ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਂਚ ਬੁੱਕ ਕਰੋ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਉਸੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਵੋ।
- ਆਪਣੇ ਸਵਾਲ ਅਤੇ ਫ਼ਿਕਰ ਲਿਖ ਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਓ।
- ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਬੀਮਾ ਯੋਜਨਾ ਕਿਹੜੀਆਂ ਬਚਾਅ ਸੇਵਾਵਾਂ ਮੁਫ਼ਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਉਦੋਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਵਿਗੜ ਹੀ ਚੁੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਦਰਦ ਜੋ ਹਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਖੰਘ ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਟਿਕ ਗਈ, ਜਾਂ ਟੈਸਟ ਰਿਪੋਰਟ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਕੜਾ ਜਿਸ ਨੇ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਬਚਾਅ ਵਾਲੀ ਸਿਹਤ ਇਸ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਦੋਂ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੁਖ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਜਾਂਚ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲਈ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਹੋ ਅਤੇ ਠੀਕ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਉਸ ਪਲ ਇਹ ਲਗਭਗ ਬੇਮਤਲਬ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਫ਼ ਖੜ੍ਹੀ ਗੱਡੀ ਧੋਣੀ। ਪਰ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੁੱਪ-ਚਪੀਤੇ ਸਿਆਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜੀਂਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਬਚਾਅ ਵਾਲੀ ਸੰਭਾਲ ਦਾ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਕੀ ਹੈ
ਸ਼ਬਦ ਭਾਵੇਂ ਡਾਕਟਰੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਾਦੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਚਾਅ ਵਾਲੀ ਸੰਭਾਲ ਉਹ ਜਾਂਚਾਂ, ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਟੀਕੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਕਸਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੜਬੜ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫੜਨਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਹੋ ਕੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਔਖੀ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:
- ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗਾਂ। ਉਹ ਟੈਸਟ ਜੋ ਕਿਸੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਅਤੇ ਕੋਲੈਸਟਰੌਲ ਦੀ ਜਾਂਚ, ਖ਼ੂਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕਰ, ਅਤੇ ਛਾਤੀ, ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਆਂਦਰ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਵਰਗੀਆਂ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗਾਂ, ਸਭ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
- ਟੀਕੇ। ਉਹ ਟੀਕੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਲਾਗ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਸਿਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
- ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਅਤੇ ਹਾਲ-ਚਾਲ। ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਨੀਂਦ, ਤਣਾਅ, ਸ਼ਰਾਬ, ਮੂਡ, ਭਾਰ, ਜਾਂ ਜੋ ਵੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲਬਾਤ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ ਮੁਤਾਬਕ ਸਲਾਹ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾਟਕੀ ਨਹੀਂ। ਇਹੀ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਬਚਾਅ ਵਾਲੀ ਸੰਭਾਲ ਇਸੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਾਟਕ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾਂ ਫੜਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਾਅਦ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕਿਉਂ ਹੈ
ਇਸ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਇੱਕ ਸਾਦੇ ਸੱਚ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਹਾਲਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਵਧਿਆ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ, ਵਧੀ ਸ਼ੱਕਰ, ਕੁਝ ਕੈਂਸਰ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਦਕਿ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਛਣ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਸਮੱਸਿਆ ਅਕਸਰ ਕਾਫ਼ੀ ਅੱਗੇ ਵਧ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਣੀ ਔਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਚੁੱਪ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੈਂਸਰ ਜਾਂ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਛੇਤੀ ਫੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਲਾਜ ਦੇ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਤਰਕ ਰੋਜ਼ਮੱਰਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਨੂੰ ਹੁਣੇ ਫੜਨਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅੰਕੜਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੋਟੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਭਾਲ ਲੈਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੌਰੇ ਜਾਂ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਜਿਸ ਤੱਕ ਉਹ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨਿਯਮਿਤ ਬਚਾਅ ਸੰਭਾਲ ਨੂੰ ਲੰਮੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਘੱਟ ਦਰ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਕੈਂਸਰ ਅਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਵਰਗੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਤੋਂ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਦੀ ਘੱਟ ਦਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੁਝ ਆਮ ਜਿਹੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਬਦਲੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ
ਜੇ ਕਿਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਟੈਸਟ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਹੈ। ਲੋੜ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਕੰਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਡਾਕਟਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੋ। ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹਾਲਾਤ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗਾਂ ਸਹੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਛੇੜਨਾ ਵੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤਾ ਕਰਕੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੱਸਣਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਸਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਬਾਰੀਕੀਆਂ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਉੱਤੇ ਛੱਡੋ। ਪਰ ਸਾਲਾਨਾ ਮੁਲਾਕਾਤ ਉਹ ਲੰਗਰ ਹੈ ਜੋ ਬਾਕੀ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਵੀ ਕੰਮ ਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤੀਆਂ ਬੀਮਾ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਬਚਾਅ ਸੇਵਾਵਾਂ ਬਿਨਾਂ ਜੇਬ ਤੋਂ ਖ਼ਰਚੇ ਦੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੋ ਖ਼ਰਚਾ ਅਕਸਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਖ਼ਰਚੇ ਜਾਂ ਬੀਮੇ ਦੀ ਫ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਹੈਲਥ ਸੈਂਟਰ ਅਤੇ ਕਈ ਕਲੀਨਿਕ ਸਸਤੀ ਜਾਂ ਆਮਦਨ ਮੁਤਾਬਕ ਸੰਭਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੁੱਛਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਟਾਲਦੇ ਆਏ ਹੋ
ਸ਼ਾਇਦ ਕਈ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ। ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਸੇ ਮਾੜੇ ਤਜਰਬੇ, ਬੁਰੀ ਖ਼ਬਰ ਦੇ ਡਰ, ਜਾਂ ਬੱਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਮੁਆਫ਼ੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ:
- ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕੇਅਰ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੈਅ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ। ਬੱਸ ਕੈਲੰਡਰ ਉੱਤੇ ਆਉਣਾ ਹੈ।
- ਆਪਣੇ ਸਵਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖ ਲਵੋ। ਉਹ ਗੰਢ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਦਵਾਈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸੀ। ਸੂਚੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਓ ਤਾਂ ਜੋ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਭੁੱਲ ਨਾ ਜਾਵੋ।
- ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਬੋਲੋ। ਜੋ ਗੱਲ ਤੁਹਾਡੇ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸ਼ਰਮ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਛੱਡਣ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਹੈ।
- ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਸਮਝੋ, ਨਿਆਂ-ਅਦਾਲਤ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਝਿੜਕ ਸੁਣਨ ਨਹੀਂ ਗਏ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈਣ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰਹਿਣ ਗਏ ਹੋ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਲਈ ਵੀ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਰਾਹਤ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ, ਕਿ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੇ ਧੁੰਦਲੇ ਫ਼ਿਕਰ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਜਵਾਬ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਖ਼ਬਰ ਅਜਿਹੀ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਪਵੇ, ਜਾਣ ਲੈਣਾ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਟਿਕਾਊ ਹੈ।
ਜੇ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਲੱਛਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਲਾਨਾ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੋ, ਹੁਣੇ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬੇਵੱਸ, ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਜਾਂ ਏਨੇ ਉਦਾਸ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਆਪਣਾ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਠਾਉਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਡਾਕਟਰ ਪਹਿਲਾ ਵਧੀਆ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਸਹਾਰੇ ਵੱਲ ਭੇਜ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ, ਪੂਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਣਾ ਹੀ ਇਸ ਸਭ ਦਾ ਮਕਸਦ ਹੈ।
ਸਰੋਤ
- Centers for Disease Control and Prevention, Are You Up to Date on Your Preventive Care?
- Cleveland Clinic, Why Prophylaxis (Preventive Care) Is Essential for Long-lasting Health
- MedlinePlus (U.S. National Library of Medicine), Health screening - men age 18 to 39