ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਸੀ ਜੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਸੀ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਦੱਸੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਹਿੱਲਦੀ ਰਹੀ। ਜੋ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਆਦਤ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲੇ: ਕੋਈ ਨੇੜੇ ਆਵੇ ਤਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਝਟਕਾ। ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੇਖ, ਇਹੀ ਤਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੇ ਉਹ ਆਦਤ ਉੱਚੀ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪੇਚ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਖੁੱਲ੍ਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪੂਰੇ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦੇਣਾ ਹੀ ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਸੀ।
ਉਹ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਕੋਈ ਨੁਕਸ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਦਰਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ। ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਕਦੇ ਛੁੱਟੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਬੁਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਨੂੰ ਵੀ ਬਾਹਰ ਰੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੁਬਾਰਾ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਨੂੰ ਕੱਢਣਾ ਨਹੀਂ। ਮਤਲਬ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਅਸਲੀ ਖ਼ਤਰੇ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਗੂੰਜ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਰਕ ਸਿਖਾਉਣਾ।
ਇਹ ਏਨਾ ਔਖਾ ਕਿਉਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਬੰਦਾ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ ਜਿਸ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਟੇਕ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਸੱਟ ਸਿਰਫ਼ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਇਸਨੂੰ ਖ਼ਤਰੇ ਦੇ ਸਬਕ ਵਜੋਂ ਸਾਂਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਵੀ ਉਸ ਵਰਗੀ ਲੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਨਵੇਂ ਸਾਥੀ ਦਾ ਗੋਲ-ਮੋਲ ਜਵਾਬ, ਮੂਧਾ ਪਿਆ ਫ਼ੋਨ, ਜਾਂ ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਇਆ ਸੁਨੇਹਾ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਘੰਟੀ ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵੱਜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਡਰ ਦਾ ਝਟਕਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਾਰਨ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਇਸੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਆਣਾ, ਸਮਰੱਥ ਹਿੱਸਾ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵਾਂ ਬੰਦਾ ਭਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸੱਟ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਡਰਾਮਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਜ਼ਖ਼ਮ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਛੂਹਣ 'ਤੇ ਦੁਖਦੇ ਨੇ।
ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਰੋਸਾ ਹੈ ਕੀ। ਭਰੋਸਾ ਉਹ ਸ਼ਰਤ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਜਾਣਦਿਆਂ ਵੀ ਕਿ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਨੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਏਨਾ ਕੁਝ ਦੇਖ ਚੁੱਕੇ ਹੋ ਕਿ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਸ਼ਾਇਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸ਼ਰਤ ਪਾਗਲਪਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਹਾਰੇ ਸੀ। ਤਾਂ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ। ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਯਕੀਨ ਕਦੇ ਮਿਲਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਕੰਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੁਬਾਰਾ ਛੋਟੀਆਂ, ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਲਾਈਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਿਜ ਹੋਵੋ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀਆਂ ਉੱਤਰਨ।
ਉਸ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਰਹਿਣਾ ਹੈ
ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਪਰਖ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਧੋਖਾ ਅਕਸਰ ਇਸੇ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਥੋਂ ਕਿਵੇਂ ਖੁੰਝ ਗਿਆ, ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪਰਖ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਭਾਵਨਾ 'ਤੇ ਯਕੀਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਸਵੈ-ਸ਼ੱਕ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁੱਪ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ।
Cleveland Clinic ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ Ramone Ford ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਸਿੱਧਾ ਦੱਸਦੇ ਨੇ: ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਰੱਖੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਨੇ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ, ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਤੁਹਾਡੀ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਨੇ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਜਿਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਹ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਾ ਨਿਕਲਿਆ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਸੂਝ ਬੇਕਾਰ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਨੇ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਸਵੈ-ਭਰੋਸਾ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ ਜੋ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਸਾਥੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ:
- ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਛੋਟੇ ਵਾਅਦੇ ਨਿਭਾਓ। ਕਹੋ ਕਿ ਸੈਰ ਕਰਨ ਜਾਵੋਗੇ, ਤੇ ਜਾਓ। ਹਰ ਨਿਭਾਇਆ ਬਚਨ ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਵੋਟ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ।
- ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਾ ਦੁਹਰਾਓ। ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਚੌਕਸੀ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਹੱਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਜ਼ਖ਼ਮ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਦੁਹਰਾਅ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋ ਤੇ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿਓ।
- ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਅਸਲੀ ਗੁਆਇਆ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅੱਧਾ ਬਣਾ ਵੀ ਲਿਆ ਸੀ। ਏਥੇ ਉਦਾਸੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਹੈ, ਤੇ ਲੰਘਣ ਦਿਓ ਤਾਂ ਇਹ ਛੇਤੀ ਲੰਘਦੀ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਨਾਲ ਭਰੋਸਾ ਦੁਬਾਰਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦਾ ਹੈ
ਹੁਣ ਰਾਹਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ। ਭਰੋਸਾ ਕੋਈ ਸਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੋ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਦੱਬਣਾ ਪਵੇ। ਇਹ ਓਵੇਂ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਟੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਛੋਟੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਜੁੜਦੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਫ਼ਰਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰਫ਼ਤਾਰ ਤੁਸੀਂ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਇਕਸਾਰਤਾ ਹੈ। ਕੀ ਉਹ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਤੇ ਜੋ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਆਮ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਦੂਜੀ ਮੁਲਾਕਾਤ 'ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਰੀਆਂ ਸਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਟਿਕਦੀਆਂ ਨੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਓਦੋਂ ਸੁਨੇਹਾ ਕਰਦੇ ਨੇ ਜਦੋਂ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਦੱਸੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਨੇ। ਉਹ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਬੋਰਿੰਗ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਹੀ ਉਹ ਅਸਲੀ ਸਾਮਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਭਰੋਸਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂ ਭਰੋਸੇ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕਮਾ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਿਓ।
- ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ ਤੇ ਦੇਖੋ ਉਹ ਕੀ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਦੂਜੀ ਮੁਲਾਕਾਤ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨਹੀਂ। ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਪਰ ਛੋਟਾ ਹਿੱਸਾ, ਕੋਈ ਫ਼ਿਕਰ, ਕੋਈ ਰਾਇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ। ਦੇਖੋ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਨੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
- ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪੇਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਨੇ। ਕੀ ਉਹ ਨਰਮ ਪੈਂਦੇ ਨੇ, ਜਾਂ ਗੱਲ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਨੇ, ਜਾਂ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਨੇ? ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨਾਜ਼ੁਕ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਪੇਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
- ਸੁਲ੍ਹਾ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਹਰ ਕੋਈ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਉਹ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਨੇ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ, ਬਿਨਾਂ ਬਚਾਅ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਗਏ? ਕੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਦਲਦੇ ਨੇ? ਛੋਟੀ ਦਰਾੜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸੁਲ੍ਹਾ ਭਰੋਸੇ ਦੇ ਲਾਇਕ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।
- ਹੋਰ ਦਾਅ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਬੂਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸਾਬਤ ਹੋਣ, ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਦਾਅ ਲਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਠੰਢਾਪਣ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਭਰੋਸੇ ਦਾ ਤੰਦਰੁਸਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਧਣਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਉਮੀਦ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ।
ਏਥੇ ਹੀ ਚੰਗੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਆਪਣਾ ਚੁੱਪ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਨੇ। ਹੱਦ ਪਿਆਰ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕੰਧ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਹ ਲਕੀਰ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਆਏ ਬਿਨਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। "ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ।" "ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ।" "ਜਦੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਵੇਲੇ ਪਲਾਨ ਬਦਲਦੇ ਨੇ, ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਸਹੀ ਬੰਦਾ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ। ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਸਮਝੇਗਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿਣਾ ਹੈ।
ਮਾਫ਼ੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੱਲ
ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿਣਗੇ ਕਿ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਜਿਸਨੇ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਲਾਹ ਅਕਸਰ ਉਲਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਲਈਏ।
ਖੋਜੀਆਂ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਮੁਤਾਬਕ ਮਾਫ਼ੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਰੋਸ ਤੇ ਬਦਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਸੋਚਿਆ-ਸਮਝਿਆ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਹ ਠੀਕ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁੱਲਣਾ, ਮੇਲ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਉਸ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। University of California, Berkeley ਦਾ Greater Good Science Center ਇਹ ਲਕੀਰ ਸਾਫ਼ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ: ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਹੀ ਕਿਉਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਰੋਸ ਚੁੱਕਣਾ ਭਾਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। Stanford ਦੇ Fred Luskin, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਇਸ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਮਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਹੁਨਰ ਦੱਸਦੇ ਨੇ, ਯਾਨੀ ਪੁਰਾਣੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਰਤਮਾਨ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ। ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਛੱਡ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੀ ਊਰਜਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਸਾਂਭਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਮਾਫ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਕਸਰ ਇਹ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਕੋਈ ਗਾਣਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਥਾਂ ਸਭ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਛੱਡਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਕਾਮੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ। ਇਲਾਜ ਇਵੇਂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਿੱਧੀ ਲਕੀਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਗੇੜਿਆਂ ਵਿੱਚ।
ਅਸਲੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਗੂੰਜ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ
ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੇਟਿੰਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੋ ਢੇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਘੰਟੀ ਨਵੇਂ ਬੰਦੇ ਦੇ ਅਸਲੀ ਵਿਹਾਰ 'ਤੇ ਵੱਜ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਬੰਦੇ 'ਤੇ ਵੱਜ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਕਮਾਈ ਨਹੀਂ। ਅੰਦਰੋਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਲੱਗਦੇ ਨੇ। ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਉਹੀ ਤੇਜ਼ ਨਬਜ਼ ਤੇ ਉਹੀ ਬੇਚੈਨ ਯਕੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖਣਾ ਹੀ ਬਹੁਤਾ ਹੁਨਰ ਹੈ।
ਇੱਕ ਮੋਟਾ ਟੈਸਟ: ਅਸਲੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਉਸ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਪੁਰਾਣੀ ਗੂੰਜ ਉਸ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਉਹ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਨੇ। "ਉਹਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਪਲਾਨ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ" ਉਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ। "ਉਹ ਲੇਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ" ਤੁਹਾਡਾ ਅਤੀਤ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਵਿਹਾਰ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਡਰ ਉੱਠੇ, ਤਾਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਹੁਣੇ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਈ ਹੈ।
ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਖ਼ਤਰੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਣਦੇਖੇ ਕਰ ਦਿਓ। ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕੀ, ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਗੋਲ-ਮੋਲ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੇਲ ਨਾ ਖਾਣ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਨਿੱਘੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਠੰਢੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੋਟਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਣ। ਇਹ ਗੂੰਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਏਥੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਸਿਆਣਪ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਬੰਦਾ ਸ਼ੱਕ ਦਾ ਲਾਭ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਦੇਣ ਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰ ਕੋਈ ਕਰਜ਼ਾ ਨਹੀਂ।
ਟੀਚਾ ਆਪਣੀ ਘੰਟੀ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਹੀ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਅਸਲੀ ਖ਼ਤਰੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਦਿਓ। ਪਰ ਬੇਗੁਨਾਹ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਾ ਦੇਣ ਦਿਓ।
ਹੌਲੀ ਚੱਲੋ, ਤੇ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ
ਇਸਦੀ ਕੋਈ ਘੜੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ ਹੋਈ। Ford ਦੱਸਦੇ ਨੇ ਕਿ ਜ਼ਖ਼ਮ ਜਿੰਨਾ ਡੂੰਘਾ, ਓਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਈ ਆਖ਼ਰੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜੋ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਜਲਦੀ ਕਰਨ ਦਾ, "ਬੱਸ ਭੁੱਲ ਜਾ" ਕਹਿਣ ਦਾ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਡਿਊਲ ਮੁਤਾਬਕ ਭਰੋਸਾ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦਾ ਦਬਾਅ ਪਾਵੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹੌਲੀ ਚੱਲਣਾ ਤੇ ਬੰਦ ਰਹਿਣਾ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਡੇਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪਹਿਰਾ ਇੰਚ-ਇੰਚ ਢਿੱਲਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮਕਸਦ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਕੇ ਭਰੋਸੇ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ। ਮਕਸਦ ਏਨਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਹੀ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਾ ਰਾਹ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਪਰਖ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਣੀ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗ਼ਲਤ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਤੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਰਕ ਵੀ ਪਛਾਣੋ। ਸਾਵਧਾਨੀ ਉਸ ਗੱਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ: ਇਹ ਬੰਦਾ, ਇਹ ਵਿਹਾਰ, ਇਹ ਹਫ਼ਤਾ। ਪਿੰਜਰਾ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਦੇ ਕੀਤੇ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਭਲੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਜੁਰਮਾਂ ਲਈ ਪਰਖ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਉਸਨੇ ਕੀਤੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਸਾਧਾਰਨ ਪਲ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦੇ ਪਾ ਰਹੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਵੱਲ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗ਼ਲਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ।
ਹੋਰ ਮਦਦ ਕਦੋਂ ਲੈਣੀ ਹੈ
ਕੁਝ ਜ਼ਖ਼ਮ ਏਨੇ ਡੂੰਘੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਇਕੱਲੇ ਲੰਘਾਏ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਜੋ ਧੋਖਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਉਹ ਹਾਲੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਨ ਸਾਂਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ 'ਤੇ ਦਖ਼ਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਖ਼ਿਆਲ ਜਾਂ ਘਬਰਾਹਟ ਦਾ ਹੜ੍ਹ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸੁੰਨ ਤੇ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ ਹੋ, ਜਾਂ ਜੇ ਡਰ ਨੇ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਾਰਨ ਨੇ। ਚੰਗਾ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਘੰਟੀ ਤੇ ਅਸਲੀ ਮੌਜੂਦਾ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਕਰਨਾ ਸਿਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਦਮੇ 'ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਾਹਲੀ ਭਰੋਸਾ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਉੱਭਰ ਰਹੇ ਹੋ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕਪਲਜ਼ ਥੈਰੇਪੀ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੁਰੰਮਤ ਢਾਂਚੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। American Psychological Association ਅਜਿਹੀ ਥੈਰੇਪੀ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਬੰਦੇ ਲਈ ਸੰਭਲੀ ਹੋਈ, ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਭਰੋਸਾ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਫ਼ੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਿਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਦਦ ਮੰਗਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਸੇ ਰਾਹ ਵਾਪਸ ਪਹੁੰਚਦੇ ਨੇ। ਤੁਸੀਂ ਦਰਦ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ ਲੋਕ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਨੇ। ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਸਬਕ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਂਡ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਕਿਤਾਬ ਨਹੀਂ। ਬਾਹਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਵੀ ਨੇ ਜੋ ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਨਿਭਾਉਣਗੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਹੈ, ਸੰਭਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ।
ਸਰੋਤ
- Cleveland Clinic, How To Rebuild Trust in Any Relationship
- Greater Good Science Center, UC Berkeley, Forgiveness Definition: What Is Forgiveness
- Fred Luskin, The Choice to Forgive (Greater Good Magazine, UC Berkeley)
- American Psychological Association, Restoring Trust After Infidelity