ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਦਿਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਪਸੀ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਸਰਤ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਖੱਪੇ ਕਰਕੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਸਭ ਸੌਖਿਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਖੱਪਾ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੈ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਬੱਸ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ।
ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਸੇ ਸੱਟ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਇਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ, ਨਵਾਂ ਬੱਚਾ, ਔਖਾ ਦੌਰ, ਜਾਂ ਉਹ ਸਮਾਂ ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਲੰਘਾਉਣਾ ਹੀ ਪੂਰੀ ਕਸਰਤ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਜਿਵੇਂ ਮਰਜ਼ੀ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋਵੋ, ਸਰੀਰ ਸਾਡੀ ਪਸੰਦ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਫਿੱਟਨੈੱਸ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਡੇ ਡਰ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਸੱਚ ਹਨ। ਗੁਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਦੂਜੀ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਸਕੋ।
ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੈ
ਵਰਤਣਾ ਛੱਡ ਦਿਓ ਤਾਂ ਫਿੱਟਨੈੱਸ ਲਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਵਕਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਤੇ ਫੇਫੜੇ ਆਪਣੀ ਕੁਝ ਤਿਆਰੀ ਗੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੱਠੇ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਕੁਝ ਤਾਕਤ ਮੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੋਈ ਇਹ ਗ਼ਲਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਥਾਂ ਵਕਫ਼ੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੰਜ ਮੀਲ ਦੌੜਦੇ ਸੀ, ਸੋ ਤੁਸੀਂ ਪੰਜ ਮੀਲ ਦੌੜ ਪੈਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿੰਨਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦੇ ਸੀ, ਸੋ ਤੁਸੀਂ ਓਧਰ ਹੀ ਹੱਥ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਯਾਦ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਸਮਰੱਥਾ, ਫ਼ਿਲਹਾਲ, ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸੇ ਬੇਮੇਲ ਨਾਲ ਵਾਪਸੀਆਂ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਵੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
Harvard Health ਸਿੱਧਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਪੁਰਾਣੀ ਰੁਟੀਨ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਕਾਹਲੀ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ। ਹਲਕੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਵੀਹ ਜਾਂ ਤੀਹ ਮਿੰਟ, ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਇੱਕੋ ਵੱਡੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਵਧਾਓ। ਹੌਲੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਗਭਗ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਸੌਖੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਓਹੀ ਅਹਿਸਾਸ ਮਕਸਦ ਹੈ।
ਅੱਧ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚੜ੍ਹੋ
ਸੋਚਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਦਾ, ਨਰਮ ਤਰੀਕਾ: ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਲਗਭਗ ਉਸ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਲਗਭਗ 10 ਫ਼ੀਸਦੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਜੋੜੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਤੇਜ਼ ਸੈਰ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀਹ-ਤੀਹ ਸੌਖੇ ਮਿੰਟਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰੀ ਵਜ਼ਨ ਚੁੱਕਦੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਏਨੇ ਹਲਕੇ ਵਜ਼ਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦਸ-ਬਾਰਾਂ ਵਾਰ ਸਾਫ਼ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਸਕੋ।
ਉਹ 10 ਫ਼ੀਸਦੀ ਦੀ ਹੱਦ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਵਕਤ ਜਾਂ ਭਾਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੱਠਿਆਂ, ਨਸਾਂ ਤੇ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਜੋਸ਼ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਆਉਣ ਦਾ ਵਕਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਨਸਾਂ ਤੇ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਟਿਸ਼ੂ ਪੱਠਿਆਂ ਤੇ ਦਿਲ-ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਸਟਮ ਨਾਲੋਂ ਹੌਲੀ ਢਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੋੜਾਂ ਦੇ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਸੌਖੀਆਂ ਕਸਰਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਬਰਬਾਦ ਕੀਤਾ ਵਕਤ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪਟੜੀ ਵਿਛਾਉਣਾ ਹੈ।
ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਚਾਰ-ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ
ਗਿਣਤੀਆਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਹਾਲਤ ਮੁਤਾਬਕ ਬਦਲ ਲਓ, ਪਰ ਆਮ ਵਕਫ਼ੇ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਢਾਂਚਾ ਟਿਕਦਾ ਹੈ।
- ਪਹਿਲਾ ਹਫ਼ਤਾ: ਬੱਸ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੋ। ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਛੋਟੀਆਂ, ਸੌਖੀਆਂ ਕਸਰਤਾਂ। ਸੈਰ, ਹਲਕੀ ਸਾਈਕਲਿੰਗ, ਹਲਕੀਆਂ ਆਪਣੇ ਭਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ, ਸੌਖਾ ਮੋਬਿਲਿਟੀ ਕੰਮ। ਹਰ ਵਾਰ ਇਸ ਅਹਿਸਾਸ ਨਾਲ ਮੁਕਾਓ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਫਿੱਟਨੈੱਸ ਜਿੰਨੀ ਹੀ ਆਦਤ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ।
- ਦੂਜਾ ਹਫ਼ਤਾ: ਥੋੜ੍ਹਾ ਜੋੜੋ। ਕਸਰਤਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਲੰਮਾ ਕਰੋ ਜਾਂ ਹਲਕਾ ਵਜ਼ਨ ਪਾਓ। ਮਿਹਨਤ ਏਨੀ ਰੱਖੋ ਕਿ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋ ਸਕੇ, ਯਾਨੀ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਵਾਕ ਬੋਲ ਸਕੋ।
- ਤੀਜਾ ਹਫ਼ਤਾ: ਥੋੜ੍ਹੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਲਿਆਓ। ਇੱਕ-ਦੋ ਕਸਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋਰ ਸ਼ਿੱਦਤ ਪਾਓ, ਪਰ ਸਖ਼ਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਸੌਖਾ ਦਿਨ ਰੱਖੋ।
- ਚੌਥਾ ਹਫ਼ਤਾ: ਇੱਕ ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬਹਿ ਜਾਓ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੀ ਰੁਟੀਨ ਤੁਹਾਡੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹਨੂੰ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਰਹੋ, ਤੇ ਮਾਣ ਸ਼ਿੱਦਤ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਦਾ ਕਰੋ।
ਹਰ ਕਸਰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰਮ-ਅੱਪ ਕਰੋ। ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਸੌਖੀ ਸੈਰ ਜਾਂ ਹਲਕੀ ਹਰਕਤ ਪੱਠਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਹੂ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਸੌਖਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ ਹੋਣ ਲਈ ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਦੀ ਹਲਕੀ ਹਰਕਤ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਸਲ ਸੱਟ ਤੋਂ ਵਾਪਸੀ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ
ਵਕਫ਼ਾ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੈ। ਠੀਕ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂ ਠੀਕ ਹੋ ਰਹੀ ਸੱਟ ਵੱਧ ਸਾਵਧਾਨੀ ਮੰਗਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਗਵਾਈ ਵੀ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਇਲਾਜ ਕਿਸੇ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਫ਼ਿਜ਼ੀਓਥੈਰੇਪਿਸਟ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਸੂਝ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਵਾਪਸੀ-ਯੋਜਨਾ ਉੱਤੇ ਚੱਲੋ। ਇਹ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਟਿਸ਼ੂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਿਹਤਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਣ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸੱਟ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਭਾਰ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡਾਕਟਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਓ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਗੱਲ ਹੱਡੀ, ਲਿਗਾਮੈਂਟ ਜਾਂ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਪੱਠਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹੌਲੇ ਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰੋ ਤੇ ਸੱਟ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅਖ਼ੀਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਲਓ। ਇੱਥੇ ਦਰਦ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫ਼ਰਕ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ:
- ਸ਼ਾਇਦ ਠੀਕ ਹੈ: ਹਲਕੀ ਬੇਆਰਾਮੀ ਜਾਂ ਜਕੜਨ ਜੋ ਹਿੱਲਣ ਨਾਲ ਘਟ ਜਾਵੇ ਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਹਿ ਜਾਵੇ।
- ਰੁਕੋ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵੇਖੋ: ਉਹ ਦਰਦ ਜੋ ਹਰਕਤ ਦੌਰਾਨ ਤਿੱਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸੋਜ, ਜੋੜ ਦਾ ਡੋਲਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ, ਜਾਂ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਹਿੱਲਣ ਦੀ ਹੱਦ ਦਾ ਘਟਣਾ।
ਦੂਜੀ ਸੂਚੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿਓ ਤੇ ਅੱਗੇ ਧੱਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਸਿਹਤ ਮਾਹਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ। ਲਗਭਗ ਠੀਕ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੱਟ ਲਵਾਉਣਾ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਚੱਲਣ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹਫ਼ਤੇ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਅਸਲ ਰੁਕਾਵਟ ਹੌਸਲਾ ਹੋਵੇ
ਕਈ ਵਾਰ ਸਰੀਰ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਨਹੀਂ। ਲੰਮੇ ਵਕਫ਼ੇ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੀ ਭਾਰਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਰੁਕਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਓਥੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੰਗ ਏਨੀ ਛੋਟੀ ਕਰ ਦਿਓ ਕਿ ਹਾਸਾ ਆ ਜਾਵੇ। ਬੂਟ ਪਾਓ ਤੇ ਗਲੀ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੱਕ ਤੁਰ ਆਓ। ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਕਰੋ। ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਮਕਸਦ ਫਿੱਟਨੈੱਸ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਬੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੌਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੌਖੀ ਕਸਰਤ ਅਗਲੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਚੰਗੇ ਹਫ਼ਤੇ ਇਹ ਚੁੱਪ ਅਹਿਸਾਸ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਪਕੜ ਬਣਾ ਲਈ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹਨੂੰ ਬਣਨ ਦਿਓ।
ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸਬਰ ਰੱਖੋ। ਜਿੰਨਾ ਲੰਮਾ ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਰਹੇ, ਓਨਾ ਲੰਮਾ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬੁਰੀ ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਿਹਨਤ ਅਸਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਸਲੀ ਮਿਹਨਤ ਹੀ ਟਿਕਦੀ ਹੈ।
ਹੋਰ ਮਦਦ ਕਦੋਂ ਲੈਣੀ ਹੈ
ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ, ਸ਼ੂਗਰ, ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਦਿੱਕਤ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਸੱਟ, ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੇ ਹੋ। ਜੇ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਅਸਾਧਾਰਨ ਸਾਹ ਚੜ੍ਹਨਾ, ਚੱਕਰ, ਜਾਂ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪੀੜ ਦੀ ਥਾਂ ਤਿੱਖਾ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰੁਕੋ ਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਮਦਦ ਲਓ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣੀ ਸੱਟ ਦੁਆਲੇ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣ ਰਹੇ ਹੋਵੋ ਤਾਂ ਫ਼ਿਜ਼ੀਓਥੈਰੇਪਿਸਟ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਯੋਜਨਾ ਲਈ ਵੀ ਤੇ ਇਸ ਭਰੋਸੇ ਲਈ ਵੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਜੋ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਕੋਈ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਹੌਲੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ। ਬੂਟ ਬੰਨ੍ਹੋ, ਛੋਟਾ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਿਓ।
ਸ੍ਰੋਤ
- Harvard Health Publishing, Returning to an old exercise routine? Here's what you need to know
- Mayo Clinic Orthopedics & Sports Medicine, Expert alert: 5 tips for getting back into the game
- Centers for Disease Control and Prevention, Adult Activity: An Overview