ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਵੇਲਾ ਬਿਨਾਂ ਸਕਰੀਨ ਖਾਓ।
- ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੌਲੀ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਰਕੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਚਾ ਰੱਖ ਦਿਓ।
- ਅੱਧ ਵਿਚਕਾਰ ਰੁਕੋ ਤੇ ਰੱਜ ਕੇ ਨਹੀਂ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਹਟੋ।
ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਖਾਣੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ। ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸੁਆਦ ਯਾਦ ਹੈ? ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਕਿ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਲੱਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਸੀ, ਤੇ ਕੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁੱਖ ਵੀ ਲੱਗੀ ਸੀ?
ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਲਈ ਈਮਾਨਦਾਰ ਜਵਾਬ ਹੈ, ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਸਿੰਕ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਹੱਥ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ, ਦੂਜਾ ਸੈਂਡਵਿਚ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਕਿਤੇ ਹੋਰ। ਚਿਪਸ ਦਾ ਪੈਕਟ ਮੁੱਕਣ ਉੱਤੇ ਸਾਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵੀ ਦਾ ਸੁਆਦ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ਰਮ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਡਾ ਧਿਆਨ ਪਲੇਟ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਖਾਣਾ ਇੱਕ ਨਰਮ ਜਿਹੀ ਸੁਧਾਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਧਾ-ਸਾਦਾ ਅਭਿਆਸ ਹੈ ਕਿ ਖਾਂਦੇ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਖਾਣੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਨਾ ਕੋਈ ਮਨ੍ਹਾ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼, ਨਾ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ, ਨਾ ਚੰਗੇ-ਮਾੜੇ ਦੇ ਨਿਯਮ। ਸਿਰਫ਼ ਧਿਆਨ। ਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧਿਆਨ ਹੈਰਾਨੀ ਜਿੰਨਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕੀ
ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਖਾਣਾ ਮਾਈਂਡਫ਼ੁਲਨੈੱਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ, ਭਾਵ ਮੌਜੂਦਾ ਪਲ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸੁਣਾਏ ਵੇਖਣ ਦਾ ਅਭਿਆਸ। ਖਾਣੇ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਵਰਤਣੀਆਂ, ਸੁਆਦ, ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ, ਬਣਤਰ, ਤਾਪਮਾਨ, ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਰੱਜ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ।
ਆਖ਼ਰੀ ਗੱਲ ਖ਼ਾਸ ਹੈ। Harvard ਦੇ ਖ਼ੁਰਾਕ ਮਾਹਿਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਖਾਣਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਢੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਕੋਈ ਸਖ਼ਤ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ। ਇਹ ਕੋਈ ਡਾਈਟ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਲਾਦ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਜਨਮਦਿਨ ਦੇ ਕੇਕ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨਾਲ ਵੀ। ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ। ਜੋ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਜ਼ਰੀ।
ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਖਾਣੇ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤੀ ਸਲਾਹ ਰੋਕਾਂ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਉਲਟ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ ਖਾਣੇ ਦਾ ਵੱਧ ਆਨੰਦ ਲਵੋ, ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖੋ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਓ ਕਿ ਸੁਣ ਸਕੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਹੌਲੀ ਹੋਣ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਕੁਝ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਇਹ ਰਿਹਾ ਓਹ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਢਿੱਡ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਹਾਰਮੋਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਇਹ ਦਰਜ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 20 ਮਿੰਟ, ਕਈ ਵਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ, ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਢਿੱਡ ਭਰ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੋਚੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਖਾਣਾ ਅੱਠ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਰੱਜ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਖਾਣਾ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵਾਲੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਓਹੀ ਖਾਣਾ ਹੌਲੀ ਖਾਓ, ਬੁਰਕੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਚਾ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਤੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਓਹ ਪਲ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਓਥੇ ਰੁਕ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਮਾਪਿਆ ਵੀ ਹੈ। ਹੌਲੀ ਖਾਣਾ ਭੁੱਖ ਵਾਲੇ ਹਾਰਮੋਨ ਦੇ ਵੱਧ ਦੱਬੇ ਜਾਣ ਤੇ ਰੱਜ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਹਾਰਮੋਨਾਂ ਦੇ ਵੱਧ ਨਿਕਲਣ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੌਲੀ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਓਹ ਹੱਦ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਲਗਭਗ 80 ਫ਼ੀਸਦੀ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਨਾ ਕਿ ਤੂੜੇ ਹੋਏ।
ਔਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਬੂਤ ਹਨ। Harvard Health ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਰੱਜ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਕਲਾਸਾਂ ਲਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਘੱਟ ਬਿੰਜ ਈਟਿੰਗ ਦੱਸੀ, ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਘੱਟ ਤਣਾਅ, ਘੱਟ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਘੱਟ ਉਦਾਸੀ ਵੀ। ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਖੋਜ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਹੈ ਕਿ ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦਾ ਭਾਰ ਪੱਕਾ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਈਮਾਨਦਾਰ ਹੋਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਬਿੰਜ ਈਟਿੰਗ ਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਖਾਣ ਬਾਰੇ ਨਤੀਜੇ ਵੱਧ ਇੱਕਸਾਰ ਹਨ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਾਣ ਦੇ ਕਿਉਂ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਕੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲੇ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਖਾਣੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਰਾਤ ਪਲੇਟ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਨਾਲ ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਰਾਹ:
- ਇੱਕ ਵੇਲਾ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਡਿਵਾਈਸ ਦੇ ਖਾਓ। ਫ਼ੋਨ ਦੂਜੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿਓ। ਟੀਵੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਓ। ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਵੇਲਾ ਬਿਨਾਂ ਸਕਰੀਨ ਦੇ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਧਿਆਨ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- ਖਾਣ ਲਈ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੋ। ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਰਸੋਈ ਦੇ ਕਾਊਂਟਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਫ਼ਰਿੱਜ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹੇ-ਖੜ੍ਹੇ ਨਹੀਂ। ਥਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਖਾਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਬਾਲਣ ਪਾਉਣ ਦਾ ਨਹੀਂ।
- ਪਹਿਲੀ ਬੁਰਕੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੁਕੋ। ਖਾਣੇ ਵੱਲ ਵੇਖੋ। ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਸਾਹ ਲਵੋ। ਇਹ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਵਿੱਥ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਟੋਪਾਇਲਟ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
- ਬੁਰਕੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਚਾ ਰੱਖ ਦਿਓ। ਇਹ ਇੱਕੋ ਨੁਸਖ਼ਾ ਬਹੁਤਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਆਮ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲੋਂ ਹੌਲੀ ਲੈਅ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
- ਸੋਚ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਚਬਾਓ, ਤੇ ਸੁਆਦ ਲਵੋ। ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਸੁਆਦ ਕਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤਿੱਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੋਂ ਮੱਠਾ ਪੈਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
- ਅੱਧ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ। ਰੁਕੋ ਤੇ ਸੱਚੀ ਪੁੱਛੋ, ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਭੁੱਖ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅਜੇ ਭੁੱਖ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਖਾਣਾ ਸਾਹਮਣੇ ਪਿਆ ਹੈ?
- ਤੂੜੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਰੁਕਣ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖੋ। ਤੁਸੀਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਕੁਝ ਬੁਰਕੀਆਂ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ।
ਸੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਓਹ ਵੇਲਾ ਚੁਣੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਹਲੀ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਅ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦੇ ਹੋ, ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਨਾਸ਼ਤਾ, ਜਾਂ ਭੱਜਦੇ-ਭੱਜਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਓਸੇ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਧ ਹਾਜ਼ਰ ਬਣਾਓ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿਣ ਦਿਓ।
ਭੁੱਖ ਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਕਰਨਾ
ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਖਾਣਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਬਾਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਓਦੋਂ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਬੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਘਬਰਾਏ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਇਕੱਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਥੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਬੱਸ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਦੁਪਹਿਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰੇ ਇਹੀ ਕਰੀਦਾ ਹੈ। ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਖਾਣਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਪਛਾਣਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਰਮੀ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗ਼ਲਤ ਠਹਿਰਾਏ ਬਿਨਾਂ।
ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਖਾਣੇ ਦੇ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੁਝ ਖਾਣ ਲਈ ਹੱਥ ਵਧਾਓ, ਇੱਕ ਪਲ ਰੁਕ ਕੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੀ ਢਿੱਡ ਖ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਨ ਕਿਸੇ ਬਰੇਕ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਹੈ? ਦੋਵੇਂ ਅਸਲੀ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾੜਾ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਨਾਂ ਦੇ ਦੇਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੋਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਜਵਾਬ ਫਿਰ ਵੀ ਖਾਣਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਲੋੜ ਸੈਰ ਦੀ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਗਿਲਾਸ ਦੀ ਸੀ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਦੇ ਆਰਾਮ ਦੀ।
ਨਰਮੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੱਲ
ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਛੇੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਕਹਿਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਖਾਣ ਦੀ ਗੜਬੜੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪੇਚੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਖਾਣ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਭਾਰਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਦੀ ਗੜਬੜੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਾਹਿਰ ਵੀ ਇਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਖਾਣਾ, ਭਾਰ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਸੱਚੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਡਾਕਟਰ, ਰਜਿਸਟਰਡ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ, ਜਾਂ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥ ਦੇ ਸਕੇ। ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਣੀ ਹੋਵੇ।
ਪਰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਲਈ, ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਖਾਣਾ ਬੱਸ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਖਾਣਾ ਜਿਸ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਆਦ ਲਵੋ। ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਣੋ। ਦਿਨ ਦੇ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਮਿੰਟ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਏ ਖਾਣੇ ਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਰਫ਼ੈਕਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਬੱਸ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਆਓ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਓਥੇ ਹੋ।
ਸਰੋਤ
- Harvard T.H. Chan School of Public Health, Mindful Eating: The Nutrition Source
- Harvard Health Publishing, Slow down, and try mindful eating
- National Library of Medicine (PMC), Comparison of mindful and slow eating strategies on acute energy intake