ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਨਾਂ ਲਓ।
- ਸਿਰਫ਼ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ, ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਕਰੋ।
- ਪਰਚੀ ਉੱਥੇ ਛੱਡੋ ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਆਪਣੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ "ਸ਼ੁਕਰੀਆ, ਤੂੰ ਕਮਾਲ ਹੈਂ"। ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਜ਼ਰ ਵੀ ਚੁੱਕੀ ਸੀ? ਸ਼ਾਇਦ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਬਦ ਠੀਕ ਸਨ। ਪਰ ਉਹ ਦੀਵਾਰ ਦੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਵਰਗੇ ਵੀ ਸਨ, ਉਹ ਗੱਲ ਜੋ ਚਾਬੀਆਂ ਚੁੱਕਦਿਆਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਰੌਲੇ ਵਾਂਗ ਸੁਣਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਣ ਵੀ ਓਹੀ ਗਏ ਸਨ।
ਹਰ ਲੰਮੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕਦਰ ਨਾਲ ਇਹੀ ਚੁੱਪ ਸਮੱਸਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਵਨਾ ਅਜੇ ਵੀ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਕਹਿਣ ਦਾ ਢੰਗ ਬਾਸੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਮਤਲਬ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਪਰ ਗੱਲ ਦਾ ਮਤਲਬ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਤਿੰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਲੀਹ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਤਿਲਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੱਲ ਛੋਟਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਮੁਫ਼ਤ ਵੀ। ਗੱਲ ਬਹੁਤੀ ਕਰਕੇ ਖ਼ਾਸ ਹੋਣ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਕਹਿ ਦੇਣ ਦੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਆਮ ਜਿਹਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਕਿਉਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
"ਤੂੰ ਕਮਾਲ ਹੈਂ" ਜਿੰਨੀ ਵਾਰ ਕਹੋਗੇ, ਓਨਾ ਹੌਲਾ ਪੈਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਦਿਮਾਗ਼ ਦੁਹਰਾਉ ਨੂੰ ਅਣਸੁਣਿਆ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵਾਕ ਤੈਅ ਵੇਲੇ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸੇ ਫਿੱਕੀ ਸੁਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੌਲੇ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਨਾਸ਼ੁਕਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਬੱਸ ਉਹੀ ਵਾਕ ਇੰਨੀ ਵਾਰ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਬਚੀ।
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਦਾਅ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਖੋਜੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੋ ਜਣਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਰਦੀ ਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਾਦੂ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਾਦੂ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ *ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ* ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ Sara Algoe ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਗੂੰਦ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਚੰਗਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੁਝ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਇਹੀ ਪਛਾਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਬੰਨ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਜਿਹਾ "ਸ਼ੁਕਰੀਆ" ਇਹ ਸਭ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਸੋ ਰੁਟੀਨ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਇਸ ਲਈ ਨਾਕਾਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਘੱਟ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਨਾਕਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵੇਰਵਾ ਵਾਪਸ ਪਾਓ
ਸਭ ਤੋਂ ਕੰਮ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਦਾ ਨਾਂ ਲਓ। "ਹਰ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰੀਆ" ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਅਸਲ ਕੰਮ, ਸਾਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ।
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵੇਖੋ:
- "ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਸ਼ੁਕਰੀਆ।"
- "ਰਾਤ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਉੱਠਣ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ, ਮੈਂ ਸੌਂ ਸਕਿਆ। ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਇਨਸਾਨ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ।"
ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸਕਿੰਟ ਵੱਧ ਲੱਗੇ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਸੀ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਔਖਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਨ ਬਦਲ ਗਿਆ। Gottman Institute, ਜਿਸ ਨੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਅਸਲ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛੋਟੀ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੀਤੀ ਕਦਰ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖੀ ਜਮ੍ਹਾਂ-ਰਾਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੋਏ ਜੋੜੇ ਵੀ ਕੱਲ੍ਹ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸਾਦੀ ਬਣਤ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੀਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਵਾਰ ਤਿੰਨੇ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿਣੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਦੋ ਵੀ ਕਹਿ ਦਿਓ ਤਾਂ ਦੀਵਾਰ ਦਾ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਦੁਬਾਰਾ ਸੱਚਾ ਸੁਨੇਹਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- ਕੰਮ ਦਾ ਨਾਂ ਲਓ। ਜੋ ਠੋਸ ਕੰਮ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੱਸੋ। "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਫ਼ੋਨ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।"
- ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਾਂ ਲਓ। ਮੰਨੋ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਲੱਗਾ। "ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਨਪਸੰਦ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।"
- ਅਸਰ ਦਾ ਨਾਂ ਲਓ। ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਦਿੱਤਾ। "ਮੇਰੇ ਪੂਰੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਇੱਕ ਗੰਢ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ।"
ਗੌਰ ਕਰੋ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੋਈ ਭਾਰੀ ਸ਼ਬਦਕੋਸ਼ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਇਸ਼ਾਰਾ। ਕੰਮ ਵੇਰਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਨਹੀਂ।
ਸਿਰਫ਼ ਜਿੱਤ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰੋ
ਇੱਕ ਆਦਤ ਬਣਾਉਣ ਲਾਇਕ ਹੈ: ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਕਰੋ, ਸਿਰਫ਼ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਖਾਣਾ ਜੋ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਮੁਰੰਮਤ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਔਖੀ ਗੱਲ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਗੱਲ ਵਿਗੜ ਗਈ। ਜੇ ਕਦਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕ ਸਿੱਖ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਿਹਨਤ ਅਦਿੱਖ ਹੈ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਨਤੀਜੇ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈਣਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੇਖੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਣਗੌਲੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਬੰਦਾ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿੱਲ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਸਤ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਹਿ-ਕਰਮੀ ਜੋ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਆਖ਼ਰ ਉਸ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੰਨੀ ਬੈਠੀ ਗੱਲ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਨਾਲੋਂ ਡੂੰਘਾ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖੇ ਜਾਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਸੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਛੋਟੇ ਤਰੀਕੇ
ਖ਼ਾਸ ਹੋਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਦਰ ਨੂੰ ਤੈਅਸ਼ੁਦਾ ਰੁਟੀਨ ਦੀ ਥਾਂ ਜਿਊਂਦਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ:
ਭਾਂਡਾ ਬਦਲਦੇ ਰਹੋ। ਸਾਡਾ ਬਹੁਤਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਬੋਲ ਕੇ ਤੇ ਤੁਰਦਿਆਂ-ਫਿਰਦਿਆਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ ਵਾਰ ਓਹੀ ਰਾਹ ਸ਼ੋਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਜਿਆ ਸੁਨੇਹਾ, ਉਸ ਥਾਂ ਛੱਡੀ ਪਰਚੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਲੀਹ ਤੋੜਦਾ ਹੈ। ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਖੋਜ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਬੰਦੇ ਦਾ ਕਦੇ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਲਿਖੀ ਚਿੱਠੀ ਦੇਣਾ ਮੂਡ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਤੇ ਟਿਕਾਊ ਸੁਧਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜਿੰਨਾ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਲਈ। ਹਰ ਦਿਨ ਪੂਰੀ ਚਿੱਠੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਅਸੂਲ ਓਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਕਹਿਣ ਦੇ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਲਾਈ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵਾਧੂ ਮਿਹਨਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਸੇ ਪਲ ਫੜ ਲਓ। ਜਿਹੜੀ ਕਦਰ ਕੰਮ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਆਮ ਜਿਹੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਪਲ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ।
"ਕਿਉਂ" ਬੋਲ ਕੇ ਕਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਕਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਾਂ ਕਦੇ ਪਤਾ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਖ਼ਿਆਲ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਕਿਹਾ ਹੋਇਆ ਵਾਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਆਪ ਵੀ ਲੈਣਾ ਸਿੱਖੋ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਕਰੇ, ਤਾਂ "ਓ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ" ਕਹਿ ਕੇ ਟਾਲਣ ਦੀ ਆਦਤ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨੂੰ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। "ਮੈਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਮਦਦ ਹੋਈ" ਉਸ ਕਦਰ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਕਹਿਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਸ਼ਬਦ ਲੱਭਣੇ ਔਖੇ ਹੋ ਜਾਣ
ਕਈ ਵਾਰ ਕਦਰ ਦੇ ਫਿੱਕੇ ਪੈਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਸੁਸਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਵਜ੍ਹਾ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹੇਠਾਂ ਕੁਝ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋਣ ਲਾਇਕ ਕੁਝ ਲੱਭਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਗਿਲੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਪਰਚੀ ਲਿਖਣ ਦੀ ਥਾਂ ਇਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਲਗਾਤਾਰ ਹਿਕਾਰਤ, ਜੋ ਵੀ ਕਰੋ ਅਣਦੇਖੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ, ਜਾਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਠੰਢਾ ਪਿਆ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਇਹ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋੜਿਆਂ ਦਾ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਜਾਂ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਕਦਰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਜ਼ਖ਼ਮ ਦਾ ਟਾਕਾ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੇ ਫਿੱਕਾਪਣ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਜੇ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਕੁਝ ਵੀ ਗੌਰ ਕਰਨ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸੁੰਨਾਪਣ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਣਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਆਰੇ ਸਨ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਮਾਹਰ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਦਿੱਕਤ ਕਦਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਦਿੱਕਤ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪ ਕੁਝ ਸਹਾਰੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਪਰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਲਈ ਜਿਹੜੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਟੁੱਟੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਬੱਸ ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਸਾਂਭਣਾ ਭੁੱਲ ਗਏ। ਮੁਰੰਮਤ ਲਗਭਗ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਾਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਰਵੇ ਸਮੇਤ ਬੋਲ ਕੇ ਕਹਿ ਦਿਓ।
ਸਰੋਤ
- Harvard Health Publishing, ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਧ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ
- The Gottman Institute, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਿਖਾਉਣ ਦੇ ਤੋਹਫ਼ੇ
- UNC College of Arts and Sciences, ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੇ ਸਾਂਝਾ ਹਾਸਾ ਤੁਹਾਡੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਪ੍ਰੋਬਾਇਓਟਿਕ ਵਰਗੇ ਹਨ
- Sara B. Algoe, ਲੱਭੋ, ਯਾਦ ਕਰਾਓ, ਬੰਨ੍ਹੋ: ਰੋਜ਼ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮ (Social and Personality Psychology Compass)