ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਿਸਟਮ ਅਜ਼ਮਾ ਲਏ ਹਨ। ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਕੈਲੰਡਰ, ਟਾਈਮ-ਬਲਾਕਿੰਗ, ਉਹ ਐਪ ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਲਾਓਗੇ। ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ, ਦੁਪਹਿਰ ਢਲਦੇ-ਢਲਦੇ ਤੁਸੀਂ ਸਕਰੀਨ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇੱਕੋ ਵਾਕ ਚਾਰ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਘੜੀ ਚੱਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦਿੱਕਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਘੰਟੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਨ। ਜੋ ਮੁੱਕ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਊਰਜਾ ਸੀ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ਡਿਊਲ ਉਸ ਟੈਂਕੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭਰਦਾ।
ਦਿਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹੌਲਾ ਜਿਹਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਥਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿੰਨੇ ਘੰਟੇ ਹਨ, ਇਹ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਚੰਗੀ ਊਰਜਾ ਕਿੰਨੀ ਹੈ ਤੇ ਕਦੋਂ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਦਿਨ ਉਸ ਦੁਆਲੇ ਬਣਾਓ। ਗੱਲ ਛੋਟੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਬਦਲਦੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ।
ਘੰਟੇ ਪੱਕੇ ਹਨ। ਊਰਜਾ ਨਹੀਂ।
ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਹੀ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਮਾਂ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਸਲਾਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘੰਟਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਖ਼ਾਨੇ ਸਮਝ ਕੇ ਭਰਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਵੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਦਿਮਾਗ਼ ਤਿੱਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਲੰਮੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਾਲੇ ਕਈ ਧੁੰਦਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹੀ ਉਸ ਸੋਚ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ Tony Schwartz ਤੇ Catherine McCarthy ਨੇ Harvard Business Review ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੀਤਾ, ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਸੰਭਾਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰ ਲੰਮੇ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਧੱਕਦੇ ਜਾਓ ਤਾਂ ਕੰਮ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਸੜ-ਬਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਪਰ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਸੰਭਾਲੋ ਤੇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭਰੋ, ਤਾਂ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਕੰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਰਦੇ ਵੇਲੇ ਮਨ ਵੀ ਚੰਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਅਸਲ ਨਤੀਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੱਸੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਬੈਂਕ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਸੰਭਾਲਣੀ ਸਿੱਖੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਿਖਾਈ, ਤੇ ਉੱਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਧ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਵੀ ਦੱਸਿਆ।
ਤੁਹਾਡਾ ਧਿਆਨ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ
ਇੱਕ ਗੱਲ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕੈਲੰਡਰ ਇਸ ਨੂੰ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਕੋਈ ਸਿੱਧੀ ਲਕੀਰ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਫੜੀ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਡੂੰਘਾ ਧਿਆਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਦੌਰ ਲਈ ਟਿਕਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਡੇਢ ਘੰਟੇ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਤੇ ਫਿਰ ਢਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਿਰਾਮ ਚਾਹੀਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਖੋਜੀ ਕਈ ਵਾਰ ਦਿਮਾਗ਼ੀ ਮਿਹਨਤ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਨਸਿਕ ਬਾਲਣ ਸਾੜਨ ਵਾਂਗ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਟੈਂਕੀ ਥੱਲੇ ਆ ਜਾਵੇ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਣ ਨਾਲ ਉਹ ਭਰਦੀ ਨਹੀਂ। ਬੱਸ ਕੰਮ ਹੋਰ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੰਦ ਘੁੱਟ ਕੇ ਉਸ ਢਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੌਲੀ ਤੇ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਭਰਿਆ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਦੌਰ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਰੁਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਗਲੇ ਦੌਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਤਰਤੀਬ, ਤਿੱਖਾ ਧਿਆਨ ਤੇ ਫਿਰ ਅਸਲੀ ਆਰਾਮ, ਲਗਾਤਾਰ ਪੀਸਦੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਟਿਕਾਊ ਤੇ ਵੱਧ ਲਾਹੇਵੰਦ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਨਰਮ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਹੈ ਵੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਅਸਲ ਚੱਲਣ-ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
"ਮੁੜ ਭਰਨ" ਦਾ ਮਤਲਬ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ
ਵਿਰਾਮ ਤਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਸੱਚਾ ਵਿਰਾਮ ਹੋਵੇ। ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ-ਬੈਠੇ ਫ਼ੋਨ ਸਕਰੋਲ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ, ਜਦਕਿ ਅੱਧਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ, ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਟੈਂਕੀ ਉਹੀ ਵਿਰਾਮ ਭਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਸੇ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਕੰਮ ਦੌਰਾਨ ਵਿਰਾਮਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਖੋਜ ਮੁਤਾਬਕ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ:
- ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾਓ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸੈਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦਿਮਾਗ਼ੀ ਕੰਮ ਦੇ ਦੌਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਰੀਰਕ ਹਰਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
- ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ। ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਸਮਾਂ, ਜਾਂ ਬੱਸ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਨਾ ਵੀ, ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਇੰਝ ਬਹਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾਂ ਖਿੜਕੀ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰੇਕ-ਰੂਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
- ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀਂ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਕਿਸੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਕੰਮ ਦੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮੂਡ ਵੀ ਸੁਧਾਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵੀ।
- ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਾਸੇ ਹਟੋ। ਫ਼ਾਇਦਾ ਕੰਮ ਨੂੰ ਮਨੋਂ ਲਾਹ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਰੋਕ ਦੇਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। "ਵਿਰਾਮ" ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਨਜ਼ਰ ਈਮੇਲ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਬਹੁਤਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਨੁਸਖ਼ਾ ਵੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਏ ਵਿਰਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਬਹਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੇਰ ਦੁਪਹਿਰ ਲਈ ਬਚਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ। ਸੋਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਹੁੰਦੇ, ਸੋ ਮੁੜ ਉਸੇ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਣਾ ਸੌਖਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜ ਜਾਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਟੈਂਕੀ ਵਿੱਚ ਹਾਲੇ ਕੁਝ ਬਚਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਦੋਂ ਹੀ ਰੁਕੋ।
ਦਿਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਦੁਆਲੇ ਬਣਾਓ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਕੁਝ ਛੋਟੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਬੜਾ ਕੁਝ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
- ਆਪਣਾ ਸਿਖਰ ਲੱਭੋ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ। ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਕਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤਿੱਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਸਵੇਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵੇਲਾ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੇ ਤੇ ਅਹਿਮ ਕੰਮ ਲਈ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੰਟਾ ਈਮੇਲਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾ ਲਾਓ।
- ਧਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੌਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਰੁਕੋ। ਆਪਣੇ ਮੁਤਾਬਕ ਲੰਬਾਈ ਚੁਣੋ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਪੱਕੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਲਿਆ ਵਿਰਾਮ ਢੁੱਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਰੁਕਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਟਾਈਮਰ ਲਾ ਲਓ।
- ਵਿਰਾਮਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਬਣਾਓ। ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਵੋ, ਤੁਰੋ, ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ, ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਵੇਖੋ ਜੋ ਸਕਰੀਨ ਨਹੀਂ। ਛੋਟਾ ਪਰ ਸੱਚਾ ਵਿਰਾਮ ਲੰਮੇ ਤੇ ਅੱਧੇ-ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਿਰਾਮ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ।
- ਕੰਮ ਨੂੰ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਮੇਲੋ। ਘੱਟ ਧਿਆਨ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ, ਫ਼ਾਈਲਾਂ ਸੰਭਾਲਣੀਆਂ, ਸਫ਼ਾਈ, ਰੁਟੀਨ ਈਮੇਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਢਹਿੰਦੀਆਂ ਲਈ ਰੱਖੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਡੂੰਘਾ ਕੰਮ ਵੈਸੇ ਵੀ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਘੰਟੇ ਨਿੱਕੇ-ਮੋਟੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੋਂ ਬਚ ਜਾਣਗੇ।
- ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ। ਨੀਂਦ, ਹਰਕਤ, ਚੰਗਾ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਬਿਤਾਇਆ ਵੇਲਾ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਮੁਮਕਿਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਟੈਂਕੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖ਼ਾਲੀ ਹੀ ਰਹੇ
ਇਸ ਸਭ ਦੀ ਇੱਕ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੱਦ ਵੀ ਹੈ। ਊਰਜਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਣਾ ਉਦੋਂ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਇੱਕ ਆਮ, ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਭਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਤੁੰਨਿਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਥਕਾਵਟ ਦਾ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਜੋ ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲਗਾਤਾਰ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਥੱਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ ਵੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਜਾਂ ਜੇ ਇਹ ਭਾਰਾਪਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਲਗਾਤਾਰ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਅਸਲ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਉਦਾਸੀ ਜਾਂ ਬਰਨਆਊਟ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਸ਼ਡਿਊਲ ਨਾਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਅਗਲਾ ਸਹੀ ਕਦਮ ਕਿਸੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਪ੍ਰੋਡਕਟਿਵਿਟੀ ਨੁਸਖ਼ਾ ਨਹੀਂ।
ਤੇ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਨਰਮ ਜਿਹੀ ਗੱਲ: ਊਰਜਾ ਸੰਭਾਲਣ ਦਾ ਮਕਸਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਪੰਜ ਵਾਂਗ ਨਿਚੋੜ ਕੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕੱਢਣਾ ਨਹੀਂ। ਮਕਸਦ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦਿਨ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਕੁਝ ਬਚਿਆ ਰਹੇ ਜੋ ਕਿਸੇ ਟਾਸਕ ਲਿਸਟ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਕੰਮ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਲਟਾ ਨਹੀਂ।
ਸਰੋਤ
- Harvard Business Review, Manage Your Energy, Not Your Time
- American Psychological Association, Give me a break
- National Center for Biotechnology Information, A systematic review and meta-analysis on the efficacy of micro-breaks