ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਵੇਖੋ ਤਾਂ ਗਿਣਤੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਕੰਮ ਸਕਰੀਨ 'ਤੇ, ਸਕ੍ਰੌਲ ਸਕਰੀਨ 'ਤੇ, ਥਕਾਵਟ ਲਾਹੁਣੀ ਸਕਰੀਨ ਸਾਹਮਣੇ, ਅਤੇ ਸੌਣਾ ਵੀ ਇੱਕ ਜਗਦੀ ਸਕਰੀਨ ਦੇ ਕੋਲ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਲਈ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਕਿਸੇ ਡਿਵਾਈਸ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਤੇ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਕਈ ਘੰਟੇ।
ਇਹ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਭਾਸ਼ਣ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਕਰੀਨਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੁੜਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਦੇ ਹਾਂ, ਯਾਨੀ ਬਿਨਾਂ ਵਕਫ਼ੇ ਲੰਮੇ ਦੌਰ, ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਹਿੱਲੇ, ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੱਕ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੱਲ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਬੱਸ ਕਿਨਾਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪਏ ਕੁਝ ਢਾਂਚੇ ਬਦਲਣੇ ਹਨ।
ਲੰਮੇ ਸਕਰੀਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਰ ਪੈਂਦੀ ਹੈ: ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬੇਹਰਕਤੀ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਨੀਂਦ।
ਅੱਖਾਂ ਥੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਕਰੀਨ ਵੱਲ ਵੇਖਦਿਆਂ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਘੱਟ ਝਪਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਝਪਕਣ ਨਾਲ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਗਿੱਲੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੰਮੇ ਦੌਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਡਿਜੀਟਲ ਆਈ ਸਟ੍ਰੇਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਜਾਂ ਖੁਰਕ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਧੁੰਦਲੀ ਨਜ਼ਰ, ਅਤੇ ਸਿਰ ਦਰਦ। American Academy of Ophthalmology ਏਥੇ ਇੱਕ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦੀ ਹੈ: ਡਿਜੀਟਲ ਆਈ ਸਟ੍ਰੇਨ ਤਕਲੀਫ਼ਦੇਹ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਅੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਰਾਮ ਦੀ ਮੰਗ ਹੈ, ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ।
ਤੁਸੀਂ ਹਿੱਲਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਲੰਮਾ ਸਕਰੀਨ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੰਮਾ ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਖੋਜ ਬਹੁਤਾ ਬੈਠਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਟਾਈਪ 2 ਸ਼ੂਗਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਖ਼ਤਰਾ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਸਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਘੰਟਿਆਂਬੱਧੀ ਕੁਰਸੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਕੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਬਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਖ਼ਰਾਬੀ ਸਕਰੀਨ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਬੇਹਰਕਤੀ ਦੀ ਹੈ।
ਨੀਂਦ ਖਿੱਲਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਕਰੀਨਾਂ ਨੀਂਦ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੌਸ਼ਨੀ, ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਨੀਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਮੈਲਾਟੋਨਿਨ ਨੂੰ ਦਬਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਰਮੋਨ ਜੋ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨੀਂਦ ਆਉਣੀ ਔਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਓਦੋਂ ਜਗਾਈ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਏਸੇ ਲਈ ਖੋਜੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੌਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕਰੀਨਾਂ ਘਟਾ ਦਿਓ।
ਛੋਟੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਕੁ ਚੁਣੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਤ ਬਣ ਜਾਣ ਦਿਓ।
ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨੇਮ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਦਿਓ
ਥੱਕੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖੀ ਆਦਤ ਹੈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਰ੍ਹੇ ਵੇਖਣਾ। ਇਸ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰੂਪ ਹੈ 20-20-20 ਦਾ ਨਿਯਮ: ਹਰ 20 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ, ਲਗਭਗ 20 ਫੁੱਟ ਦੂਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਲਗਭਗ 20 ਸਕਿੰਟ ਵੇਖੋ। ਇਸ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਫ਼ੋਕਸ ਵਾਲੇ ਪੱਠਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਝਪਕਣਾ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਵਕਫ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਹੋਈ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੁੱਕੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
AAO ਵੱਲੋਂ ਸੁਝਾਈਆਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਆਦਤਾਂ:
- ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਝਪਕੋ ਵਿਚ-ਵਿਚਾਲੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਕੇ ਜਦੋਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਰਕਿਰੀ ਲੱਗੇ।
- ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ ਰੱਖੋ। ਸਕਰੀਨ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਬਾਂਹ ਦੀ ਦੂਰੀ, ਯਾਨੀ ਕਰੀਬ 25 ਇੰਚ, 'ਤੇ ਬੈਠੋ, ਅਤੇ ਨਜ਼ਰ ਉਸ ਵੱਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੇਠਾਂ ਨੂੰ ਹੋਵੇ।
- ਚਮਕ ਕਮਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ। ਹਨੇਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚੁੰਧਿਆਉਂਦੀ ਸਕਰੀਨ, ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਫਿੱਕੀ ਪੈਂਦੀ ਸਕਰੀਨ, ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਿਹਨਤ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।
- ਚਮਕ ਘਟਾਓ ਖਿੜਕੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਤੀਆਂ ਦੀ, ਪਰਦੇ, ਬਲਾਈਂਡ ਜਾਂ ਮੈਟ ਸਕਰੀਨ ਫ਼ਿਲਟਰ ਨਾਲ।
- ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਤੁਪਕੇ ਵਰਤੋ ਜੇ ਲੰਮੇ ਦੌਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬੈਠਣ ਨੂੰ ਤੋੜੋ
ਬੈਠਣ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਦਾ ਇੱਕ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਾਸਾ ਵੀ ਹੈ: ਇਸ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਲਕੀ ਹਿਲਜੁਲ ਵੀ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਸਰਤ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਹਰਕਤੀ ਤੋੜਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
- ਇੱਕ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ ਲਾਓ। ਹਰ 30 ਤੋਂ 60 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਉੱਠਣ ਲਈ ਟਾਈਮਰ ਜਾਂ ਕੈਲੰਡਰ ਰਿਮਾਈਂਡਰ।
- ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਕਰੋ। ਫ਼ੋਨ ਕਾਲਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਲਓ। ਲੰਮਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਪੜ੍ਹੋ।
- ਥੋੜ੍ਹਾ ਤੁਰ ਆਓ। ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਗੇੜਾ, ਪੌੜੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਚੱਕਰ, ਕੰਮਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬਾਹਰ ਦੋ ਮਿੰਟ।
- ਬੈਠੇ-ਬੈਠੇ ਹੀ ਖਿਚਾਅ ਕਰੋ। ਮੋਢੇ ਘੁਮਾਓ, ਕਮਰ ਸਿੱਧੀ ਕਰੋ, ਬਾਹਾਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਤਾਣੋ। ਇਸ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਦਾ ਢੰਗ ਤੇ ਧਿਆਨ, ਦੋਵੇਂ ਤਰੋ-ਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਗੱਲ ਵੀ ਏਹੀ ਹੈ। ਜਨ-ਸਿਹਤ ਦੀ ਸਲਾਹ ਹੁਣ ਸਾਫ਼ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਬੈਠਣ ਦੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਦੀ ਥਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਧਰ ਦੀ ਹਿਲਜੁਲ, ਭਾਵੇਂ ਹਲਕੀ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਕਮਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜ਼ੋਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਘੰਟੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਬਦਲਣੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਬਦਲੋ। ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਕਿ ਸੌਣ ਤੋਂ ਇੱਕ-ਦੋ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਜ਼ ਸਕਰੀਨਾਂ ਘਟਾ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ ਮੰਜੇ ਤੋਂ ਬਾਂਹ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੋ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਪਹਿਲਾ ਜਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਕੰਮ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਆਖ਼ਰੀ ਵੇਲੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਰਮ ਬਦਲ: ਬੱਤੀਆਂ ਮੱਧਮ ਕਰੋ, ਕਾਗ਼ਜ਼ 'ਤੇ ਕੁਝ ਪੜ੍ਹੋ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖਿਚਾਅ ਕਰੋ, ਜਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ੀਡ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਟਿਕਣ ਦਿਓ।
ਜੇ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕਰੀਨ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸਕਰੀਨ ਮੱਧਮ ਕਰੋ, ਗਰਮ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨਾਈਟ ਸੈਟਿੰਗ ਵਰਤੋ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਚੁਣੋ, ਨਾ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰੇ ਜਾਂ ਬੇਅੰਤ ਸਕ੍ਰੌਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਵੇ। ਸਕਰੀਨ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਤਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਉਤੇਜਨਾ ਘਟਾ ਦਿਓ।
ਗੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਜੋੜਨ ਦੀ ਵੀ ਹੈ
ਇਸ ਸਭ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦਾ ਇੱਕ ਨਰਮ ਤਰੀਕਾ ਇਹ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਸੰਜਮ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਕਰੀਨ ਘੱਟ ਵਰਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਥਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟਿਕਦੀ ਨਹੀਂ। ਬਿਹਤਰ ਇਹ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋੜੋ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਕਰੀਨ ਲਈ ਥਾਂ ਘਟਾ ਦੇਣ। ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੋਟੀ ਸੈਰ। ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਗੱਲਬਾਤ। ਕੋਈ ਸ਼ੌਕ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਚੱਲਣ। ਬਾਹਰ ਬਿਤਾਇਆ ਸਮਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸਕ੍ਰੌਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੋਵੇ, ਸਕਰੀਨ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਬਿਨਾਂ ਲੜਾਈ ਦੇ ਘੱਟ ਥਾਂ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਨਰਮੀ ਰੱਖੋ। ਕੁਝ ਦੌਰ ਸਕਰੀਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ, ਕੋਈ ਔਖਾ ਹਫ਼ਤਾ, ਜਾਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਜਦੋਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਧਰਵਾਸ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਇਨਸਾਨੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਮਕਸਦ ਕਦੇ ਵੀ ਜ਼ੀਰੋ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮਕਸਦ ਹੈ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿੱਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ, ਅੱਖਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ।
ਕਦੋਂ ਵੱਧ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ
ਬਹੁਤੀ ਸਕਰੀਨ ਵਾਲੀ ਥਕਾਵਟ ਆਦਤਾਂ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਹੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੁਝ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਜਾਂ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਜੋ ਟਿਕੀ ਰਹੇ ਜਾਂ ਵਧਦੀ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਕਰੀਨ ਦੇ ਸਿਰ ਮੜ੍ਹਨ ਦੀ ਥਾਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ। ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਢੰਗ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨੀਂਦ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਸਕਰੀਨ ਵੱਲ ਹੱਥ ਵਧਾਉਣਾ ਤਣਾਅ ਜਾਂ ਢਿੱਲੇ ਮੂਡ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਦਾ ਮੁੱਖ ਤਰੀਕਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੀਂਦ, ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲਿਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਮਾਹਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨਾਕਾਮੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਜੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਓਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਹਾਰੇ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਜਿੰਨਾ ਕੋਈ ਸਕਰੀਨ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅੱਜ ਰਾਤ ਤੋਂ ਹੀ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਬੱਤੀਆਂ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਪਹਿਲਾਂ ਮੱਧਮ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿਓ।
ਸਰੋਤ
- American Academy of Ophthalmology, Computers, Digital Devices and Eye Strain
- National Library of Medicine (PMC), The 20/20/20 rule: Practicing pattern and associations with asthenopic symptoms
- National Library of Medicine (PMC), Targeting Reductions in Sitting Time to Increase Physical Activity and Improve Health