ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਇਕੱਠੇ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਕਰੋ, ਸਿਰਫ਼ ਸੁਖਾਵਾਂ ਨਹੀਂ।
- ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਹੱਥ ਵਧਾਉਣ, ਨਜ਼ਰ ਚੁੱਕੋ।
- ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ।
ਲੰਮੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚੁੱਪ ਵੱਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਾਕ ਪੂਰੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੰਜੇ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਪਾਸਾ, ਚਾਹ ਕਿਹੜੀ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਚਿਹਰਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਮਾੜਾ ਸੀ। ਇਹ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੈ, ਤੇ ਆਰਾਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ। ਪਰ ਏਨਾ ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਿਚਾਲੇ ਕਿਤੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੋੜੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਿਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਦੂਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਦੋਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਯਾਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਗੱਲਬਾਤ ਬੱਸ ਕੰਮ-ਕਾਜ ਦੀ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ। ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇਗਾ, ਬਿੱਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਦੁੱਧ ਮੁੱਕ ਗਿਆ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਹ ਲਵੋ। ਨਾ ਤੁਸੀਂ ਟੁੱਟੇ ਹੋ, ਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਮੱਠਾ ਪੈਣਾ ਦੋ ਜਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਾਫ਼ੀ ਬੋਰਿੰਗ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਵੀ ਜੁੜੀ ਹੈ: ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਉੱਤੇ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਫ਼ ਤਸਵੀਰ ਹੈ ਕਿ ਨਿੱਘ ਵਾਪਸ ਕਿਵੇਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਾਲਾ ਨਸ਼ਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ (ਤੇ ਇਹ ਠੀਕ ਕਿਉਂ ਹੈ)
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਸਾਥੀ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੋਜਣਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਿੱਖ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੌਕ, ਤੇ ਉਹ ਢੰਗ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ Arthur ਤੇ Elaine Aron ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ: ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਫੈਲਾਅ। ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਹਸਤੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਲਗਾਤਾਰ ਇਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਬੰਦੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਹਸਤੀ ਵੱਡੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਡਣ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਫੇਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਮਜ਼ਾਕ ਸੁਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਜਿਹੜਾ ਵਾਧਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਹੌਲੀ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੁਝ ਵਿਗੜ ਗਿਆ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਹੁਣ ਅਣਜਾਣ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਬਚਿਆ ਹੈ। ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਹੌਲੀ ਪੈਣ ਨੂੰ ਉਸ ਬੋਰੀਅਤ ਤੇ ਮੱਧਮ ਪੈਂਦੀ ਨੇੜਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ ਜੋ ਵਕਤ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਾਲੀ ਚਿਣਗ ਦਾ ਬੁਝਣਾ ਅਸਲੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਮੁੱਕਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਦੋ ਓਪਰਿਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਬਣਨ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਸੀ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਓਪਰੇ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੇ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਹੈ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਇਕੱਠਿਆਂ ਵਧਦੇ ਰਹਿਣਾ। ਖੇਡ ਬਹੁਤੀ ਇਹੀ ਹੈ।
ਨਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰੋ, ਸਿਰਫ਼ ਸੁਖਾਵੀਆਂ ਨਹੀਂ
ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜੋੜੇ ਨੇੜੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਕਸਰ ਕੁਝ ਸੁਖਾਵਾਂ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਚੁਣਦੇ ਹਨ। ਵਧੀਆ ਖਾਣਾ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਾਮ। ਇਹ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਨ। ਪਰ ਖੋਜ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਵਿੱਚ Aron ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਜੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠਿਆਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੰਮ ਕਰਵਾਇਆ। ਕੁਝ ਨੇ ਸਾਧਾਰਨ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਕੁਝ ਨੇ ਨਵਾਂ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਔਖਾ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਵਾਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜੋਸ਼ ਭਰਿਆ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਧਾਰਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਵੱਧ ਨੇੜੇ ਤੇ ਵੱਧ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜੋਸ਼ ਭਰੇ ਕੰਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਰੀਅਤ ਘਟਾਈ, ਤੇ ਨੇੜਤਾ ਉਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀ।
ਸਿੱਟਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲੋਂ ਸਾਦਾ ਹੈ। ਨਵਾਂਪਣ ਜੋੜੇ ਲਈ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਖਾਵਾਂਪਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋੜ ਕੇ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਅਜ਼ਮਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਾਲਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਫੈਲਾਅ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਉਸ ਚੰਗੇ ਅਹਿਸਾਸ ਨੂੰ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਬੰਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਸਫ਼ਰ ਜਾਂ ਹਵਾਈ ਛਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਨਵਾਂ ਬੱਸ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਨਵਾਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
- ਇਕੱਠੇ ਕੋਈ ਕਲਾਸ ਲਵੋ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਕੋਈ ਭਾਸ਼ਾ, ਨਾਚ, ਰਸੋਈ ਦੇ ਹੁਨਰ।
- ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਜਾਓ ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਤੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮੋ।
- ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਖਾਣਾ ਬਣਾਓ ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਗੜ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੱਸੋ।
- ਟੀਮ ਵਾਂਗ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਕਰੋ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਜਿਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।
- ਇਕੱਠੇ ਸਰਗਰਮ ਰਹੋ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਔਖੀ ਸੈਰ, ਸਾਈਕਲ ਦਾ ਗੇੜਾ, ਕੁਝ ਵੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵਧੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਰੀਰਕ ਜੋਸ਼ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਨੇੜਤਾ ਨੂੰ ਖ਼ੁਰਾਕ ਦਿੰਦਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਗੱਲ ਕੰਮ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਗੱਲ ਦੁਬਾਰਾ ਇਕੱਠੇ ਸਿਖਾਂਦਰੂ ਬਣਨ ਦੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਅੜਨ ਦੀ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਨਵਾਂ ਪੱਖ ਦੇਖਣ ਦੀ। ਇਹੀ ਹਿੱਸਾ ਚਿਣਗ ਮੁੜ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਹਿਸਾਬ
ਨਵਾਂਪਣ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੇਕ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਕੱਲਾ ਸੇਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਟਿਕਾਉਂਦਾ। ਰੋਜ਼ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕੰਮ ਦੀ ਖੋਜ John Gottman ਤੇ Robert Levenson ਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਅਸਲੀ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਫੇਰ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਟਿਕੇ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਢੰਗ ਮਿਲਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਜੋੜੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹੇ, ਉਹ ਬਹਿਸ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਂਹਪੱਖੀ ਪਲ ਬਦਲੇ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਹਾਂਪੱਖੀ ਪਲਾਂ ਦਾ ਸੰਤੁਲਨ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਨਿੱਘ, ਹਾਸਾ, ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਹੱਥ, ਕੌੜੇ ਬੋਲ ਮਗਰੋਂ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸੁਲ੍ਹਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੰਤੁਲਨ ਇੱਕ-ਬਰਾਬਰ-ਇੱਕ ਵੱਲ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸੀ। ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਵਧੀਆ ਚੱਲਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਦਾ ਅਨੁਪਾਤ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਂਹਪੱਖੀ ਪਲ ਬਦਲੇ ਲਗਭਗ ਵੀਹ ਹਾਂਪੱਖੀ ਪਲ।
ਇਹ ਖਾਣੇ ਦੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਹੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਦੇਖਣ ਦਾ ਢੰਗ ਹੈ ਕਿ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਟੈਂਕੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੜਾਈਆਂ ਦਾ ਨਾ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਗਦੀ ਛੋਟੇ ਚੰਗੇ ਪਲਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਧਾਰਾ ਹੈ।
ਉਹ ਛੋਟੇ ਪਲ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਖੁੰਝਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ
Gottman ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਿੱਕੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੁੜਨ ਦੀਆਂ ਬਿਡਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਬਿਡ ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਨਿੱਘ ਲਈ ਵਧਾਇਆ ਕੋਈ ਵੀ ਛੋਟਾ ਹੱਥ ਹੈ। “ਬਾਹਰ ਔਹ ਪੰਛੀ ਦੇਖ।” “ਓਹ, ਕੀ ਦਿਨ ਸੀ।” ਇੱਕ ਹਉਕਾ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਛਣਾ ਬਣਦਾ ਸੀ। ਸੋਫ਼ੇ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਦੇ ਕੋਲ ਟਿਕਿਆ ਹੱਥ।
ਤੁਸੀਂ ਬਿਡ ਵੱਲ ਮੁੜ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਨਜ਼ਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਜਵਾਬ ਦੇ ਕੇ, ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਫ਼ੋਨ ਰੱਖ ਕੇ। ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁੰਝਾ ਕੇ, ਟਾਲ ਕੇ, ਸਕ੍ਰੀਨ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚੇ ਰਹਿ ਕੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਪਲ ਇਕੱਲਾ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਕੇ ਇਹ ਲਗਭਗ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
Gottman ਦੀ ਇੱਕ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈਬ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਫੇਰ ਛੇ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਜੋੜੇ ਹਾਲੇ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਸਨ, ਉਹ ਲਗਭਗ 86 ਫ਼ੀਸਦੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਿਡਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜੇ ਸਨ। ਜਿਹੜੇ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਵਾਰ ਹੀ ਮੁੜ ਸਕੇ ਸਨ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਆਹ ਟਿਕਿਆ ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਸੇ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਸੀ ਕਿ ਲੋਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਛੋਟੇ, ਆਮ ਜਿਹੇ ਵਧੇ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਰਹੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉਮੀਦ ਭਰੀ ਖੋਜ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਰਨੀ ਬਹੁਤ ਸੌਖੀ ਹੈ। ਸਾਥੀ ਵੱਲ ਮੁੜਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀਕਐਂਡ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕੈਂਪ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਬੱਸ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਕਿੰਟ ਲਈ ਮਾਇਨੇ ਦਿਓ।
ਅੱਜ ਤੋਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜਨ ਦੇ ਕੁਝ ਤਰੀਕੇ
- ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਰੋਕੋ ਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਣੋ। ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਾਓ। ਸੱਚਾ ਜਵਾਬ ਦਿਓ।
- ਹਰ ਦਿਨ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਲਈ ਮੂੰਹੋਂ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰੋ। “ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈਂ” ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ “ਸਵੇਰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰੀਆ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਡੁੱਬਿਆ ਪਿਆ ਸੀ”।
- ਦੁਬਾਰਾ ਜੁੜਨ ਦੀ ਕੋਈ ਰੀਤ ਬਣਾਓ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਛੇ ਸਕਿੰਟ ਦੀ ਸੱਚੀ ਜੱਫੀ। ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਸ ਮਿੰਟ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਜੋ ਕੰਮ-ਕਾਜ ਬਾਰੇ ਨਾ ਹੋਵੇ।
- ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਰੁੱਖੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹੋਵੋ, ਤਾਂ ਛੇਤੀ ਸੁਲ੍ਹਾ ਕਰੋ। “ਇਹ ਕੌੜਾ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ।” ਛੋਟੀਆਂ ਸੁਲ੍ਹਾਂ ਹੀ ਛੋਟੀਆਂ ਦਰਾੜਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਿਹੜੇ ਹੌਲੀ ਲੀਕੇਜ ਬੰਦ ਕਰਨੇ ਬਣਦੇ ਹਨ
ਚੰਗੇ ਪਲ ਜੋੜਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵੱਲ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਜੋ ਟੈਂਕੀ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਖ਼ਾਲੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। Gottman ਦੀ ਖੋਜ ਇਹ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਖ਼ੋਰਾ ਕੀ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵੱਡੇ ਧਮਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਛੋਟੀਆਂ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਠੰਢਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ ਨਫ਼ਰਤ ਭਰੀ ਹਿਕਾਰਤ। ਅੱਖਾਂ ਘੁਮਾਉਣੀਆਂ, ਤਾਅਨੇ, ਉਹ ਲਹਿਜਾ ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ “ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹਾਂ”, ਤੇ ਉਹ ਨਿੱਕੀਆਂ ਟਕੋਰਾਂ ਜੋ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਸਮੱਸਿਆ। Gottman ਦੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰਵੱਈਆ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੱਕੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਉਹ ਕਰੜੀ ਨੁਕਤਾਚੀਨੀ ਜੋ ਵਿਹਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਬੰਦੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ: “ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ”, “ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ”, “ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਖ਼ਰਾਬੀ ਹੈ”। ਤੇ ਫੇਰ ਚੁੱਪ ਦੀ ਕੰਧ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਜਣਾ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜਾ ਕੰਧ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਥੱਕੇ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੁਧਾਰ ਬਹੁਤਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਣ ਦਾ ਹੈ। “ਤੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ” ਦੀ ਥਾਂ ਹੇਠਾਂ ਪਈ ਖ਼ਾਸ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਹੋ: “ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਈ ਹਾਂ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਜਦੋਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਣ ਤਾਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ ਥਾਂ ਦੱਸੋ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਰੇਕ ਮੰਗੋ, ਤੇ ਫੇਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਾਪਸ ਆਓ। ਇਹ ਲੀਕੇਜ ਬੰਦ ਕਰਨੇ ਓਨੇ ਹੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ ਜਿੰਨਾ ਚੰਗਾ ਜੋੜਨਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮਿੱਠੇ ਪਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਦਤ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹਿਕਾਰਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖ਼ਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖੋ
ਲੰਮੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਫਾਹਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਮੋੜ ਉੱਤੇ ਤੈਅ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਹੁਣ ਸਾਥੀ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪੱਕੀ ਫ਼ਾਈਲ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਪਰ ਲੋਕ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੇਜ਼ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠਾ ਬੰਦਾ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲੇ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੱਕਾ ਤਰੀਕਾ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੱਖੀ ਜਾਓ।
ਇੱਥੇ ਦਿਲਚਸਪੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿਣਗ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਜੋੜੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਤਾਜ਼ਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ: ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਕੀ ਫ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਕਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਆਸ ਹੈ, ਕੀ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ। Gottman ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਤਾਜ਼ਾ ਰੱਖਣਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਬੱਸ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਤੇ ਇੰਝ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
- ਕੰਮ-ਕਾਜ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਪੁੱਛੋ। “ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ?” “ਕੋਈ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਤੈਨੂੰ ਉਡੀਕ ਹੈ?”
- ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਰਾਇ ਬਦਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਰੂਪ ਯਾਦ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲਵੋ।
- ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵੀ ਵਧਦੀਆਂ ਰਹਿਣ ਦਿਓ, ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਕ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਸਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦੇ ਰਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ ਦਿਲਚਸਪ ਹੋਵੇ।
ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਵਜੋਂ ਵਧਣਾ ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ। ਇਹੀ ਦੋ ਜਣਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਦਿਲਚਸਪ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਚਾਹਤ ਨੇੜਤਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਡਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਰੀਰਕ ਨੇੜਤਾ ਘਟਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਪਿਆਰ ਦਾ ਮੁੱਕ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਉਲਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਰੀ, ਗਿਲੇ, ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜਨਾ, ਇਹ ਸਭ ਚਾਹਤ ਨੂੰ ਓਦੋਂ ਹੀ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਡੂੰਘੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਗ਼ਲਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਨਵੇਂਪਣ ਵਾਲੀ ਖੋਜ ਵੀ ਇਹੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਜੋੜੇ ਇਕੱਠੇ ਵਧਦੇ ਤੇ ਖੋਜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਵੱਧ ਚਾਹਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸੋ ਜੇ ਇਹ ਪੱਖ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੱਲ ਅਕਸਰ ਗ਼ਾਇਬ ਚਿਣਗ ਦੀ ਘੱਟ ਤੇ ਉਸ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣਾ ਪੈਣਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਰਮੀ ਵਰਤੋ। ਦਬਾਅ ਨਾਲੋਂ ਦਿਲਚਸਪੀ ਵੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਸੁੱਕੇ ਦੌਰ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ
ਸੁੱਕਾ ਦੌਰ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਲੰਮੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ। ਨਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਜ਼ਮਾਉਣੀਆਂ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ, ਪੰਜ-ਬਰਾਬਰ-ਇੱਕ ਵਾਲਾ ਸੰਤੁਲਨ ਸੰਭਾਲਣਾ, ਇਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਪੱਕੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਸਵੈ-ਮਦਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਗੱਲਬਾਤ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹਿਕਾਰਤ, ਚੁੱਪ ਦੀ ਕੰਧ ਜਾਂ ਉਸੇ ਪੁਰਾਣੀ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਤਿਲਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਿਲੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਪਲਜ਼ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਡੇਟ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਓਦੋਂ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਧੋਖਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤਾ ਕਰਕੇ ਡਰ ਜਾਂ ਮਜਬੂਰੀ ਕਾਰਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਉਦਾਸੀ, ਘਬਰਾਹਟ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਦਰਦ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਿਸ਼ਤੇ ਉੱਤੇ ਡੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਮਦਦ ਮੰਗਣੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਰਿਸ਼ਤਾ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ ਜੋ ਦੋ ਜਣੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋੜੇ ਅਕਸਰ ਲੋੜ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਦੇਰ ਉਡੀਕਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ ਬੰਦੇ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ ਜੋ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕੇ।
ਲੰਮੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਚਿਣਗ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਤੈਅ ਮਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖ਼ਰਚ ਕਰਦੇ ਗਏ। ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਨਵੇਂ ਤਜਰਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਰੋਜ਼ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਮਿਹਰਬਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਾਰ-ਵਾਰ। ਇਹ ਬੋਝ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਦੇ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸਰੋਤ
- The Gottman Institute, The Magic Relationship Ratio, According to Science
- The Gottman Institute, Turn Toward Instead of Away
- Greater Good in Action, UC Berkeley, Exciting Activities for Couples
- National Library of Medicine (PMC), Shared Novel Activities, Self-Expansion, and Relationship Quality