ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਫ਼ੋਨ ਰੱਖੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਦਾ ਪੂਰਾ ਜਵਾਬ ਦਿਓ।
- ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਇਕੱਠਿਆਂ ਅਜ਼ਮਾਓ।
- ਆਮ ਜਿਹਾ ਛੂਹਣਾ ਵਾਪਸ ਲਿਆਓ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ ਦੇ।
ਪਹਿਲੇ ਇੱਕ-ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਤੇ ਇੱਕ ਪਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਸੇਜ ਛੋਟੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕੋ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਕਹਿ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਕੂਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋ-ਅੰਦਰੀ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਫ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਕੀ ਬੱਸ ਇੰਨਾ ਹੀ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਗੁਆ ਲਿਆ?
ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਗੁਆਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਬੱਸ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਹੋ।
ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਾਲੇ ਦੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਂ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਰਸਾਇਣ। ਹਨੀਮੂਨ ਵਾਲਾ ਦੌਰ ਉਹ ਵੇਲਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਮਾਗ਼, Cleveland Clinic ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, “ਡੋਪਾਮੀਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ” ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਸਾਇਣ ਜੋ ਇਨਾਮ ਤੇ ਤਲਬ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ। ਇਸੇ ਹੜ੍ਹ ਕਰਕੇ ਨਵਾਂ ਸਾਥੀ ਕਿਸੇ ਨਸ਼ੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਿਮਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਹਫ਼ਤੇ, ਮਹੀਨੇ, ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਦੋ ਕੁ ਸਾਲ ਵੀ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪੱਕਾ ਰਹਿਣ ਲਈ ਬਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੇ ਰਹਿੰਦਾ ਤਾਂ ਥਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ।
ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਬੇਵਜ੍ਹਾ ਹੈ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਮੱਠਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ
ਖੋਜੀ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਹੈ ਜਨੂੰਨੀ ਪਿਆਰ, ਉਹ ਬੇਸਬਰਾ, ਦਿਮਾਗ਼ ਉੱਤੇ ਛਾਇਆ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣੋਂ ਹਟ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਵਾਲਾ ਰੂਪ। ਦੂਜਾ ਹੈ ਸਾਥ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰ, ਉਹ ਮੋਹ ਭਰਿਆ, ਭਰੋਸੇ ਵਾਲਾ, ਡੂੰਘਾ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਰੂਪ ਜੋ ਦੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁੰਦੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਖੋਜ ਦੀ ਈਮਾਨਦਾਰ ਤਸਵੀਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਨੂੰਨੀ ਪਿਆਰ ਠੰਢਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ Elaine Hatfield, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਕਰੀਅਰ ਇਸ ਉੱਤੇ ਲਾਇਆ, ਸਾਫ਼ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਜਨੂੰਨੀ ਪਿਆਰ “ਨਸ਼ਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਰੂਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਰੂਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ।” ਦਹਾਕਿਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਤੀਬਰਤਾ ਘਟਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਕਸਰ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਬਣਦੇ ਸਾਰ ਹੀ ਘਟਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਨੂੰਨ ਦੇ ਠੰਢੇ ਪੈਣ ਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਨੇੜਤਾ ਮੁੱਕ ਗਈ। ਡੋਪਾਮੀਨ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦਾ ਹੈ, ਗੁਲਾਬੀ ਐਨਕ ਲਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਅਸਲੀ ਬੰਦਾ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹੋ। ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਇਹ ਘਾਟਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉਸ ਨੇੜਤਾ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਅਜਨਬੀ ਨਾਲ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਜਿਸ ਦੇ ਤੁਸੀਂ ਦੀਵਾਨੇ ਹੋ: ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੇ ਜਾਣਾ, ਕਮੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਫੇਰ ਵੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ।
ਸੋ ਅਸਲ ਸਵਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ “ਉਹ ਚਿਣਗ ਵਾਪਸ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆਈਏ”, ਜਿਵੇਂ ਮਕਸਦ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਣਾ ਹੋਵੇ। ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਜੋ ਡੂੰਘੀ ਚੀਜ਼ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਿੰਜਣਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਨਿੱਘ ਤੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਕਿਵੇਂ ਜਿਉਂਦੀ ਰੱਖਣੀ ਹੈ।
ਵੱਡੇ ਪਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਛੋਟੇ ਪਲ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੋੜੇ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਡੇਟ ਨਾਈਟਾਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਘੱਟ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਖੋਜ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਗੱਲ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰਿਸ਼ਤਾ ਵਧੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਛੋਟੀ ਹੈ।
John Gottman, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈਬ ਵਿੱਚ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦੇਖਿਆ, ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਖੋਜ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦੁਆਲੇ ਬਣਾਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ “ਬਿਡ” ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਜੁੜਨ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਛੋਟੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼। “ਔਹ ਦੇਖ, ਪੰਛੀ।” “ਓਹ, ਬੜਾ ਲੰਮਾ ਦਿਨ ਸੀ।” ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਵੇਲੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੱਥ। ਹਰ ਬਿਡ ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵੱਲ ਮੁੜ ਸਕਦੇ ਹੋ (ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ, ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ, ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਜਵਾਬ), ਉਸ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਸਕਦੇ ਹੋ (ਇੱਕ ਹੁੰਗਾਰਾ, ਫ਼ੋਨ), ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ (ਝਿੜਕ ਦੇਣਾ)।
ਹੁਣ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। Gottman ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਸਨ, ਉਹ ਲਗਭਗ 86 ਫ਼ੀਸਦੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਿਡਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜੇ ਸਨ। ਜੋ ਜੋੜੇ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਜਾਂ ਦੁਖੀ ਰਹਿ ਗਏ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਵਾਰ ਹੀ ਮੁੜੇ ਸਨ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਆਹ ਟਿਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਵੱਡੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੋ-ਸਕਿੰਟ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਸਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਹਿਮ ਸਮਝਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸੱਚ ਪੁੱਛੋ ਤਾਂ ਇਹ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਹਨੀਮੂਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਨੇੜਤਾ ਵੱਡੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਆਮ ਮੰਗਲਵਾਰ ਦੀ ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਆਵਾਜਾਈ ਵਿੱਚ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਵੱਧ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜੀਏ
- ਜਦੋਂ ਸਾਥੀ ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਕਹੇ, ਤਿੰਨ ਸਕਿੰਟ ਲਈ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਰੋਕੋ ਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿਓ। ਫ਼ੋਨ ਮੂੰਹ ਭਾਰ ਰੱਖ ਦਿਓ। ਉਹੀ ਨਿੱਕਾ ਠਹਿਰਾਅ ਸਾਰਾ ਹੁਨਰ ਹੈ।
- ਆਪਣੀਆਂ ਬਿਡਾਂ ਵੱਲ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। “ਜ਼ਰਾ ਆ ਕੇ ਇਹ ਦੇਖੋ” ਤੁਹਾਡਾ ਹੱਥ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਹੱਥ ਵਧਾਉਣ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ।
- ਜਦੋਂ ਖੁੰਝ ਜਾਵੋ, ਛੇਤੀ ਸੁਧਾਰ ਲਵੋ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਤੁਸੀਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜੋਗੇ ਹੀ। “ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਦੁਬਾਰਾ ਕਹੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ” ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਬਹੁਤਾ ਨੁਕਸਾਨ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਕਿਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਤਾ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਇਕੱਠਿਆਂ ਨਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨੇੜਤਾ ਕਿਉਂ ਮੁੜ ਜਾਗਦੀ ਹੈ
ਦੂਜੀ ਪੱਕੀ ਖੋਜ ਨਵੇਂਪਣ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਰੀਰਕ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੁਟੀਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਜਰਬਾ ਹੀ ਸਪਾਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਬਾਰੇ ਨਵਾਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਵੇਂ ਤਜਰਬੇ ਲੈਣੇ ਹੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ Arthur Aron ਦੀ ਖੋਜ ਇੱਕ ਸ਼ੱਕੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੌਖਾ ਹੱਲ ਦੱਸਦੀ ਹੈ: ਇਕੱਠਿਆਂ ਨਵੀਆਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਰੋਮਾਂਚਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰੋ। ਜਿਹੜੇ ਜੋੜੇ ਨਵੇਂ ਤੇ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਨੇੜਤਾ ਤੇ ਵੱਧ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਖਾਵੇਂ, ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਕੰਮ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਡੇਟ ਨਾਈਟਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਬਾਅਦ ਦੀ ਖੋਜ ਵੀ ਇਹੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਮੁੱਚ ਰੋਮਾਂਚਕ ਸਮਾਂ ਇਕੱਠਿਆਂ ਵਿਉਂਤਣਾ ਵਧਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵਾਧਾ ਨੇੜਤਾ ਨੂੰ ਖ਼ੁਰਾਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਗੱਲ ਰੋਮਾਂਸ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਵਾਂਪਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਜੋਸ਼, ਕੋਈ ਓਪਰੀ ਥਾਂ, ਕੋਈ ਕੰਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਕੱਚੇ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਵੱਲ ਓਵੇਂ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹੋ ਜਿਵੇਂ ਓਦੋਂ ਦਿੰਦੇ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ ਪੈਸੇ ਜਾਂ ਪਾਸਪੋਰਟ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਸੈਰ ਦਾ ਨਵਾਂ ਰਾਹ। ਕੋਈ ਵਿਅੰਜਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ। ਕੋਈ ਕਲਾਸ, ਛੋਟਾ ਸਫ਼ਰ, ਕੋਈ ਖੇਡ, ਕੋਈ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ। ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਨਵੇਂ ਸਿਖਾਂਦਰੂ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਕਤ ਲਈ।
ਨੇੜਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਰੀਰਕ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸਰੀਰਕ ਸਬੰਧ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਨੇੜਤਾ ਕਈ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੈ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਨੇੜਤਾ, ਯਾਨੀ ਉਹ ਕੌੜਾ ਸੱਚ ਵੀ ਕਹਿ ਸਕਣਾ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਣਾ ਕਿ ਫੇਰ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਹੈ ਸਰੀਰਕ ਨੇੜਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਸਬੰਧ ਵੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਸਾਰਾ ਆਮ ਛੋਹ ਵੀ ਜਿਸ ਦਾ ਉਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ: ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਹੱਥ, ਲੰਮੀ ਜੱਫੀ, ਕੋਲ ਬੈਠਣਾ।
ਹਨੀਮੂਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਕਸਰ ਇਹ ਆਮ ਛੋਹ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਗ਼ਾਇਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਬਚਾਉਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਰਹੀ ਗੱਲ ਸਰੀਰਕ ਸਬੰਧ ਦੀ, ਤਾਂ ਕਈ ਪੁਰਾਣੇ ਜੋੜੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚਾਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆਉਣੀ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਗ਼ੈਰ-ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਨਹੀਂ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨੇੜਤਾ ਨੂੰ ਵਿਉਂਤਣ ਤੇ ਪਹਿਲ ਦੇਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਵਹਿ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਬੋਲਣਾ ਅਜੀਬ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫੇਰ ਵੀ ਬੋਲੋ, ਨਰਮੀ ਨਾਲ, ਬੈੱਡਰੂਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤੇ ਕਿਸੇ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ। “ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਨੇੜਤਾ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ” ਵੀ ਇੱਕ ਬਿਡ ਹੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਦੂਰੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਹੋਵੇ
ਸ਼ੁਰੂ ਵਾਲੇ ਨਸ਼ੇ ਦਾ ਠੰਢਾ ਪੈਣਾ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲਗਾਤਾਰ ਇਕੱਲਾਪਣ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਜੇ ਗੱਲਬਾਤ ਨਫ਼ਰਤ ਜਾਂ ਚੁੱਪ ਦੀ ਕੰਧ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਦਿਲੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਹ ਢੰਗ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਕਪਲਜ਼ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਰੋਜ਼ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਕੋਈ ਲਾਇਸੰਸ ਵਾਲਾ ਥੈਰੇਪਿਸਟ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਕਾਊਂਸਲਰ, ਜਾਂ AAMFT ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰੀ ਵਰਗੀ ਸੇਵਾ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਜੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਕੱਠਿਆਂ ਹੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਘਰੇਲੂ ਹਿੰਸਾ ਹੌਟਲਾਈਨ ਜਾਂ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੋਂ ਅਸਲੀ ਮਦਦ ਲਵੋ।
ਪਰ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਆਮ ਰੂਪ ਉਮੀਦ ਭਰਿਆ ਹੈ। ਪਟਾਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹ ਬੱਸ ਐਲਾਨ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੁਝਣ ਮਗਰੋਂ ਜੋ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੀਆਂ ਮਿਹਰਬਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਦੇ ਸਾਹਸ ਵਿੱਚ, ਉਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋਤ
- Cleveland Clinic, What Is the Honeymoon Phase and How Long Does It Last?
- American Psychological Association, The Love Drug: The eternal question, does love last?
- The Gottman Institute, Want to Improve Your Relationship? Start Paying More Attention to Bids
- National Center for Biotechnology Information, Planning date nights that promote closeness: The roles of relationship goals and self-expansion