ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਮੈਸਿਜ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀਹ ਮਿੰਟ ਰੁਕੋ।
- ਪਰਖਣ ਦੀ ਥਾਂ ਸਿੱਧਾ ਪੁੱਛ ਲਓ।
- ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰੀ-ਪੂਰੀ ਰੱਖੋ, ਡੇਟਿੰਗ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਸੇਜ ਕਰੇਗਾ। ਹੁਣ 8:40 ਵੱਜ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ੋਨ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਭਾਰ ਪਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚੈੱਕ ਕਰਨ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੈੱਕ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਭੇਜਿਆ ਮੈਸੇਜ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਪੜ੍ਹ ਚੁੱਕੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਆਮ ਜਿਹੇ ਮੈਸੇਜ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅਧੂਰੇ ਖਰੜੇ ਲਿਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗ਼ਾਇਬ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਹੂਬਹੂ ਪਛਾਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਹੋ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ “ਪਾਗਲ” ਜਾਂ “ਚਿਪਕੂ” ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਚਿੰਤਤ ਲਗਾਅ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਡੇਟਿੰਗ ਦੇ ਉਸ ਮੁੱਢਲੇ, ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹੋ ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅਜੇ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਟਿਕੇਗਾ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ: ਇਹ ਇੱਕ ਆਦਤ ਹੈ, ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਨਹੀਂ। ਆਦਤਾਂ ਬਦਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਤੌਰ-ਤਰੀਕਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ
ਲਗਾਅ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਨਿਆਣਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸਾਦੇ ਜਿਹੇ ਨਿਰੀਖਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਿੱਘ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੇੜਤਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਲਾਇਕ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਉਸ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਦੇਖਭਾਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਿਆਰ-ਭਰੀ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਗ਼ੈਰ-ਹਾਜ਼ਰ ਜਾਂ ਅਣਕਿਆਸੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ, ਜੁੜਾਅ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਟਿਕਣਾ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਕਲੀਨਿਕ ਚਿੰਤਤ ਲਗਾਅ ਨੂੰ ਠੀਕ ਇਸੇ ਅਸਥਿਰਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਮੁੱਢ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਿੱਖ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਨਾ ਵੀ ਮਿਲੇ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ।
ਉਹ ਮੁੱਢਲਾ ਸਬਕ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਨੇੜਤਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਸੈਟਿੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੋਜਕਾਰ ਜੈਫਰੀ ਸਿੰਪਸਨ ਅਤੇ ਡਬਲਯੂ. ਸਟੀਵਨ ਰੋਲਜ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਬਾਲਗ਼ ਲਗਾਅ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਚਿੰਤਤ ਲਗਾਅ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਨਾਂਹ-ਪੱਖੀ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਬਾਰੇ ਆਸ-ਭਰੇ ਪਰ ਸੰਭਲ ਕੇ ਰੱਖੇ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਬੇਹੱਦ ਨੇੜਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਅੱਧ-ਪਚੱਧਾ ਇਹ ਵੀ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਖੁੱਸ ਜਾਵੇਗੀ।
ਬਹੁਤੇ ਅੰਦਾਜ਼ਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ, ਹਰ ਪੰਜ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਬਾਲਗ਼ ਦਾ ਝੁਕਾਅ ਚਿੰਤਤ ਪਾਸੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ।
ਡੇਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਚਿੰਤਤ ਲਗਾਅ ਉਦੋਂ ਚੁੱਪ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਹਾਲਾਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਡੇਟਿੰਗ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ “ਅਜੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ” ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਇੰਜ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਆਵਾਜ਼ ਪੂਰੀ ਉੱਚੀ 'ਤੇ ਅਟਕੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਇਹ ਕੁਝ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ:
- ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ। ਕੁਝ ਚੰਗੀਆਂ ਡੇਟਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਸ਼ਚਤਤਾ ਰਾਹਤ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਂਗ।
- ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਇਆ ਜਵਾਬ ਕਿਸੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਵਾਂਗ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਤਰਕ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਲੋਕ ਰੁੱਝੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
- ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੈਸੇਜ ਕਰਨ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਊਰਜਾ ਵਿੱਚ ਨਿੱਕੀਆਂ-ਨਿੱਕੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਲੱਭਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
- ਜਦੋਂ ਚਿੰਤਾ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਭਰੋਸੇ ਲਈ ਹੱਥ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਮੈਸੇਜ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਲੱਭਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ।
ਉਸ ਆਖ਼ਰੀ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ਰਾ ਠਹਿਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਤੁਹਾਡੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੱਲ ਵਾਂਗ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਅਕਸਰ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਭਰੋਸੇ ਦਾ ਜਾਲ
ਜਦੋਂ ਡਰ ਉੱਛਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ “ਕੀ ਅਸੀਂ ਠੀਕ ਹਾਂ?” ਪੁੱਛਣਾ ਇੰਜ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਟਿਕ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਇੰਜ ਹੋਵੇ ਵੀ। ਫਿਰ ਸ਼ੱਕ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਖੋਜ ਹੋਈ ਹੈ। ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਅ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਚਿੰਤਤ ਲਗਾਅ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਭਰੋਸਾ ਲੱਭਣ ਨੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ *ਘੱਟ* ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ, ਵੱਧ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਭਰੋਸਾ ਟਿਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਿੰਤਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਉਸ ਅਣ-ਆਏ ਮੈਸੇਜ ਬਾਰੇ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਛੱਡੇ ਜਾਣ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਡਰ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਬੂਤ ਜਲਦੀ ਫਿੱਕਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਲੱਭਣ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ ਹੋ।
ਸਿੰਪਸਨ ਅਤੇ ਰੋਲਜ਼ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸਾਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: ਚਿੰਤਤ ਲੋਕ ਤੀਬਰ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਜਨੂੰਨੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨੇੜਤਾ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਲੱਭਣ ਵੱਲ ਝੁਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਾਕਾਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਥਕਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਗ਼ਲਤ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਰਣਨੀਤੀ ਉਲਟਾ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਰਣਨੀਤੀ ਰੱਖਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਉਸ ਪਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ
ਜਦੋਂ ਲਹਿਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਬਹਿਸ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਨਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਮਾਗ਼ ਪਿੱਛੋਂ ਆ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ:
ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿਓ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਖੋ। “ਮੇਰਾ ਲਗਾਅ ਵਾਲਾ ਤੰਤਰ ਇਸ ਵੇਲੇ ਚਾਲੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।” ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਦੇਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਖਿੱਚ ਕੇ ਮੁੜ ਉਸ ਪਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਵਨਾ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਸ ਆਫ਼ਤ ਦੀ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਉਹ ਅਕਸਰ ਸੱਚੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰੋ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਮਿਟਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਪਾਉਣਾ ਹੈ। ਚਿੰਤਾ-ਭਰਿਆ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵੀਹ ਮਿੰਟ ਦਿਓ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਸੋਚ ਲਓ। ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਇਹ ਖਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੱਠੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਸੇਜ ਤੁਸੀਂ ਘਬਰਾਹਟ ਦੇ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਭੇਜਦੇ, ਉਹ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਪੜ੍ਹਨ।
ਡਰ ਨਹੀਂ, ਸਬੂਤ ਲੱਭੋ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ: ਕੀ ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਆਦਤ ਹੈ ਜੋ ਚੁੱਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰੀ ਕਹਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਰਹੀ ਹੈ? ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਏ ਜਵਾਬ ਦਾ ਮਤਲਬ ਅਕਸਰ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨਸਾਨ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਅਸਲ ਸਬੂਤ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣੋ।
ਅਜਿਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰੱਖੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤਾ ਜੁੜੇ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਇਨਸਾਨ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਮੌਸਮ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹਰ ਨਿੱਕਾ ਸੰਕੇਤ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਦੋਸਤ, ਜਿਸ ਕੰਮ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹਨ - ਇਹ ਡੇਟਿੰਗ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਏ ਮੈਸੇਜ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰੋ
ਤੁਸੀਂ ਤਰਕ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਕੁਝ ਹੌਲੀ ਸਾਹ ਛੱਡੋ, ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸੈਰ ਕਰੋ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਰੀਰਕ ਘਬਰਾਹਟ ਨੂੰ ਟਿਕਾਓ, ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਸੋਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੁੜ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।
ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪਏ ਬਿਨਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਉਹ ਆਖਣਾ
ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਲੁਕਾਓ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਹਲਕੇ-ਫੁਲਕੇ ਨਾ ਹੋਵੋ ਤਾਂ ਹਲਕੇ-ਫੁਲਕੇ ਹੋਣ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰੋ। ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵੀ ਲੋੜਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫ਼ਰਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿੱਧਾ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ।
“ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ? ਕੀ ਮੈਂ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਕੀਤਾ?” ਪੰਜ ਵਾਰ ਭੇਜਣ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ “ਸੁਣ, ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਮੈਸੇਜ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਚੰਗਾ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਰਹੇਗਾ?” ਆਖਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਭਰੋਸਾ ਲੱਭਣਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਾਥੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਲੋੜ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਆਖਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੱਢ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੁਝ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਾਜਬ ਬੇਨਤੀ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਠੀਕ ਮੇਲ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਹੋਰ ਮਦਦ ਕਦੋਂ ਲੈਣੀ ਹੈ
ਇਸ ਉੱਤੇ ਇਕੱਲਿਆਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਆਦਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਕੇ ਸੱਚੀ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਇਕੱਲਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਕੱਲਿਆਂ ਨਾ ਕਰਨਾ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਚਿੰਤਾ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵੱਲ ਧੱਕ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੀਤ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਨਾਲ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਮੈਦਾਨ ਹੈ। ਲਗਾਅ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇਲਾਜ-ਯੋਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਕੋਲ ਇਸ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਔਜ਼ਾਰ ਹਨ। ਲੋਕ ਥੈਰੇਪੀ ਰਾਹੀਂ, ਟਿਕਾਊ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਉਸ ਪਾਸੇ ਵਧਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੋਜਕਾਰ “ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੁਰੱਖਿਅਤ” ਲਗਾਅ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕੋਈ ਪੱਕੀ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੇ ਚਿੰਤਾ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਭਾਰੀ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਵੇ - ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਅਜਿਹੀ ਘਬਰਾਹਟ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਝੱਲ ਨਾ ਸਕੋ, ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਂਭ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ - ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਮਦਦ ਲਈ ਹੱਥ ਵਧਾਓ। ਡੂੰਘੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨੁਕਸ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਟਿਕਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਥਾਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਰੋਤ
- Cleveland Clinic, Attachment Styles: Causes, What They Mean
- Simpson, J.A. & Rholes, W.S. (PubMed Central), Adult Attachment, Stress, and Romantic Relationships
- PubMed Central, The Contribution of Attachment Styles and Reassurance Seeking to Trust in Romantic Couples
- Simply Psychology, Anxious Attachment Style: Signs, Causes, and How to Heal