ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਹਰ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ।
- ਓਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਜਿੱਥੇ ਤਸੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵਧਾਓ।
- ਔਖੇ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਬਦਲਵਾਂ ਰੂਪ ਲਿਖ ਰੱਖੋ।
ਹਰ ਜਨਵਰੀ ਜਿਮ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਰਚ ਤੱਕ ਫਿਰ ਖ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੀਚੇ ਟੁੱਟਣ ਲਈ ਹੀ ਬਣੇ ਸਨ। 30 ਪੌਂਡ ਘਟਾਉਣੇ। ਹਰ ਸਵੇਰ ਦੌੜਨਾ। ਖੰਡ ਬਿਲਕੁਲ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣੀ। ਅਜਿਹੇ ਟੀਚੇ ਉੱਚੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜੋਸ਼ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਪੂਰੀ ਕਾਇਆ-ਕਲਪ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਅਣਗੌਲਿਆਂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹੋ।
ਟਿਕਾਊ ਟੀਚਾ ਵੱਧ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਚਾਹਤ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੋਚੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਾਫ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਏਨਾ ਨਰਮ ਕਿ ਉਸ ਹਫ਼ਤੇ ਵੀ ਬਚ ਜਾਵੇ ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਖਿੱਲਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਓ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਟੀਚਾ ਬਣਾਈਏ।
ਬਹੁਤੇ ਸਿਹਤ ਟੀਚੇ ਟਿਕਦੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ
ਆਮ ਟੀਚੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਖ਼ਰਾਬੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਈਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤਾ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤਾ ਧੁੰਦਲਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤਾ ਨਾਜ਼ੁਕ।
ਬਹੁਤਾ ਵੱਡਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਬਦਲ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਧਾ-ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਬੰਦੋਬਸਤ ਆਪ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਬਹੁਤਾ ਧੁੰਦਲਾ, ਕਿਉਂਕਿ "ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਣਾ" ਵਰਗੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੰਗਲਵਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਅਤੇ ਬਹੁਤਾ ਨਾਜ਼ੁਕ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਸ ਮੰਨਤ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੰਪੂਰਨ ਰਹੋਗੇ। ਪਹਿਲਾ ਖੁੰਝਿਆ ਦਿਨ ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਰੇੜ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਰੇੜ ਵਧਦੀ-ਵਧਦੀ ਸਭ ਕੁਝ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਏਸੇ ਨਤੀਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਟੀਚਾ ਓਦੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖ਼ਾਸ, ਮਾਪਣਯੋਗ, ਅਸਲੀਅਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਬੱਝਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਅਕਸਰ SMART ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਰੀ ਬਣਤਰ ਦਾ ਮਕਸਦ ਨੁਕਤਾਚੀਨੀ ਨਹੀਂ। ਮਕਸਦ ਇੱਕ ਧੁੰਦਲੀ ਆਸ ਨੂੰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਅੱਜ ਕਰ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਏਨਾ ਖ਼ਾਸ ਬਣਾਓ ਕਿ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ
"ਮੈਂ ਵੱਧ ਸਰਗਰਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ" ਇੱਕ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ, ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਚਾਹ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹੁਣ ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰੋ: "ਮੈਂ ਕੰਮ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 20 ਮਿੰਟ ਤੁਰਾਂਗਾ।" ਇੱਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾਣਾ ਮੁੱਕਦਿਆਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਬਹਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਹਿੱਸਾ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਠੋਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ।
- "ਬਿਹਤਰ ਖਾਣਾ" ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ "ਮੈਂ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਥਾਲੀ 'ਚ ਇੱਕ ਸਬਜ਼ੀ ਰੱਖਾਂਗਾ।"
- "ਘੱਟ ਪੀਣਾ" ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ "ਮੈਂ ਸ਼ਰਾਬ ਸਿਰਫ਼ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ 'ਤੇ ਲਵਾਂਗਾ।"
- "ਵੱਧ ਸੌਣਾ" ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ "ਮੈਂ 10:30 ਵਜੇ ਆਪਣਾ ਫ਼ੋਨ ਦੂਜੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦੇਵਾਂਗਾ।"
ਜਾਦੂ ਕੰਮ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਜਾਦੂ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਕੋਈ ਫ਼ੈਸਲਾ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਫ਼ੈਸਲਾ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ। ਹੁਣ ਬੱਸ ਹਦਾਇਤ 'ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਹੈ।
ਓਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰੱਖੋ ਜਿੱਥੇ ਤਸੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਇਹ ਸਲਾਹ ਮੰਨਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਛੋਟਾ ਟੀਚਾ ਹਾਰ ਮੰਨਣ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਛੋਟਾ ਟੀਚਾ ਤੁਸੀਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਹਰ ਵਾਰ ਉਸ ਵੱਡੇ ਟੀਚੇ ਤੋਂ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਟੀਚੇ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਏਹੀ ਗੱਲ ਡਾਕਟਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: ਟੀਚਾ ਏਨਾ ਚੁਣੌਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖੇ, ਪਰ ਏਨਾ ਔਖਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਾਕਾਮ ਹੋਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੀ ਨਾਕਾਮੀ ਜੋਸ਼ ਨੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਮਾਰਦੀ ਹੈ।
ਏਥੇ ਇੱਕ ਕੰਮ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਵੀ ਹੈ। ਆਮ ਸਲਾਹ ਹੈ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 150 ਮਿੰਟ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕਸਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਟੀਚਾ ਜੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਭਰਦਾ, ਸਗੋਂ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਆਣੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਹੇਠਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਸ਼ਾਇਦ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਦਸ ਮਿੰਟ ਦੀ ਸੈਰ, ਅਤੇ ਓਥੋਂ ਵਧਾਓ। ਤੁਸੀਂ ਟੀਚਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜੁੜਦਾ।
ਇਸ ਲਈ ਟੀਚੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰੂਪ ਓਸ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਰੱਖੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਗਭਗ ਯਕੀਨ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮਾੜੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਭਰੋਸਾ ਜੁੜਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ ਹਰ ਵਾਅਦਾ ਅਗਲੇ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਜੋੜੋ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ
ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਉਧਾਰ ਲਏ ਟੀਚੇ ਟਿਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਖਾ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਆਨਲਾਈਨ ਸਾਰੇ ਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦਬਾਅ ਹਟਦਿਆਂ ਹੀ ਜੋਸ਼ ਵੀ ਉੱਡ ਜਾਵੇਗਾ। ਟੀਚਾ ਓਦੋਂ ਟਿਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਲਾ ਕਾਰਨ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਹੋਵੇ।
ਇਸ ਲਈ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਓਦੋਂ ਤੱਕ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਹੱਥ ਨਾ ਲੱਗੇ। "ਭਾਰ ਘਟਾਉਣਾ" ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਬਿਨਾਂ ਹਫ਼ੇ ਦੌੜ ਸਕਾਂ।" "ਵੱਧ ਕਸਰਤ ਕਰਨੀ" ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ "ਮੈਂ ਦਿਨ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਤੱਕ ਘੱਟ ਚਿੰਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਂ।" ਛੋਟੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਜੋੜੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਉਹ ਕੰਮ ਬੋਝ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਵੋਟ ਵਾਂਗ ਲੱਗੇਗਾ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਹੈ।
ਮਾੜੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਣਾਓ
ਹਰ ਟਿਕਾਊ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਨਾਕਾਮੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਾਕਾਮੀ ਆਵੇਗੀ ਜ਼ਰੂਰ। ਸ਼ਾਇਦ ਨਹੀਂ, ਪੱਕਾ। ਕੋਈ ਹਫ਼ਤਾ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋਵੋਗੇ, ਬਹੁਤ ਰੁੱਝੇ ਹੋਵੋਗੇ, ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੋਗੇ, ਜਾਂ ਬੱਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਨਿਚੋੜ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਹੁਣੇ ਤੈਅ ਕਰ ਲਓ ਕਿ ਓਦੋਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ।
- ਸੰਭਾਵੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲਿਖੋ। ਲੇਟ ਮੀਟਿੰਗਾਂ, ਖ਼ਰਾਬ ਮੌਸਮ, ਥਕਾਵਟ, ਸਫ਼ਰ।
- ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਬਦਲਵਾਂ ਰੂਪ ਲਿਖੋ। ਜੇ 30 ਮਿੰਟ ਦੀ ਸੈਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਤਾਂ ਗਲੀ ਦੇ ਗੇੜੇ ਦੇ 5 ਮਿੰਟ। ਬਦਲਵਾਂ ਰੂਪ ਲੜੀ ਟੁੱਟਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
- ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਔਖੇ ਦਿਨ ਜਿੱਤ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਿਰਫ਼ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਦੂਰੀ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ-ਜਾਂ-ਕੁਝ-ਵੀ-ਨਹੀਂ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਚੰਗੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਦੀ ਚੁੱਪ ਕਾਤਲ ਹੈ। ਸੋਚ ਇਹ ਚੱਲਦੀ ਹੈ: ਮੈਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਲਿਆ, ਦਿਨ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚਿਆ ਹੋਇਆ ਬਦਲਵਾਂ ਰੂਪ ਇਸ ਸੋਚ ਨੂੰ ਓਥੇ ਹੀ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਰਾਹ ਤੈਅ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ-ਜਾਂ-ਕੁਝ-ਵੀ-ਨਹੀਂ ਬਚਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਨੂੰ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਦਰਜ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵੇਖੋ
ਜਿਸ ਟੀਚੇ ਵੱਲ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਰੁੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸੌਖਾ ਤਰੀਕਾ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕੈਲੰਡਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਫ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੋਟ, ਕੋਈ ਆਦਤ ਜੋ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ। ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਧਦੇ ਵੇਖਣਾ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਖ਼ਾਲੀ ਥਾਵਾਂ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਗੱਲ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ।
ਫਿਰ ਹਰ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਵੇਖੋ। ਇਹ ਉਹ ਕਦਮ ਹੈ ਜੋ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੋਈ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਟੀਚਾ ਹੁਣ ਬਹੁਤਾ ਸੌਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ? ਵਧਾ ਦਿਓ। ਬਹੁਤਾ ਔਖਾ? ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਘਟਾ ਦਿਓ। ਬੋਰਿੰਗ? ਕੰਮ ਹੀ ਬਦਲ ਦਿਓ। ਟਿਕਾਊ ਟੀਚਾ ਇੱਕ ਜਿਊਂਦੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਢਾਲਦੇ ਹੋ, ਕੋਈ ਖ਼ੂਨ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਨਹੀਂ। ਮਕਸਦ ਇਸ ਨੂੰ ਓਸ ਥਾਂ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮੰਗੇ ਤਾਂ ਸਹੀ, ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੋੜੇ ਨਾ।
ਮਦਦ ਕਦੋਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ
ਬਹੁਤੇ ਸਿਹਤ ਟੀਚੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਬਣਾ ਤੇ ਨਿਭਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਪਰ ਕੁਝ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਲੰਮੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠ ਰਹੇ ਹੋ, ਦਵਾਈ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ, ਕਿਸੇ ਸੱਟ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ, ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ, ਜਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹਿਲਜੁਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਤਾਂ ਜੋ ਟੀਚਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਿਹਤ ਦੇ ਮੇਚ ਦਾ ਹੋਵੇ।
ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਟੀਚੇ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲੇ ਟੀਚੇ ਵਿਚਲੀ ਲਕੀਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਿਹਤ ਟੀਚਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਜਾਂ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਣਨ ਲੱਗੇ, ਜੇ ਉਹ ਚਿੰਤਾ, ਜ਼ਿੱਦ ਜਾਂ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਕਦਮ ਪਿੱਛੇ ਹਟੋ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ। ਚੰਗੇ ਸਿਹਤ ਟੀਚੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਕਸਦ ਹੀ ਇੱਕ ਟਿਕਾਊ, ਭਰਪੂਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਟੀਚਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਤੇ ਔਖਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਮਦਦ ਲੈਣਾ ਤਾਕਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਜਿਹੜੇ ਟੀਚੇ ਟਿਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਛੋਟੇ, ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਨਰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਇੱਕ ਆਮ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਭ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੀ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਚੱਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਓਦੋਂ ਵੀ ਜਦੋਂ ਉੱਚੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਇਰਾਦੇ ਕਦੋਂ ਦੇ ਭੁੱਲੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰੋਤ
- Harvard Health, An easier way to set and achieve health goals
- National Center for Biotechnology Information, Using the SMART-EST Goals in Lifestyle Medicine Prescription
- Centers for Disease Control and Prevention, Adult Activity: An Overview