ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਲੋੜ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਛੋਟਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਵਧਾਓ।
- ਕਸਰਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣੀ ਆਦਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੋ।
- ਇੱਕ ਦਿਨ ਖੁੰਝ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਚੱਲੋ, ਪਰ ਲਗਾਤਾਰ ਦੋ ਨਹੀਂ।
ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਕਸਰਤ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ ਕਿ ਉਹ ਆਲਸੀ ਨੇ। ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਛੱਡਦੇ ਨੇ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੋਜਨਾ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਰੂਪ ਲਈ ਬਣਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਯੋਜਨਾ ਮੰਨ ਕੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਰਸੋਈ ਸਾਫ਼ ਹੋਵੇਗੀ, ਰਾਤ ਦੀ ਨੀਂਦ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ ਤੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੇ ਫਿਰ ਅਸਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਏਨੀ ਵਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਛੱਡਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗਿਣਤੀ ਹੀ ਭੁੱਲ ਗਈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਵਿਚਲੇ ਪਾੜੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੋਈ ਫਸਦਾ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਿਯਮਿਤਤਾ ਦਾ ਸਬੰਧ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਓਨਾ ਨਹੀਂ ਜਿੰਨਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬਣਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇੰਝ ਗੋਠ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸੌਖਾ ਰਾਹ ਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਾਹ ਇੱਕੋ ਹੀ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਆਓ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਹੌਸਲਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਧੋਖਾ ਕਿਉਂ ਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਹੌਸਲਾ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਦਲਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਨੇ। ਕਿਸੇ ਸਵੇਰ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਉੱਠਦੇ ਹੋ। ਕਿਸੇ ਸਵੇਰ ਦਸ ਮਿੰਟ ਹੋਰ ਸੌਣ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇ ਦਿਓ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਸਰਤ ਮੂਡ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਸਰਤ ਵੀ ਮੂਡ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬੇਭਰੋਸੀ ਰਹੇਗੀ।
ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਰਗਰਮ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੱਸ ਜੋਸ਼ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਰਹਿਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰਕਤ ਨੂੰ ਆਮ ਵਰਤਾਰਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਜੋ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦਿਲ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਟੀਚਾ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰ ਦਿਨ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ। ਟੀਚਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਰਨ ਲਈ ਘੱਟ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੀ ਲੋੜ ਪਵੇ।
ਏਨਾ ਛੋਟਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬੇਤੁਕਾ ਲੱਗੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਗ਼ਲਤੀ ਹੈ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਣਾ। ਤੁਸੀਂ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਦਿਨ, ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਕਸਰਤ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਤੇ ਦਸ ਕੁ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਵੀ ਹੋ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਖੁੰਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੋ। ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਲੱਗਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪਾਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
Mayo Clinic ਸਾਫ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਫਿਟਨੈੱਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਹੁਤ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਂਦੇ ਨੇ, ਪੀੜ ਜਾਂ ਸੱਟ ਸਹੇੜ ਲੈਂਦੇ ਨੇ, ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਨੇ। ਨਰਮ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੱਧ ਟਿਕਦੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਆਦਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰੂਪ ਏਨਾ ਛੋਟਾ ਕਰ ਲਓ ਕਿ ਲਗਭਗ ਹਾਸੇ ਵਾਲਾ ਲੱਗੇ।
- ਦਸ ਮਿੰਟ, ਸੱਠ ਨਹੀਂ।
- ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਿਨ, ਛੇ ਨਹੀਂ।
- ਜਿਮ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਹੱਲੇ ਦਾ ਇੱਕ ਗੇੜਾ।
ਦਸ ਮਿੰਟ ਦੀ ਸੈਰ ਜਿਹੜੀ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਘੰਟੇ ਦੀ ਕਸਰਤ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਤੁਸੀਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪੇ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਵੱਧ ਕਰ ਜਾਓਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਤੇ ਹਰਕਤ ਵਿੱਚ ਹੋ।
ਇਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣੀ ਆਦਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੋ
ਨਵੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਉਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਟਿਕਦੀਆਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਰੁਟੀਨ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਰੁਟੀਨ ਲੱਗਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਚਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਸੈਰ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਖ਼ਤਮ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਨਵੀਂ ਆਦਤ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਪੱਕੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿਓ।
ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਾਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਸਟ੍ਰੈਚਿੰਗ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕੰਮ ਤੋਂ ਘਰ ਆ ਕੇ ਬੈਠਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਬੂਟ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਪੁਰਾਣੀ ਆਦਤ ਹੀ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਜਾਂ ਵੱਜਦੇ ਫ਼ੋਨ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਅਜਿਹਾ ਪਲ ਚੁਣੋ ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕਣ ਦਿਓ।
ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਬੇਹੱਦ ਸੌਖਾ ਬਣਾਓ
ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਕਸਰਤ ਵਿਚਕਾਰ ਹਰ ਛੋਟੀ ਰੁਕਾਵਟ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹਾਨਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਹੈ ਉਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਟਾ ਦੇਣੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਸਵੇਰ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
- ਕੱਪੜੇ ਉੱਥੇ ਰੱਖੋ ਜਿੱਥੇ ਸਵੇਰੇ ਨਜ਼ਰ ਪੈਣ।
- ਬੈਗ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੋਲ ਰੱਖ ਦਿਓ।
- ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੋਤਲ ਭਰ ਲਓ।
- ਕਸਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਅ ਕਰ ਲਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਵੇਲੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਘਰੇ ਕਸਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਟ ਵਿਛੀ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਿਓ। ਜੇ ਜਿਮ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੁਣੋ ਜਿਹੜਾ ਘਰ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲਾ ਸੋਹਣਾ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਸਹੂਲਤ ਲਗਭਗ ਹਰ ਵਾਰ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਸਰਤ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਤੁਸੀਂ ਦੁਹਰਾਓਗੇ।
ਉਹ ਚੁਣੋ ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰ ਨਾ ਲੱਗੇ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਜਿਹਾ ਭਰਮ ਹੈ ਕਿ ਕਸਰਤ ਦੁਖਦਾਈ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਸੀਹਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਗਿਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਇਹ ਭਰਮ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਅਸਰਦਾਰ ਕਸਰਤ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਰਹੋਗੇ, ਤੇ ਜਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹੋਗੇ।
ਨੱਚਣਾ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੈਰਾਕੀ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਸੈਰ, ਬਾਗ਼ਬਾਨੀ, ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਗੇਂਦ ਖੇਡਣਾ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਲਾਸ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਬੇਢੰਗੀ ਹਾਲਤ 'ਤੇ ਹੱਸ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਸਭ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦੌੜਨ ਦੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੌੜਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਕਰਜ਼ਾ ਨਹੀਂ। ਪੰਜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਜ਼ਮਾਓ ਤੇ ਉਹ ਦੋ ਰੱਖ ਲਓ ਜਿਹੜੀਆਂ ਬੋਝ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀਆਂ। ਏਥੇ ਮਜ਼ਾ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ। ਮਜ਼ਾ ਹੀ ਇੰਜਣ ਹੈ।
ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਓ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਿੰਨਾ ਪੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਪਗਡੰਡੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਦੋਸਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਪੱਕੇ ਸਮੇਂ ਵਾਲੀ ਕਲਾਸ, ਸੈਰ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਗਰੁੱਪ ਚੈਟ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੱਸਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਓਨੇ ਹੀ ਕੰਮ ਦੇ ਨੇ।
Harvard Health ਰੁਕੀ ਹੋਈ ਰੁਟੀਨ ਦੁਬਾਰਾ ਚਾਲੂ ਕਰਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਸਰਦਾਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਸਰਤ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਗਿਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਰਨ ਸਿੱਧਾ ਹੈ। ਯੋਜਨਾ ਤੋਂ ਮੁੱਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਮੁੱਕਰਨਾ ਔਖਾ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੀੜ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸਾਥੀ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਪੱਕੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਜਿਸਦੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਕੱਢ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਹਿ ਜਾਂਦੇ।
ਹਲਕੇ-ਫੁਲਕੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖੋ
ਲੜੀ ਨਾ ਟੁੱਟਣ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਸਵਾਦ ਹੈ। ਹਰ ਉਸ ਦਿਨ ਕੈਲੰਡਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਹਿੱਲੇ, ਆਦਤ ਨੂੰ ਦਿਖਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। Harvard ਬਿਲਕੁਲ ਇਹੀ ਸੁਝਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਆਪਣੇ ਮਿੰਟ ਕਿਸੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਲਿਖੋ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਫਰਿੱਜ ਉੱਤੇ ਹੀ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ।
ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਹਲਕਾ ਹੀ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਹਿਸਾਬ ਤੁਹਾਡਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੰਬਰ ਦੇਣ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਲਿਖਣਾ ਦੂਜੀ ਨੌਕਰੀ ਵਾਂਗ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਖ਼ਾਲੀ ਖ਼ਾਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਨ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਗੱਲ ਹਰਕਤ ਦੀ ਹੈ, ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਦੀ ਨਹੀਂ।
ਖੁੰਝਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੋਚ ਲਓ
ਦਿਨ ਖੁੰਝਣਗੇ ਹੀ। ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਖੁੰਝਦੇ ਨੇ। ਸਫ਼ਰ ਵਾਲਾ ਹਫ਼ਤਾ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲਾ ਹਫ਼ਤਾ, ਜਾਂ ਉਹ ਹਫ਼ਤਾ ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੁੰਝਣਾ ਮਸਲਾ ਨਹੀਂ। ਮਸਲਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਫਾਹੀ ਹੈ ਸਭ-ਕੁਝ-ਜਾਂ-ਕੁਝ-ਵੀ-ਨਹੀਂ ਵਾਲੀ ਸੋਚ: ਲੜੀ ਟੁੱਟ ਗਈ, ਹੁਣ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਬਰਬਾਦ। ਇਸ ਇੱਕੋ ਖ਼ਿਆਲ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੱਟ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਫਿਟਨੈੱਸ ਆਦਤਾਂ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤੀਆਂ ਨੇ। ਇੱਕ ਖੁੰਝੀ ਕਸਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਖੁੰਝੀ ਕਸਰਤ ਹੈ। ਲਗਾਤਾਰ ਦੋ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਨੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਅ ਕਰ ਲਓ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਦੋ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਖੁੰਝੋਗੇ, ਫਿਰ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਪੈਂਦਾ ਪਾੜਾ ਪਾੜਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੂਰਨ ਵਿਰਾਮ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਜਦੋਂ ਲੰਮੇ ਵਿਰਾਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਸ ਆਓ, ਤਾਂ ਛੋਟੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਓ। Harvard ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਇੱਕ-ਦੋ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਮ ਸਖ਼ਤੀ ਲਗਭਗ ਅੱਧੀ ਕਰ ਲਓ, ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਵਧਾਓ। ਹੌਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਪੀੜ ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਲੀਹੋਂ ਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਹਫ਼ਤਾ ਜਿਸਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਫ਼ਾਇਦੇ ਲਈ ਸਰਕਾਰੀ ਟੀਚੇ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਇਹ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹੋ। CDC ਦੀ ਆਮ ਸਲਾਹ ਹੈ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 150 ਮਿੰਟ ਦਰਮਿਆਨੀ ਕਸਰਤ, ਯਾਨੀ ਓਨੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕੋ ਪਰ ਗਾ ਨਾ ਸਕੋ, ਤੇ ਨਾਲ ਦੋ ਦਿਨ ਪੱਠਿਆਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਵਾਲੀ ਕਸਰਤ। ਇਹ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਦਿਨ, ਰੋਜ਼ 30 ਮਿੰਟ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦਸ-ਦਸ ਮਿੰਟ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਇਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਓ। ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ ਦੀ ਆਦਤ ਬਣਾਓ। ਜਦੋਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਵੇ, ਮਿੰਟ ਆਪੇ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣਾ ਕਦੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ
ਹਰਕਤ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੂਗਰ ਜਾਂ ਹਾਈ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ, ਕਿਸੇ ਸੱਟ ਜਾਂ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਸਰਗਰਮ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਜ਼ੋਰ ਵਧਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਰ ਲਓ। ਇਹ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫ਼ਿਕਰ ਦੀ ਥਾਂ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਹਰਕਤ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹੀ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਡਿਊਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰੀ, ਸੁੰਨੀ ਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਹਟਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੀ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਕਸਰਤ ਉਦਾਸ ਮੂਡ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਭਾਰ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕ ਸਕਦੀ। ਹੋਰ ਸਹਾਰਾ ਚਾਹੁਣਾ ਸਿਆਣਪ ਹੈ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ।
ਨਿਯਮਿਤਤਾ ਕੋਈ ਜਮਾਂਦਰੂ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਹੋਵੇ ਤੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਛੋਟੇ, ਦੁਹਰਾਏ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਾਲ। ਫ਼ੈਸਲਾ ਏਨਾ ਸੌਖਾ ਬਣਾ ਦਿਓ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਰਹੋ।
ਸਰੋਤ
- Mayo Clinic, Fitness program: 5 steps to get started
- Harvard Health, Sticking with your exercise program
- Centers for Disease Control and Prevention, Adult Activity: An Overview