ਮੁੱਖ ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਨਿਭਣ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰ · ਸਾਂਝ

ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧਣਾ, ਬਿਨਾਂ ਦੂਰ ਹੋਇਆਂ

ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਬੰਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਜੋ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਸੀ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ। ਲੰਮੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਇਹ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੋ ਲੋਕ ਇੱਕੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੇ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿਣ, ਬਿਨਾਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਓਪਰੇ ਬਣਿਆਂ।

ਸਲੇਟੀ ਗੋਲ-ਗਲ਼ੇ ਵਾਲੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਹਿਨੀ ਆਦਮੀ ਕਾਲੇ ਟੈਂਕ ਟਾਪ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ

ਤਸਵੀਰ: Reed Naliboff, Unsplash

ਇੱਕ ਡਰ ਹੈ ਜੋ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਵੀ ਉੱਚੀ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਕਮਰੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਸ ਬੰਦੇ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸਾਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ, ਬੇਵਫ਼ਾ ਜਿਹਾ ਖ਼ਿਆਲ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ: ਜੇ ਹੁਣ ਸਾਡਾ ਰੁਖ਼ ਇੱਕੋ ਪਾਸੇ ਨਾ ਰਿਹਾ ਤਾਂ? ਤੁਸੀਂ ਨਵੀਂ ਨੌਕਰੀ ਫੜੀ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਜਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕੋਈ ਗੁਆ ਬੈਠੇ ਹੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੌੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਾਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਜਾਂ ਅਜਿਹੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਚਿਤਵਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਨਹੀਂ, ਸੱਚੀਂ। ਬੱਸ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹਿੱਲੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਕੱਠੇ ਹਿੱਲੇ ਹੋ।

ਇਹ ਡਰ ਲੰਮੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਐਨਾ ਆਮ ਹੈ ਕਿ ਲਗਭਗ ਸਰਬ-ਵਿਆਪੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਦੋ ਮਾੜੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਜੋੜੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਿੱਜੀ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਓਨਾ ਛੋਟਾ ਘੁੱਟਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਫਸੇ ਹੋਏ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਕਰਨ। ਦੂਜੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਧਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਜਾਣਾ, ਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਵੰਡਣ ਲਈ ਰੋਜ਼ ਦੀਆਂ ਵਿਉਂਤਾਂ ਤੋਂ ਸਿਵਾ ਕੁਝ ਨਾ ਬਚੇ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਅਸਲੀ ਮਸਲਾ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਗ਼ਲਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਸਲਾ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਦਲ ਰਹੇ ਹੋ। ਮਸਲਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਉਸਾਰਿਆ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਬਦਲਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ।

ਦੋ ਪੂਰੇ ਇਨਸਾਨ, ਨਾ ਕਿ ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ

ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਸਲਾਹ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਮੰਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨੇੜਤਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਸ਼ੌਕ, ਇੱਕੋ ਦੋਸਤ, ਇੱਕੋ ਰਾਇ, ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸ਼ਨੀਵਾਰ। ਸੁਹਾਵਣਾ, ਜ਼ਰੂਰ। ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਬਣਤਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਪਲ ਇੱਕ ਜਣਾ ਉਸ ਪਾਸੇ ਵਧਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਨਹੀਂ, ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਤਰੇੜ ਵਾਂਗ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਿਹਤਮੰਦ ਤਸਵੀਰ ਹੈ ਦੋ ਪੂਰੇ ਇਨਸਾਨ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਦੋ ਅੱਧ ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਗੋਲ ਦਾਇਰਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੋ ਖੋਜੀ ਇਹ ਘੋਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇੱਕੋ ਗੱਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ Cleveland Clinic ਦਾ ਖ਼ਾਕਾ ਸਿੱਧਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, "ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਟੀਚਿਆਂ ਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨਾ" ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਮਾਅਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਹੀਂ। ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ।

Gottman Institute, ਜਿਸ ਨੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈਬ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰੀ ਬਾਰੇ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਤਰਾ ਉਹ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਸਤੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ। ਖ਼ਤਰਾ ਉਦੋਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਜਣਾ, ਅਮਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਰੱਖਣ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਐਨਾ ਛੋਟਾ ਮੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਖ਼ੀਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਬਚਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਵਹਾਅ ਚੁੱਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਹ ਵੱਖ ਹੋਣੇ ਉੱਚੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਹਨ ਨਹੀਂ।

ਵਹਾਅ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਅਣਗਹਿਲੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਹ ਚੁਣਿਆ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦੂਜਾ ਬੰਦਾ ਕੀ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸ ਗੱਲੋਂ ਫ਼ਿਕਰਮੰਦ ਹੈ, ਗੱਲਾਂ ਸੁੰਗੜ ਕੇ ਸ਼ਡਿਊਲ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਰੋਟੀ ਤੱਕ ਰਹਿ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਆਮ ਜਿਹੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬੰਦੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਵਿਉਂਤਾਂ ਤਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਾਰੇ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਵਹਾਅ ਅਣਪੁੱਛੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜੁੜਦਾ ਢੇਰ ਹੈ। ਇਹ ਦੂਰੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਧਰ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਕਿਸਮ ਵੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਰਨ ਸਿੱਧੀ ਅਣਗੌਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਮੁੜ ਚਾਲੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਰਾਹ ਵੱਖ ਹੋਣੇ ਉੱਚੇ ਤੇ ਦੁਰਲੱਭ ਹਨ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੋ ਬੰਦੇ, ਦੋਵੇਂ ਪੂਰਾ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਦਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕੀ ਹਨ। ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਆਖ਼ਰ ਹੁਣ ਰਫ਼ਤਾਰ ਫੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਲੱਭ ਗਿਆ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਜਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਉੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਮਗਰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਅਸਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੱਧਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੋੜੇ "ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਜਾਣਾ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਹਿੱਸਾ ਸਿੱਧਾ ਵਹਾਅ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਖ ਹੁੰਦੇ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਨਾ ਪੂਰਿਆ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਪਾੜਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿਣਾ ਭੁੱਲ ਜਾਣ ਦੇ ਕੁਝ ਵਰ੍ਹੇ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਇਹ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਮੁਰੰਮਤਾਂ ਅਜ਼ਮਾ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੁਝ ਖਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂਬਾਤਾਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੁੜ ਜਗਾਇਆ ਧਿਆਨ ਬਹੁਤਾ ਪਾੜਾ ਭਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਹਾਅ ਸੀ। ਜੇ ਸੱਚੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਮਗਰੋਂ ਵੀ ਪਾੜਾ ਐਨ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੰਮੀ, ਦਲੇਰ ਨਜ਼ਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।

ਰਿਸ਼ਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵੱਡਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਕ ਆਸ ਭਰੀ ਗੱਲ ਜਾਣਨ ਲਾਇਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਡਰ ਨੂੰ ਸਿਰ ਭਾਰ ਪਲਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ Arthur ਤੇ Elaine Aron ਨੇ ਵਰ੍ਹੇ ਉਸ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਲਾਏ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ self-expansion model ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਛੋਟਾ ਰੂਪ: ਇਨਸਾਨ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁਣ ਲਈ ਬਣੇ ਹਨ, ਨਵੇਂ ਹੁਨਰ, ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੇ ਤਜਰਬੇ ਅੰਦਰ ਲੈਣ ਲਈ, ਤੇ ਇੰਝ ਕਰਨ ਦੇ ਮੁੱਖ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਜਜ਼ਬ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਉਸ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਲੇਰੀ, ਉਸ ਦਾ ਦੇਖਣ ਦਾ ਢੰਗ। ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਧ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।

ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਜਾਣ ਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਡਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹੀ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਸਾਥੀ ਦਾ ਕੰਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹੀ ਦਾ ਉਹੀ ਰੱਖਣਾ ਨਹੀਂ। ਚੰਗਾ ਸਾਥੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਤੁਸੀਂ ਬਣਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਵਧਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋੜੇ ਕਿੰਨੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਤੇ ਵਚਨਬੱਧ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਜੋੜੇ ਨਵੇਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਚੁਣੌਤੀ ਭਰੇ ਤਜਰਬੇ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਲ-ਦਰ-ਸਾਲ ਉਹੀ ਗੇੜਾ ਕੱਢਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਨੇੜੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸੋ ਟੀਚਾ ਕਦੇ ਵੀ ਬਦਲਣਾ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਟੀਚਾ ਹੈ ਇੰਝ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿਣਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾਓ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਦੀ ਨਹੀਂ।

ਤੁਹਾਡਾ ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਉਹ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ

ਖੋਜ ਦਾ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਟੁਕੜਾ ਹੈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਛੂਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। Caryl Rusbult ਤੇ Stephen Drigotas ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ Michelangelo phenomenon ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਸੋਚ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਕਿ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਨੂੰ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਡੀਕਦੀ ਮੂਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਿਸਦੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬੱਸ ਉਸ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ।

ਚੰਗੇ ਸਾਥੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਲਈ ਕੁਝ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਖੋਜਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਜਣਾ ਲਗਾਤਾਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਉਸ ਬੰਦੇ ਵਾਂਗ ਪੇਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਸਾਥੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਥੀ ਵਕਤ ਨਾਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸ ਆਦਰਸ਼ ਰੂਪ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਜਣੇ ਵਧੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਵਧੇਰੇ ਟਿਕਿਆ ਰਿਸ਼ਤਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਸ ਵੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਬੰਦਾ ਤਰਾਸ਼ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਥੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਤੇ ਨਾਂ ਲੈਣ ਲਾਇਕ ਹੈ। ਜੋ ਸਾਥੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਅਟਕਿਆ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਪੁਰਾਣੀ ਅਸਫਲਤਾ ਯਾਦ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਨਵੀਂ ਉਮੀਦ 'ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਘੁਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਸਾ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਇਹ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਡਰ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਥੀ ਦੇ ਵਧਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਮੰਨ ਕੇ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣਾ ਅੱਧਾ ਇਲਾਜ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਧਣਾ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਂਗ ਲੱਗੇ

ਇਹ ਉਹ ਪਲ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੁੱਪ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਿਹਤਰੀ ਵੱਲ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਠੰਢਾ ਤੇ ਛੋਟਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਫ਼ਿੱਟ, ਵਧੇਰੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਵਧੇਰੇ ਕਾਮਯਾਬ, ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਪੱਕੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਤ੍ਰਭਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੱਗੇ ਵੀ ਨਾ ਮੰਨੋ, ਸੋ ਇਹ ਟੇਢੇ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਟਿੱਚਰ ਵਜੋਂ, ਲੱਤਾਂ ਘੜੀਸਣ ਵਜੋਂ, ਜਿਸ ਗੱਲੋਂ ਉਹ ਖ਼ੁਸ਼ ਹਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਦਿਲਚਸਪੀ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਵਜੋਂ।

ਇਹ ਤ੍ਰਭਕਣਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਹੇਠਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਕਹਾਣੀ ਹੈ: ਜੇ ਉਹ ਵਧ ਗਏ ਤੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਥੋਂ ਅੱਗੇ ਲੰਘ ਜਾਣਗੇ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਲੋੜ ਘਟ ਗਈ, ਤਾਂ ਚਾਹਤ ਵੀ ਘਟ ਜਾਵੇਗੀ। ਸਿੱਧਾ ਕਹਿਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਸੁਭਾਵਿਕ, ਇਨਸਾਨੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਹੈ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਫਾਹੀ ਵੀ। ਸਾਥੀ ਦਾ ਵਧਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਘਟਾਓ ਨਹੀਂ। Self-expansion ਦੀ ਖੋਜ ਉਲਟੇ ਪਾਸੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਸਮਰੱਥ ਤੇ ਜਿਊਂਦਾ-ਜਾਗਦਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅੰਦਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਹੱਥੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦੇ।

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਭਕਣ ਨੂੰ ਫੜ ਲਵੋ, ਤਾਂ ਚਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੱਗੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲਓ ਤੇ ਉਲਟਾ ਕਦਮ ਚੁਣੋ। ਦਰਿਆਦਿਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਦਰਿਆਦਿਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਤਸੁਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੋ। ਅਕਸਰ ਨਿੱਘਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਿੱਘੇ ਵਿਹਾਰ ਦੇ ਮਗਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਲਟਾ ਨਹੀਂ। ਤੇ ਜੇ ਹੇਠਲਾ ਡਰ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਤੁਰ ਰਹੇ ਨੇ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜਵਾਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ। ਜਵਾਬ ਹੈ ਆਪਣੇ ਵਧਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਅਗਲੀ ਚੀਜ਼ ਲੱਭਣਾ।

ਇੱਕੋ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵਧਦੇ ਕਿਵੇਂ ਰਹੀਏ

ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੋ ਜੋੜੇ ਇਹ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਸਾਦੇ ਕੰਮ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।

  • ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾਪਣ ਬਚਾਓ, ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਸ਼ੌਕ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਸਿੱਧਾ ਕਹਿ ਦਿਓ ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਕਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਖਿਸਕਦੇ ਜਾਣ ਵਾਂਗ ਨਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਥਾਂ ਨੇੜਤਾ ਦਾ ਉਲਟ ਨਹੀਂ। ਇਹੀ ਹੈ ਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਿਲਚਸਪ ਲੋਕ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
  • ਸਾਥੀ ਦੇ ਵਧਣ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਮੰਨੋ, ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਖਿੜ ਉੱਠਣ, ਡਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਤਸੁਕ ਹੋਵੋ। "ਦੱਸ ਤਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ" ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ "ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ" ਨਾਲੋਂ। ਦੂਜਾ ਸਵਾਲ ਉਡੀਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।
  • ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਤਾਜ਼ੀ ਰੱਖੋ। ਲੋਕ ਉਸ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਇਕੱਲਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਅਸਲ ਬੰਦਾ ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ। ਸਿੱਧੇ ਜਿਹੇ ਲੱਗਦੇ ਸਵਾਲ ਮੁੜ ਪੁੱਛੋ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਬਦਲਿਆ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਏਂ।
  • ਕੁਝ ਸਾਂਝੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਸਾਰੋ। ਹਰ ਸ਼ੌਕ ਰਲਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ self-expansion ਦੀ ਖੋਜ ਸਾਫ਼ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਇਕੱਠਿਆਂ ਕਰਨਾ, ਕੋਈ ਕਲਾਸ, ਕੋਈ ਸਫ਼ਰ, ਕੋਈ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ, ਕੋਈ ਔਖੀ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਇੰਝ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰੁਟੀਨ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਸਾਂਝਾ ਨਵਾਂਪਣ ਗੂੰਦ ਹੈ।
  • ਵਧਣ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਬਣਾਓ। ਉਹ ਜੋ ਬਣ ਰਹੇ ਨੇ, ਉਸ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਉੱਚੀ ਕਹੋ। "ਤੂੰ ਹੁਣ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੱਚੀਂ ਕਮਾਲ ਏਂ।" "ਤੂੰ ਜੋ ਬਣਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਏਂ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਏ।" ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਉਸ ਰੂਪ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੋਈ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਉਸ ਲਿਸਟ ਵਿੱਚੋਂ ਕੀ ਗ਼ਾਇਬ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਸੇ ਜਣੇ ਤੋਂ ਸੁੰਗੜਨ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਕੰਮ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਮੇਲ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ। ਕੰਮ ਹੈ ਉਸ ਬੰਦੇ ਵਿੱਚ ਸੱਚੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਣਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਣ ਦੇਣਾ।

ਜਦੋਂ ਪਾੜਾ ਅਸਲੀ ਹੋਵੇ

ਇੱਥੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਦੂਰੀ ਕੋਈ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਿਮੀ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਸਕੋ। ਕਈ ਵਾਰ ਦੋ ਬੰਦੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬੱਚਾ ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਬਿਨਾਂ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਉਹ। ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਕੋਈ ਆਜ਼ਾਦੀ ਜੋ ਦੂਜਾ ਸਾਂਝੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਨ ਲੈਣਾ ਬੱਸ ਔਖੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਟਾਲਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਦੁਖਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦੁਆਲੇ ਗੇੜੇ ਕੱਢਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ ਤੇ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਤਸੁਕਤਾ ਸੀ ਉੱਥੇ ਹਿਕਾਰਤ ਨੇ ਪੈਰ ਪਾ ਲਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਡੇਟ ਨਾਈਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਕਪਲ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਇਹ ਇੱਕ ਹੁਨਰਮੰਦ ਬਾਹਰੀ ਬੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਮਿਲ ਕੇ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਕਿ ਕੀ ਰਾਹ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸੁਰ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਗੌਲੋ ਕਿ ਵਧਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਝੁਕਣਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਦੁਨੀਆ ਸੁੰਗੜ ਕੇ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਦੇ ਮੇਚ ਦੀ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਜਾਂ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਵੀ, ਕਿ ਕਿਤੇ ਤੱਕੜੀ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਝੁਕ ਗਈ ਜੋ ਤੁਹਾਥੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਾ ਖੋਹ ਰਹੀ ਹੈ।

ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਫ਼ਿਕਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤੇ ਜੋੜੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਦੋ ਬੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਬਦਲਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣਾ ਭੁੱਲ ਗਏ। ਹੱਲ ਡਰ ਦੇ ਦੱਸੇ ਨਾਲੋਂ ਛੋਟਾ ਤੇ ਨਰਮ ਹੈ। ਜੋ ਬੰਦਾ ਉਹ ਬਣ ਰਹੇ ਨੇ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਉਤਸੁਕ ਰਹੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿਣ ਦਿਓ। ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ, ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਪਾਸੇ ਵਧਣਾ ਚੁਣਦੇ ਰਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਪੂਰੇ ਇਨਸਾਨ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਘਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਕੋਲ ਮੁੜ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਸਰੋਤ