่สาม เงินที่คุณย้ายได้ ไม่ใช่เงินที่ต้องหาเพิ่ม เช่น หยุดสมัครสมาชิกชั่วคราว งดสั่งของส่งบ้านสักครั้ง ปรับแพ็กเกจให้ถูกลงสักสองเดือน อย่างที่สี่ และเป็นอย่างสุดท้ายจริง ๆ คือการกู้ยืม ถ้าจะกู้ ให้กู้เป็นจำนวนที่กำหนดชัดเจนในระยะเวลาที่กำหนดชัดเจนเป็นเดือน ไม่ใช่วงเงินเปิดที่คุณยังต้องแบกไปจนถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า
แผนห้าวันส่วนใหญ่ไม่เคยไปถึงขั้นที่สี่เลย คนที่คว้าบัตรตอนเที่ยงคืนไม่ใช่เพราะขั้นตอนก่อนหน้าล้มเหลว แต่เพราะไม่มีใครเขียนมันเรียงตามลำดับไว้
ทำไม 5 วันถึงดีกว่า 5 นาที
เพราะสิ่งที่แพงไม่ใช่บิล แต่คือความรีบร้อน ห้าวันที่ค่อย ๆ คิดไม่ทำให้คุณเสียอะไรเลย และมักจะเจอวิธีจ่ายที่ถูกกว่าเสมอ ในขณะที่ห้านาทีที่รีบร้อนตอนสี่ทุ่มจะเจอแค่วิธีแรกเท่านั้น ความต่างอยู่ที่จำนวนทางออกที่คุณมองเห็นเมื่อไม่ได้เร่งรีบ
ลองดูว่าสัปดาห์นั้นซื้ออะไรให้คุณจริง ๆ วันหนึ่งของการอ่านช่วยหาวันครบกำหนดจ่ายที่แท้จริงเจอ การโทรครั้งเดียวช่วยหาตารางผ่อนชำระที่ดอกเบี้ยเป็นศูนย์เจอ สองวันของการจัดระเบียบช่วยหาเงินที่เป็นของคุณอยู่แล้วเจอ ไม่มีสิ่งไหนในนี้เป็นเทคนิคการเงินซับซ้อนเลย ทุกอย่างอยู่ในมือของทุกคนอยู่แล้ว และทุกอย่างมองไม่เห็นสำหรับคนที่กำลังรีบเร่ง เพราะความเร็วจะทำให้มุมมองแคบลงจนเหลือแค่ทางออกแรกทางเดียว
มีอีกสิ่งหนึ่งที่คุณได้มา และมันมีค่ามากกว่าเงิน คุณพิสูจน์ให้ตัวเองเห็นว่าตัวเลขก้อนใหญ่ที่โผล่มาโดยไม่บอกล่วงหน้าไม่มีสิทธิ์บงการทั้งเดือนของคุณ นี่คือทักษะที่ทำซ้ำได้ และเป็นทักษะเดียวกับที่ทำให้คุณอยู่นิ่งเงียบได้ในบทสนทนาต่อรองเงินเดือน หรืออ่านอีเมลยาก ๆ ซ้ำสองรอบก่อนตอบกลับ Federal Reserve Board หรือธนาคารกลางสหรัฐฯ ได้จัดทำการสำรวจ Survey of Household Economics and Decisionmaking ทุกปีมาตั้งแต่ปี 2013 เพื่อวัดว่าครัวเรือนต่าง ๆ เป็นอยู่กันอย่างไร และระบุความเสี่ยงต่อการเงินของพวกเขา ซึ่งเป็นวิธีบอกแบบตรงไปตรงมาว่าสัปดาห์แบบนี้เป็นเรื่องธรรมดา วัดผลได้ในชีวิตครัวเรือนทั่วไป ไม่ใช่ความล้มเหลวส่วนบุคคล บิลแบบนี้มาถึงกันได้เสมอ สิ่งที่แบ่งแยกคนแต่ละคนคือขั้นตอนที่ใช้รับมือกับมันต่างหาก
สัปดาห์ถัดไปมีไว้เพื่ออะไรกันแน่
พอถึงวันที่ห้า คุณจะมีตารางเวลาแทนที่จะมีการตัดสินใจ สามหรือสี่วันที่มีจำนวนเงินกำกับอยู่ข้าง ๆ บนกระดาษที่คุณมองได้โดยไม่รู้สึกอึดอัดในอก วางวันที่เหล่านั้นไว้ในที่ที่คุณเก็บตัวเลขรายเดือนของคุณ เพราะวันที่ที่อยู่ข้างกับทุกอย่างอื่นคือวันที่คุณจะทำตามจริง ๆ และการขีดฆ่ามันออกไปคือส่วนเดียวที่ทำให้รู้สึกพอใจอย่างแท้จริงในการจ่ายบิล
จากนั้นกลับไปทำงานต่อ นี่ไม่ใช่ประโยคที่พูดขึ้นมาลอย ๆ เหตุผลที่ควรจัดการบิลแบบนี้ไม่ใช่เพราะมันทำให้คุณเป็นคนรอบคอบ แต่เพราะมันคืนความสนใจให้คุณ ซึ่งถ้าตัดสินใจแบบรีบร้อนมันจะกินความสนใจนั้นไปตลอดสามเดือนข้างหน้า และความสนใจคือวัตถุดิบของทุกสิ่งที่คุณกำลังพยายามสร้างขึ้น คนที่รับมือกับความช็อกอย่างค่อยเป็นค่อยไปไม่ใช่คนที่ช้ากว่าใคร พวกเขาคือคนที่ยังคงเดินหน้าอย่างเต็มที่ในปีที่สิบสอง เพราะไม่ต้องจ่ายดอกเบี้ยให้กับการตัดสินใจที่ทำไปตอนใจสั่น
เรื่องสุดท้าย และเป็นประโยคที่มีประโยชน์ที่สุดในบทความนี้ ไม่ว่าบิลนี้จะจบลงที่จำนวนเท่าไร ให้จดไว้ว่าค่าใช้จ่ายคงที่หนึ่งเดือนของคุณครอบคลุมอะไรได้บ้าง ตัวเลขนั้นคือขนาดของเงินสำรองก้อนแรกของคุณ และสัปดาห์ที่บิลก้อนใหญ่มาถึงคือสัปดาห์เดียวในรอบปีที่คุณอยากสร้างมันขึ้นมาจริง ๆ
แหล่งข้อมูล
- Internal Revenue Service, แบบฟอร์มขอทำข้อตกลงชำระเงินออนไลน์
- Consumer Financial Protection Bureau, การทวงหนี้
- Federal Reserve Board, Survey of Household Economics and Decisionmaking