ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਰੁਕਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਦੋਂ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਢਹਿ ਨਹੀਂ ਗਏ ਸੀ?
ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਲਈ ਇਮਾਨਦਾਰ ਜਵਾਬ ਲੱਭਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵਿਹਲਾ ਵੇਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸੋਫ਼ੇ ਉੱਤੇ ਬਹਿ ਕੇ ਸਕ੍ਰੋਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਏ ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਦਿਨ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਭ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਠਦੇ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਓਨੇ ਹੀ ਖ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਿੰਨੇ ਬਹਿੰਦੇ ਵੇਲੇ ਸੀ।
ਬੇਆਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰਨਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲੋਂ ਔਖਾ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਗਰਮ ਚੱਲਿਆ ਮਨ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਰੁਕ ਜਾਣ ਨਾਲ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਆਰਾਮ ਇੱਕ ਹੁਨਰ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੰਨਾ ਕਰੋਗੇ ਓਨਾ ਸੌਖਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਹੈ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਲੱਗਿਆ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਰਾਮ ਕਰਨਾ ਹੀ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ।
ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਬੰਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬਟਨ ਦੀ ਲੋੜ ਕਿਉਂ ਹੈ
ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਅਜਿਹੀ ਮਸ਼ੀਨ ਨਹੀਂ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਪੂਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੀ ਰਹੇ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਓਨਾ ਹੀ ਜਜ਼ਬ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਔਖੀ, ਹੌਲੀ ਤੇ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। Cleveland Clinic ਦੇ ਮਾਹਰ ਉਸ ਖੋਜ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਮੁਤਾਬਕ ਸੱਚੇ ਵਿਰਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਮੂਡ ਸੁਧਰਦਾ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਤਿੱਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਵੀ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਰਾਮ ਕੰਮ ਦਾ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਕਿ ਕੰਮ ਹੁੰਦਾ ਕਿਵੇਂ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਧੱਕਣਾ ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਿਮਾਗ਼ ਦੇ ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਵੱਧ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ, ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਤੇ ਸਹੀ-ਗ਼ਲਤ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪਾਸੇ ਹਟ ਜਾਣਾ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਉਹ ਮਸਲਾ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਿਸਦੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਜਵਾਬ ਜੋ ਨਹਾਉਂਦਿਆਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੈਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਾਂ ਨੀਂਦ ਆਉਣ ਤੋਂ ਅੱਧਾ ਸਕਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ। ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਆਰਾਮ ਪਾਇਆ ਦਿਮਾਗ਼ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਰੁੱਝਿਆ ਦਿਮਾਗ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇਹ ਛੱਡੀ ਰੱਖੋ ਤੇ ਕੀਮਤ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਰਿਕਵਰੀ ਦੇ ਲੰਮਾ ਤਣਾਅ ਬਰਨਆਊਟ ਦਾ ਨੁਸਖ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ Cleveland Clinic ਸਰੀਰਕ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਥਕਾਵਟ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵੜਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਲਗਨ ਮੱਧਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਤੇ ਸਭ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਖੱਟੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਇਹ ਉਸ ਸਾਰੀ ਰਿਕਵਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਟਾਲਦੇ ਰਹੇ।
ਸਕ੍ਰੋਲ ਕਰਨਾ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਇਹੀ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਗ਼ਲਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਸਿੱਧੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੱਲ ਅਸੀਂ "ਢਿੱਲੇ ਪੈਣ" ਲਈ ਹੱਥ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਸ਼ੋਅ ਵੇਖਣਾ, ਫ਼ੋਨ ਸਕ੍ਰੋਲ ਕਰਨਾ, ਖ਼ਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹਨਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹਨਾ ਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸੰਭਾਲਦੇ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੁਝਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸੱਚਾ ਵਿਹਲਾ ਵੇਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ। Cleveland Clinic ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਇਹਨੂੰ ਬਹਿ ਕੇ ਖ਼ਲਾਅ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਏਨਾ ਬੇਦਿਮਾਗ਼ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਫ਼ਾਈ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਬੂਟੀ ਪੁੱਟਣਾ, ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਖ਼ਿਆਲ ਵਹਿ ਸਕਣ। ਕੁਝ ਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਉਹ ਅਹਿਸਾਸ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਕਤ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਸਮਝਣਾ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ, ਠੀਕ ਓਹੀ ਹਾਲਤ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਲਣ ਲਈ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਹਰ ਵਿੱਥ ਭਰਨ ਵਿੱਚ ਏਨੇ ਮਾਹਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ ਕਿ ਖ਼ਾਲੀ ਵਿੱਥ ਆਪ ਹੀ ਬੇਆਰਾਮ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੈ। ਉਹਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਝੱਲਣਾ ਸਿੱਖਣਾ ਹੀ ਅੱਧਾ ਹੁਨਰ ਹੈ।
ਆਰਾਮ ਇੱਕੋ ਕਿਸਮ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਇੱਕ ਗ਼ਲਤੀ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ: ਇਹ ਮੰਨ ਲੈਣਾ ਕਿ ਨੀਂਦ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਨੀਂਦ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਠ ਘੰਟੇ ਸੌਂ ਕੇ ਵੀ ਖੋਖਲੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖ਼ਾਲੀ ਹੋਏ ਸੀ ਜਿਸ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ। ਆਰਾਮ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੋਚਣਾ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਿਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ।
- ਸਰੀਰਕ ਆਰਾਮ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਕਿਸਮ ਵੀ ਹੈ (ਨੀਂਦ, ਝਪਕੀ, ਲੇਟ ਜਾਣਾ) ਤੇ ਹਰਕਤ ਵਾਲੀ ਵੀ (ਹੌਲੀ ਖਿਚਾਈ, ਸੌਖੀ ਸੈਰ, ਧੀਮੀ ਹਰਕਤ ਜੋ ਥਕਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਢਿੱਲਾ ਕਰੇ)।
- ਮਾਨਸਿਕ ਆਰਾਮ। ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਵਿਰਾਮ, ਕੰਮਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਪੰਜ-ਦਸ ਮਿੰਟ ਵੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੱਧ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਮਨ ਪਕੜ ਢਿੱਲੀ ਕਰ ਸਕੇ।
- ਇੰਦਰੀਆਂ ਦਾ ਆਰਾਮ। ਸਕਰੀਨਾਂ, ਸ਼ੋਰ ਤੇ ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸੱਚਾ ਵਿਰਾਮ। ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਨੀਆਂ। ਚੁੱਪ। ਸ਼ੋਰ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਭਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
- ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਆਰਾਮ। ਉਹ ਵੇਲਾ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਣਾ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ "ਚਾਲੂ" ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ, ਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਚੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
- ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਆਰਾਮ। ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਦਬਾਅ ਦੇ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਕੁਦਰਤ ਜਾਂ ਕਲਾ ਨੂੰ ਮਾਣ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਲਪਨਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭਰਨ ਦੇਣਾ।
ਜਦੋਂ ਆਰਾਮ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਅਕਸਰ ਤੁਸੀਂ ਗ਼ਲਤ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਸਭ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਝਪਕੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹਿੱਲੀਆਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ। ਆਰਾਮ ਨੂੰ ਘਾਟ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ।
ਇਸਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ
ਕਿਉਂਕਿ ਆਰਾਮ ਇੱਕ ਹੁਨਰ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹਨੂੰ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਬਿਹਤਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੇ ਕੁਝ ਤਰੀਕੇ:
- ਇਹਨੂੰ ਕੈਲੰਡਰ ਉੱਤੇ ਪਾਓ। ਇਹ ਬੜਾ ਰੁੱਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਰਾਮ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਉਹਨੂੰ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਵੀ ਰੱਖੋ ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਪੱਕੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਾਂਗ ਨਿਭਾਓ।
- ਹਾਸੋਹੀਣੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਛੋਟਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਦੋ ਮਿੰਟ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਵੇਖਣਾ ਵੀ ਗਿਣਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਟਿਕਾਅ ਸਹਿਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਕੋਈ ਤਗ਼ਮਾ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਰਹੇ। ਛੋਟਾ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
- ਫ਼ਿਕਰ ਨੂੰ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਵੇਲਾ ਦਿਓ। ਆਰਾਮ ਨਾਕਾਮ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰੁਕਦੇ ਸਾਰ ਫ਼ਿਕਰ ਭਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। Cleveland Clinic ਸੁਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫ਼ਿਕਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਵੇਲਾ ਰੱਖ ਲਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਚੁੱਪ ਨੂੰ ਹਾਈਜੈਕ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ। ਜਦੋਂ ਆਰਾਮ ਦੌਰਾਨ ਕੋਈ ਬੇਚੈਨ ਖ਼ਿਆਲ ਆਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨੂੰ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਵੇਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
- ਇੰਦਰੀਆਂ ਦਾ ਬੋਝ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘਟਾਓ। ਬੱਤੀਆਂ ਮੱਧਮ ਕਰੋ। ਫ਼ੋਨ ਚੁੱਪ ਕਰੋ। ਸੱਠ ਸਕਿੰਟ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰੋ। ਸਿੱਧਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲੋਂ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਘਟਾਉਣਾ ਅਕਸਰ ਵੱਧ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
- ਹਰਕਤ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਬਣਨ ਦਿਓ, ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ। ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਟੀਚੇ ਦੇ ਹੌਲੀ, ਸੌਖੀ ਸੈਰ ਹਰਕਤ ਵਾਲਾ ਆਰਾਮ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਾੜੀ-ਤੰਤਰ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਟਿਕਾਉਂਦੀ ਹੈ।
- ਪਹਿਲਾਂ-ਪਹਿਲ ਅਜੀਬ ਲੱਗਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖੋ। ਜਦੋਂ ਆਦਤ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰਨਾ ਬੇਆਰਾਮ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬੇਆਰਾਮੀ ਮੱਠੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਾੜੇ ਹੋ। ਇਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੋਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।
ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਨਰਮ ਰਿਸ਼ਤਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੁਝ ਵੱਡਾ ਪਿਆ ਹੈ: ਇਜਾਜ਼ਤ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਇਹ ਚੁੱਪ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਰਾਮ ਕਮਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਰੁਕਣਾ ਆਲਸ ਹੈ, ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਲ ਜਾਣ ਬਾਅਦ ਆਰਾਮ ਕਰਾਂਗੇ। ਸਭ ਕੁਝ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੰਭਲਦਾ। ਜੇ ਆਰਾਮ ਕੰਮ ਮੁੱਕਣ ਉੱਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਉਸਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਬਣੋਗੇ।
ਸ਼ਾਂਤ, ਟਿਕਵੀਂ, ਲੰਮੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਿਰਫ਼ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ। ਉਹ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਰਿਕਵਰੀ ਦੀ ਤਾਲ ਨਾਲ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਣਾ ਤੇ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡਣਾ। ਰਿਕਵਰੀ ਉਹ ਨਰਮ, ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਉਹ ਅੱਧ ਹੈ ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਝੱਲਣਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਰਾਮ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਸਮਝਣਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ, ਬਿਨਾਂ ਕਮਾਏ, ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਕੰਮ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਹੋਵੇ।
ਜਦੋਂ ਆਰਾਮ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾ ਹੋਵੇ
ਕਈ ਵਾਰ ਥਕਾਵਟ ਓਥੋਂ ਵੀ ਡੂੰਘੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਹੁਨਰ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੌਂ ਵੀ ਰਹੇ ਹੋ, ਆਰਾਮ ਵੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬੱਧੀ ਥੱਕੇ, ਫਿੱਕੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਾ ਲੈ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਲਗਾਤਾਰ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਉਦਾਸੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਇਲਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਇਕੱਲਿਆਂ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਲੰਘਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜਾ ਬਰਨਆਊਟ ਇੱਕ ਛੁੱਟੀ ਵਾਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਿੱਲਦਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਰਿਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੱਚੇ ਸਹਾਰੇ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਣਾ ਆਰਾਮ ਦੀ ਨਾਕਾਮੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੁਕਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਕੁਝ ਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋ ਮਿੰਟਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਤੇ ਓਨੇ ਨੂੰ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਝੋ।
ਸ੍ਰੋਤ
- Cleveland Clinic, Why Downtime Is Essential for Brain Health
- Cleveland Clinic, Signs of Burnout: What It Is, How It Feels and How To Recover
- Harvard Health Publishing, The mental side of recovery