ਮੁੱਖ ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਰਿਸ਼ਤੇ · ਟਕਰਾਅ ਤੇ ਮੁਰੰਮਤ

ਮਾਫ਼ੀ: ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਕੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਓਥੇ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ

ਮਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਇਉਂ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰ ਕਰਜ਼ਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੋਵੇ ਕਿ ਦੁੱਖ ਮਾਇਨੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਰਿਹਾ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦਾ ਸਾਫ਼, ਵੱਧ ਮਿਹਰਬਾਨ ਢੰਗ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਹ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਤਸਵੀਰ: Vitaly Gariev, Unsplash ਉੱਤੇ

ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਭਾਰ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹੋ। ਸ਼ਾਇਦ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ। ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ। ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਪਲ ਨਹਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਦੇ ਦੋ ਵਜੇ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕਦੇ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਤਾਂ ਕੀ ਕਹੋਗੇ। ਤੇ ਕਿਤੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬੱਸ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕੋਈ ਸਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦਬਾ ਸਕਦੇ ਹੁੰਦੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਹੁੰਦੇ।

ਇਹ ਸਲਾਹ ਅਕਸਰ ਰਾਹਤ ਦੀ ਥਾਂ ਦਬਾਅ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਾਫ਼ੀ ਦਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਤਲਬ ਕੀ ਹੈ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ। ਲੋਕ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਰੀ ਕਰ ਦੇਣਾ, ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨਾ ਕਿ ਸਭ ਠੀਕ ਸੀ, ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਣਾ। ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਸੋ ਆਓ ਹੌਲੀ ਹੋ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕਰੀਏ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕੀ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ। ਜਿੰਨੀ ਸਾਫ਼ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ, ਓਨੀ ਹੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚੀਜ਼।

ਮਾਫ਼ੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕੀ

ਜਿਹੜੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਇਸ ਉੱਤੇ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਫ਼ੀ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਤੰਗ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਸੋਚਿਆ-ਸਮਝਿਆ, ਅੰਦਰਲਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਬੰਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਕੁੜੱਤਣ ਤੇ ਬਦਲੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਛੱਡ ਦਿਓ ਜਿਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ। ਬੱਸ ਏਨਾ ਹੀ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੈ ਕਿ ਕੁੜੱਤਣ ਦੀ ਪਕੜ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੋਂ ਢਿੱਲੀ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਕਿ ਦੂਜਾ ਬੰਦਾ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸ ਲਾਇਕ ਹੈ।

ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਇਸ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚੋਂ ਕੀ ਗ਼ਾਇਬ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਬੰਦੇ ਦੇ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਣ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਇਜ਼ ਸੀ। ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਮਾਫ਼ੀ ਉਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਹੈ ਜੋ ਵਾਪਰੀ। Mayo Clinic ਇਸਨੂੰ ਇਉਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਗ਼ਲਤੀ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਰੰਜਿਸ਼ ਤੇ ਕੁੜੱਤਣ ਛੱਡ ਦੇਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚਲਾਉਣੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣ।

ਇਹ ਅਮਲੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਰਿਹਾ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਗਹਿਰੀ ਰੰਜਿਸ਼ ਫੜੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਉਸਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚੱਲਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਧੜਕਣ ਤੇ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਕੱਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ। Johns Hopkins Medicine ਦੀ ਟੀਮ ਸਮੇਤ ਖੋਜਕਾਰਾਂ ਤੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਲੰਮੇ, ਅਣਸੁਲਝੇ ਗ਼ੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਸਰੀਰਕ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ: ਵੱਧ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ, ਖ਼ਰਾਬ ਨੀਂਦ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਵੱਧ ਬੋਝ। ਜਿਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ, ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਦੀ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਉੱਡ ਰਹੀ। ਕੀਮਤ ਤੁਸੀਂ ਭਰ ਰਹੇ ਹੋ।

ਇਹ ਹੈ ਕੀ ਨਹੀਂ

ਇਹੀ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਿੱਧੀ ਗੱਲ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਮਾਫ਼ੀ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੱਕ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਮੁਤਾਬਕ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਕਰੋ। ਸਾਫ਼ ਯਾਦ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਬਹਾਨਾ ਦੇਣਾ ਜਾਂ ਸਹੀ ਠਹਿਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਮੰਨ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕੀਤਾ ਉਹ ਗ਼ਲਤ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਕੁੜੱਤਣ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਤੱਥ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੇ। Berkeley ਦਾ Greater Good Science Center ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੈ: ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਗ਼ਲਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਦਾ ਪਾਉਣਾ ਜਾਂ ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਇਹ ਸੁਲ੍ਹਾ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਸੁਲ੍ਹਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਰਿਸ਼ਤਾ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਮਾਫ਼ੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਬੰਦੇ ਲਈ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਦੂਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੁਣ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਗੱਲ ਵੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਕਈ ਵਾਰ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਨਤੀਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਤੇ ਇਹ ਕੋਈ ਇੱਕ ਬਹਾਦਰੀ ਵਾਲਾ ਪਲ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਫ਼ੀ ਇੱਕ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਹਿਸਾਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਚੀ ਮਾਫ਼ੀ ਜ਼ਖ਼ਮ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਗਾਣਾ, ਕੋਈ ਤਿਉਹਾਰ, ਕੋਈ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਫ਼ੋਨ ਨੰਬਰ, ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਗ਼ੁੱਸਾ ਭੜਕ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਾਕਾਮ ਹੋ ਗਏ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਨਸਾਨ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਹਰ ਵਾਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਸੌਖ ਨਾਲ।

ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਲਾਇਕ ਕਿਉਂ ਹੈ

ਜੇ ਮਾਫ਼ੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਔਖਾ ਮੰਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪੁੱਛਣਾ ਵਾਜਬ ਹੈ ਕਿ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾ ਜਵਾਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਅਕਸਰ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਬਾਕਾਇਦਾ ਮਾਫ਼ੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਫ਼ਾਇਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਡਾਕਟਰੀ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ, ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਘਟਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਮੀਦ ਵਧਦੀ ਹੈ। Greater Good ਦੀ ਟੀਮ ਵੀ ਇਹੀ ਨਮੂਨਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ: ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਰੰਜਿਸ਼ ਢਿੱਲੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਦਾ ਤਣਾਅ ਵਾਲਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਗ਼ੁੱਸੇ ਦੀ ਘਿਸਾਈ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਰੰਜਿਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਉਹ ਕਮਰਾ ਸਮਝੋ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਗਰਮ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਮਾਫ਼ੀ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਹੈ ਤੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਆਮ ਹੋਣ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਮਰਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਖ਼ਰਚ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਬੱਸ ਬਿੱਲ ਵੇਖਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਉਹ ਰਾਹ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਰ ਸਕਦੇ ਹੋ

ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਨੁਸਖ਼ਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਜਿੰਨਾ ਡੂੰਘਾ, ਓਨਾ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਾਹਰ ਦੀ ਮਦਦ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਮਾਫ਼ੀ ਉੱਤੇ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕੁਝ ਕਦਮ ਲੱਭੇ ਹਨ ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਿਹਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਰੂਪ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਜ਼ਮਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

  1. ਨਾਂ ਲਵੋ ਕਿ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਲਿਖੋ, ਜੇ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਉੱਤੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਦੀ ਕੀ ਕੀਮਤ ਪਈ? ਧੁੰਦਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਭਾਰ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਲ ਪਤਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹੋ।
  2. ਗ਼ੁੱਸਾ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦਿਓ। ਉਹ ਮਾਫ਼ੀ ਜੋ ਦਰਦ ਨੂੰ ਟੱਪ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬੱਸ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਦਬਾਅ ਹੈ। ਕੁੜੱਤਣ ਇੱਕ ਖ਼ਬਰ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਸੱਚੀਂ ਬੈਠੋ।
  3. ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਬੰਦੇ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅਹਿਸਾਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਕਿ ਉਹ ਸਹੀ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਥੱਕ ਗਏ ਹੋ।
  4. ਜਦੋਂ ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ, ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨ ਵੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕਦਮ ਹੈ ਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਡਰ, ਆਪਣੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਬੱਸ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖਲਨਾਇਕ ਨਾਲੋਂ ਛੋਟਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੰਜਿਸ਼ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
  5. ਕਹਾਣੀ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਲਵੋ। ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਸਿਖਾਇਆ? ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਹੱਦ ਕਾਇਮ ਰੱਖੋਗੇ? ਇਸ ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਉਣਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ, ਨਾ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੀ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸੱਚੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
  6. ਦੁਹਰਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ। ਜਦੋਂ ਅਹਿਸਾਸ ਵਾਪਸ ਆਵੇ, ਤੇ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਬਿਨਾਂ ਇਹਨਾਂ ਕਦਮਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁੜ ਆਓ। ਹਰ ਵਾਰੀ ਅਕਸਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ ਦੁਖਦਾ ਹੈ।

ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੱਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤਿਆਂ ਲਈ ਇਹੀ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਰੀਕਾ ਓਹੀ ਹੈ। ਨਾਂ ਲਵੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਪਛਤਾਵਾ ਸੱਚੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ, ਜੋ ਭਰਪਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਉਹ ਕਰੋ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬੀਤੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਜ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਹਥਿਆਰ ਵਾਂਗ ਵਰਤਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਓਗੇ। ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ।

ਮਦਦ ਕਦੋਂ ਲੈਣੀ ਹੈ

ਕੁਝ ਜ਼ਖ਼ਮ ਏਨੇ ਭਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਕੱਲਿਆਂ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕੇ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿੱਚ ਸਦਮਾ, ਦੁਰਵਿਹਾਰ, ਜਾਂ ਅਜਿਹਾ ਵਿਛੋੜਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਇਕੱਲਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਉਸ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਕਰਵਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਸਹਿ ਸਕੇ, ਤੇ ਉਸ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਨਾ ਕਰੇ।

ਉਹਨਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵੱਲ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਜਦੋਂ ਰੰਜਿਸ਼ ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ: ਜਦੋਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਨੀਂਦ ਵਿਗਾੜ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੂਜੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਕੌੜੇ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਹੇਠਲੀ ਥਾਂ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਜਿੱਥੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨਿਕਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਤੇ ਜੇ ਕਦੇ ਇਸ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਛੇੜਦਿਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਕੋਈ ਰਾਹ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਕਿਸੇ ਸੰਕਟ ਲਾਈਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਬੰਦੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਲਿਆਂ ਚੁੱਕਣੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ।

ਮਾਫ਼ੀ ਜਦੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਅਹਿਸਾਸ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਇਹ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਚੁੱਪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਯਾਦ ਉੱਭਰੀ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਕੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਖ਼ਿਆਲ ਲੰਘ ਗਿਆ ਤੇ ਅੱਗੇ ਤੁਰ ਗਿਆ। ਇਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਣਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਸਰੋਤ