ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਰੋਜ਼ ਤੇਜ਼ ਕਦਮੀਂ ਤੁਰਨਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਤੇ ਮੂਡ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
- 10,000 ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਓ, ਫ਼ਾਇਦੇ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਘੱਟ ਕਦਮਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
- ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥੋੜ੍ਹਾ ਤੁਰੋ, ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪੱਧਰ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ।
ਤੁਰਨ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਜਿਹੀ ਹੈਂਕੜ ਹੈ। ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੰਝ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਬਾਰੇ ਕਰਦੇ ਹੋਣ, ਠੀਕ ਹੈ, ਨੁਕਸਾਨ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਅਸਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਅਸਲ ਗੱਲ ਤਾਂ ਪਸੀਨਾ, ਭਾਰੀ ਵਜ਼ਨ ਤੇ ਉਹ ਧੜਕਣ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹਾ ਡਰਾ ਦੇਵੇ।
ਤੁਰਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਾਟਕ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੁਫ਼ਤ ਹੈ। ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਮਾਨ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਜਿਮ ਦੀ ਫ਼ੀਸ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੁਨਰ ਜੋ ਸਿੱਖਣਾ ਪਵੇ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਵੀ ਤੁਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਆਮ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੇ ਉਸ ਮਾੜੇ ਦਿਨ ਵੀ ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਮੁਮਕਿਨ ਨਾ ਲੱਗੇ। ਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮੂਡ ਲਈ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਵਿਗਿਆਨ ਸਿੱਧੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੋ ਤਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਓ ਤੁਰਨ ਨੂੰ ਉਹ ਹੱਕ ਦੇਈਏ ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਰੋਜ਼ ਦੀ ਸੈਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈ
ਦਿਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੀਏ। ਤੇਜ਼ ਕਦਮੀਂ, ਨਿਯਮਿਤ ਸੈਰ LDL ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ (ਉਹ ਕੋਲੈਸਟਰੋਲ ਜੋ ਘੱਟ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ), ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵੱਧ ਕਾਰਗਰ ਬਣਾ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਰਾਮ ਵੇਲੇ ਦੀ ਧੜਕਣ ਹੌਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। Cleveland Clinic ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਤੇ ਸਟ੍ਰੋਕ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਇਹ ਕੋਈ ਮਾਮੂਲੀ ਅਸਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਹੀ ਬਚਾਅ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੋਕ ਕਿਤੇ ਔਖੇ ਤੇ ਘੱਟ ਟਿਕਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜਦੇ ਫਿਰਦੇ ਨੇ।
ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪੱਧਰ ਵੀ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸੈਰ, ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਕੁ ਮਿੰਟ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਉਛਾਲ ਨੂੰ ਹੌਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਆਪਣਾ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਨਿੱਕੀ ਆਦਤ ਟਿਕਵੇਂ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਇੱਥੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੀ ਮਾਅਨੇ ਰੱਖਦੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ: Harvard Health ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੁਸਤ ਟਹਿਲਣ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਉੱਤੇ ਆਉਣਾ ਟਾਈਪ 2 ਸ਼ੂਗਰ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਖ਼ਤਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ।
ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਚਮਕ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੇ ਜੋ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਬੁਢਾਪਾ ਘੜਦੀਆਂ ਨੇ। ਤੁਰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਚਿਕਨਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਚੱਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ। ਇਹ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਏਨਾ ਕੁ ਭਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਮਰ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੌਲੀ ਪੈ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਹੁੰਗਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਨੀਂਦ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੇ ਗੁਣਵੱਤਾ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਪਰ ਸਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਜੁੜ ਕੇ ਇਹੀ ਫ਼ਰਕ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ ਕਿ ਸਰੀਰ ਸਾਥ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਤੁਹਾਨੂੰ 10,000 ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ
10,000 ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਜੋ ਹਰ ਫ਼ਿਟਨੈੱਸ ਟ੍ਰੈਕਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਤਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਖੋਜ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰੀ ਨਾਅਰੇ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਖੋਜ ਹਰ ਉਸ ਬੰਦੇ ਲਈ ਤਸੱਲੀ ਵਾਲੀ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਉਸ ਅੰਕੜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਸਲੀ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਵੱਡੇ ਅਧਿਐਨਾਂ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਤੁਰਨ ਦਾ ਸਿਹਤ ਲਾਭ 10,000 ਕਦਮਾਂ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਹੇਠਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ 4,400 ਕਦਮ ਤੁਰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ ਮਰਨ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਸੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਿੱਲਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਇਹ ਲਾਭ ਕਰੀਬ 7,500 ਕਦਮਾਂ ਤੱਕ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਹੋਰ ਖੋਜ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਕਦਮਾਂ ਤੋਂ ਕਰੀਬ 8,000 ਵੱਲ ਵਧਣ ਨਾਲ ਵੀ ਚੋਖਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਬਕ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਜਾਦੂਈ ਅੰਕੜੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜੋ। ਸਬਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਅਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਦਿਨ ਦੇ 3,000 ਕਦਮ ਤੁਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ 5,000 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਉਸ ਬੰਦੇ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਦਮ ਹੋਰ ਵਧਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 10,000 ਤੁਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਨਾ ਵਕਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੈ।
ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਤੇਜ਼ ਤੁਰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਓਨਾ ਮਾਅਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਜਿੰਨਾ ਲੋਕ ਡਰਦੇ ਨੇ। ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਦੀ ਕੁੱਲ ਹਿਲਜੁਲ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਜੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਦੌੜ ਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਬੱਸ ਤੁਰਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਕਸਰ ਤੁਰਨਾ ਹੈ।
ਤੁਰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਲਈ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਇਹੀ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਹਿੱਲਦਾ ਸਰੀਰ ਇਕੱਠੇ ਕਿਉਂ ਚੱਲਦੇ ਨੇ। ਤੁਰਨਾ ਮੂਡ ਸੰਭਾਲਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਾਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਧੜਕਣ ਨੂੰ ਬੱਸ ਏਨਾ ਕੁ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਖਦਾਈ ਰਸਾਇਣ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਣਾਅ ਦਾ ਪੱਧਰ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। Cleveland Clinic ਇਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ: ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਧੜਕਣ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਤਣਾਅ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਰਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਵੀ ਹੈ, ਕਸਰਤ ਦੇ ਆਮ ਫ਼ਾਇਦੇ ਤੋਂ ਪਰ੍ਹੇ। ਇਸ ਦੀ ਸਥਿਰ, ਲੈਅਦਾਰ ਚਾਲ ਉੱਬਲਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਦਿੰਦੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਘਿਸਦੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਤੁਰਦਿਆਂ ਹੀ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸਕਰੀਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਫ਼ਿਕਰ ਨੂੰ ਖ਼ੁਰਾਕ ਘੱਟ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਬਥੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਸੋਚ ਸੈਰ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਦਿਨ ਭਰ ਦਾ ਤਣਾਅ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਲਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਤੁਰੋ ਤਾਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫ਼ਾਇਦਾ ਉੱਤੇ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਦਿਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੇ ਹਰਿਆਲੀ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਸਰ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਵਾਲੀ ਗਲੀ, ਪਾਰਕ ਦਾ ਇੱਕ ਗੇੜਾ, ਘਰ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਲੰਮਾ ਰਾਹ, ਕੁਝ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈਏ
ਤੁਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀ ਖੇਡ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਖੇਡ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਦੋਂ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਨੇ:
- ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਚੱਲਦੀ ਆਦਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿਓ। ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਸੈਰ, ਜਾਂ ਘਰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਸਾਰ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਚਾਹ ਬਣ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਕਿਸੇ ਮੌਜੂਦਾ ਆਦਤ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦੇਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਹਰ ਵਾਰ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ।
- ਇਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ, ਸੁਆਦ ਬਣਾਓ। ਕੋਈ ਪੌਡਕਾਸਟ, ਕਿਤਾਬ ਸੁਣੋ, ਗਾਣੇ ਲਾ ਲਓ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਓ ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਥ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਸੈਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਸੈਰ ਦੁਬਾਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
- ਮਾੜੇ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਧਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰ ਲਓ। ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਵੀ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਗਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਗੇੜਾ ਵੀ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਔਖੇ ਦਿਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਬੱਸ ਲੜੀ ਨਾ ਟੁੱਟਣ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਅੰਕੜਾ ਛੂਹਣਾ ਨਹੀਂ।
- ਜਦੋਂ ਹੋ ਸਕੇ, ਤੇਜ਼ ਤੁਰੋ। ਓਨੀ ਕੁ ਰਫ਼ਤਾਰ ਰੱਖੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕੋ ਪਰ ਗਾ ਨਾ ਸਕੋ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਲੱਗੇ, ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਓ। ਹੌਲੀ ਸੈਰ ਵੀ ਸੋਫ਼ੇ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ।
- ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਤੁਰੋ। ਸਾਥ ਕਸਰਤ ਨੂੰ ਜੁੜਾਅ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੁੜਾਅ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਮਨ ਲਈ ਇੱਕ ਦਵਾਈ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਉਲਟਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ 20 ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਪਏ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈਰ ਪਾ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਕੱਲ੍ਹ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰੋ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੱਲ
ਤੁਰਨਾ ਲਗਭਗ ਓਨਾ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਕੋਈ ਕਸਰਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਇਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਲ ਜਾਂ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੈ, ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਸੰਤੁਲਨ ਦੀ ਦਿੱਕਤ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਹਿੱਲੇ, ਤਾਂ ਰਫ਼ਤਾਰ ਜਾਂ ਦੂਰੀ ਵਧਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਯੋਜਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮੇਚ ਦੀ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਤੁਰਦਿਆਂ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਸਾਹ ਚੜ੍ਹਨਾ, ਚੱਕਰ, ਜਾਂ ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖਾ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰੁਕ ਜਾਓ ਤੇ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਓ।
ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਤੇ ਹੌਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਧਾਓ। ਚੰਗੇ ਬੂਟ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੱਕੀ ਸੜਕ ਉੱਤੇ ਤੁਰਨਾ ਹੈ।
ਤੁਰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੰਗੇਗਾ। ਪੂਰੀ ਗੱਲ ਹੀ ਇਹ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਕਸਰਤ ਤੁਸੀਂ ਛੱਡ ਦੇਵੋਗੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਹਤ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਉਸ ਸੌਖੀ ਵਾਲੀ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ। ਸੈਰ ਉਹੀ ਸੌਖੀ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਬੂਟ ਬੰਨ੍ਹੋ।
ਸਰੋਤ
- Cleveland Clinic, Sole Searching: Learn About the Health Benefits of Walking
- National Institutes of Health, How many steps for better health?
- Harvard Health, Will walking faster reduce your diabetes risk?
- National Institutes of Health, Number of steps per day more important than step intensity