ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਟੀਮ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਖ਼ਾਸ ਕੰਮ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰੋ।
- ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
- ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੁੱਛ ਲਓ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੰਨਵਾਦ ਕਿਵੇਂ ਪਸੰਦ ਹੈ।
ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵੱਲ ਕਿਸੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਰ ਤੱਕ ਰੁਕ ਕੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਠੀਕ ਕੀਤੀ ਜੋ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਏ ਕਲਾਇੰਟ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ। ਦੋ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਗ਼ੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸੰਭਾਲੀ ਰੱਖਿਆ। ਤੇ ਹਫ਼ਤਾ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਸਭ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਵੀ ਸੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਅਹਿਸਾਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਓਨੀ ਵਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਿੰਨੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ ਜੋ ਚੰਗਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਤੀਜਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਚੁੱਪ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਹੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਚੰਗਾ ਬਣਾਇਆ। ਤੇ ਲੋਕ ਜੋ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਚਲੀ ਖੱਪਾ ਹਰ ਟੀਮ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਿਆਂ ਭਰੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਰੇੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਚੰਗੀ ਸਰਾਹਨਾ ਕੋਈ ਸ਼ੌਕੀਆ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਜੋ ਹੌਸਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਠੀਕ ਹੋਣ ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਉਸੇ ਹੌਸਲੇ ਦੇ ਬਣਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਦਿੱਕਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸਰਾਹਨਾ ਦੇ ਨਾਂ ਹੇਠ ਜੋ ਬਹੁਤਾ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
"ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ" ਕੁਝ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ
ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਮਿਲੇ ਧੰਨਵਾਦ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ। ਇੱਕ ਗਰੁੱਪ ਈਮੇਲ। ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਾਈਨ। "ਟੀਮ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਦਰ ਹੈ।" ਕੀ ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਹਿੱਲਿਆ? ਸ਼ਾਇਦ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸਰਾਹਨਾ ਉਦੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਉਹ *ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ* ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਖ਼ਾਸ ਕੰਮ ਲਈ ਜੋ ਉਸਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੀਤਾ। ਸਾਰਿਆਂ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ ਧੁੰਦਲੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਿਸੇ ਤੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ। ਇਹ ਤਾਂ ਅਸਲ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਵੀ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੇ ਰਿਬਨ ਦਾ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਰੂਪ।
Gallup ਨੇ ਸਾਲਾਂ ਬੱਧੀ ਇਸ ਉੱਤੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਰੁਕਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਤਾਰੀਫ਼ ਦਾ ਮਤਲਬ ਤਾਂ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਕਮਾਈ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਸਰਾਹਨਾ ਯੋਗਦਾਨ ਵੇਖੇ ਬਿਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ "ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ" ਕਹਿਣਾ ਛੱਡ ਕੇ "ਇਹ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਐਵੇਂ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ" ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ: ਜੇ ਸਾਰੇ ਜਿੱਤ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਦਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਾਧੂ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨੇ ਬਾਕੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਦਿਵਾਏ, ਤੇ ਇਹ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖੇਚਲ ਕਰਨੀ ਛੱਡ ਦੇਣ।
ਮਸਲੇ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅੱਧ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਟੀਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਈ ਤਾਰੀਫ਼ ਨਾਲ ਖਿੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੇਗਾ ਤੇ ਉਹਦੇ ਲਈ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਦਾ ਚੁੱਪ ਜਿਹਾ ਸੁਨੇਹਾ ਹੀ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਹੁੰਦਾ। ਕੋਈ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤਰੀਕਾ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਿੱਧਾ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਲਓ।
ਜਿਸਦੀ ਸਰਾਹਨਾ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ
ਹੁਣ ਹਰ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਬੇਆਰਾਮ ਵਾਲੀ ਗੱਲ। ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਸੇ ਦੀ ਸਰਾਹਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ।
ਇਹ ਗੱਲ Harvard Business Review ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ Christopher Littlefield ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਆਈ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਉਸ ਜਾਲ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਮੈਨੇਜਰ ਬਿਨਾਂ ਚਾਹੇ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋ, ਲਾਂਚ, ਵੱਡੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ, ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਟੀਚਾ। ਉੱਧਰ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਥਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਅਕਸਰ ਉੱਥੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਕਿਸੇ ਉਲਝੀ ਗੁੰਝਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਲਝਾਉਣਾ। ਤਣਾਅ ਵਾਲੇ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਮਿਹਨਤ। ਉਹ ਘੰਟੇ ਜੋ ਕਿਸੇ ਡੈਸ਼ਬੋਰਡ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੇ।
ਸੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿਹਨਤ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ ਜਿਸਦਾ ਕੰਮ ਉਹਦੀ ਕਦਰ ਪਾਉਣਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਕਦਰੀ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੈਨੇਜਰ ਰੁੱਖਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਕਦਰੀ ਇਸ ਲਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਦੇ ਵੇਖਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ।
Littlefield ਦਾ ਸੁਝਾਇਆ ਹੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਾ ਟਿਕੋ ਜੋ ਸਬੱਬ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਪੈ ਗਿਆ, ਸਗੋਂ ਪੁੱਛਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਜਾਣਨ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਮਾਣ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਜਿੱਤ ਪਿੱਛੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੀ ਲੱਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਕੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਜੋ ਸੁਣਿਆ ਉਹ ਮੋੜ ਕੇ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਦੋ ਕੰਮ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਯੋਗਦਾਨਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਖੁੰਝਾ ਦਿੰਦੇ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਹ ਦੁਰਲੱਭ ਅਹਿਸਾਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਅਸਲ ਮਿਹਨਤ ਸਮਝੀ ਗਈ, ਸਿਰਫ਼ ਨਤੀਜਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੈਨੇਜਰ ਸਰਾਹਨਾ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਧ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਘੱਟ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਸਿਰਫ਼ HR ਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਾ ਮਸਲਾ ਕਿਉਂ ਹੈ
ਸਰਾਹਨਾ ਨੂੰ "ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ" ਦੀ ਫਾਈਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਸੌਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਟਿਕਾਅ ਤੇ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਲੀਵਰ ਸਮਝ ਕੇ। ਉਹ ਹੈ ਵੀ। Gallup ਇਸ ਸਿੱਧੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਨੂੰ, ਕਿ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰੀਫ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਆਮਦਨ ਤੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਫ਼ਰਕਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਉਹ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸੰਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਪਰ ਇਸ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਦਲੀਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਤ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦੀ ਸਾਈਟ ਉੱਤੇ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਕਦਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ। *Psychiatry* ਰਸਾਲੇ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੇ ਸਮੁੱਚੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਜੋੜ ਪਾਇਆ, ਤੇ ਕਦਰ ਨੂੰ ਵੱਧ ਜੀਵਨ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਵੇਖਿਆ। ਸੱਚੀ ਸਰਾਹਨਾ ਮਿਲਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਪਰ ਪੱਕਾ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਲਟ ਪਾਸਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਹੈ। ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਣਦੇਖੇ ਰਹਿਣਾ, ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗ਼ਾਇਬ ਹੋ ਜਾਓ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖੱਪਾ ਵੀ ਨਾ ਦਿਸੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਰਨਆਊਟ ਵੱਲ ਦੀ ਹੌਲੀ ਪੀਸਾਈ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਾਹਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਅੰਕੜਾ ਨਹੀਂ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਉਸਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਰਜ ਹੋਈ। ਜਿਸ ਦਾ ਪੱਲਾ ਖ਼ਾਲੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਦੇ ਲਈ ਇਹ ਓਨਾ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਬਾਹਰੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ।
ਸਰਾਹਨਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ ਕਿ ਪਹੁੰਚੇ
ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਬਜਟ ਜਾਂ ਤਖ਼ਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਬਹੁਤਾ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਉੱਚੀ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਟਿਕਦੀਆਂ ਹਨ:
- ਖ਼ਾਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਨਾਂ ਲਓ। "ਵਧੀਆ ਕੰਮ" ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ "ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਵਾਲ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਰੁਖ਼ ਬਦਲ ਗਿਆ।" ਖ਼ਾਸ ਹੋਣਾ ਹੀ ਉਹ ਸਾਰਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ ਜੋ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਉੱਡ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉੱਥੇ ਸੀ।
- ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ ਕਿਉਂ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਉਹਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜੋ। "ਇਸ ਨਾਲ ਕਲਾਇੰਟ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਚ ਗਿਆ," ਜਾਂ "ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਅਗਲੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਕੰਮ ਸੌਖਿਆਂ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ।" ਲੋਕ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਕੁਝ ਹਿਲਾਇਆ, ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਠੀਕ ਸੀ।
- ਅਣਦਿਸਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ। ਇਹ ਆਦਤ ਬਣਾਓ ਕਿ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਮਾਣ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਤਾਜ਼ਾ ਜਿੱਤ ਪਿੱਛੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੀ ਲੱਗਿਆ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਮਿਹਨਤ ਦਿਸੇਗੀ ਜੋ ਕਦੇ ਦਿਸਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਪੁੱਛਣਾ ਆਪ ਹੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਕੀ ਹੋਇਆ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਦੀ ਵੀ ਪਰਵਾਹ ਹੈ।
- ਤਰੀਕਾ ਬੰਦੇ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਰੱਖੋ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਪਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਨਿੱਜੀ ਗੱਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੁੱਛ ਲਓ। "ਤੁਹਾਨੂੰ ਟੀਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਰਾਹਨਾ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋਗੇ ਕਿ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਰਹੇ?" ਫਿਰ ਜਵਾਬ ਯਾਦ ਰੱਖੋ।
- ਇਹਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੇ ਛੋਟਾ ਰੱਖੋ, ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਤੇ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ। Gallup ਸਰਾਹਨਾ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਸਾਲਾਨਾ ਨਾਲੋਂ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੀ ਚੀਜ਼। ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੱਚਾ, ਖ਼ਾਸ ਧੰਨਵਾਦ ਉਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਨਾਮ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਯਕੀਨ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਛੋਟਾ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਇੰਝ ਹੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ ਦੀ ਹਵਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਸਾਵਧਾਨੀ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ: ਇਹਨੂੰ ਬਣਾਵਟੀ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਲੋਕ ਖੋਖਲੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਸੁੰਘ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਝੂਠੀ ਸਰਾਹਨਾ ਕੋਈ ਸਰਾਹਨਾ ਨਾ ਹੋਣ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਭੈੜੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੱਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮਕਸਦ ਵੱਧ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ। ਮਕਸਦ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵੱਧ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਉਹ ਕਹਿ ਦੇਣਾ।
ਜਦੋਂ ਮਸਲਾ ਤਾਰੀਫ਼ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ ਹੋਵੇ
ਸਰਾਹਨਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਇਹ ਉਸ ਨੌਕਰੀ ਉੱਤੇ ਪਰਦਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੀ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਝੱਲਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਉਸ ਤਨਖ਼ਾਹ ਉੱਤੇ ਜੋ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ, ਨਾ ਉਸ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਉੱਤੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ ਦਾ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਥੱਕਿਆ, ਪਿੱਛੇ ਹਟਿਆ ਜਾਂ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜੂਝ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ ਵੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲਓ, ਨਾ ਕਿ ਆਸ ਰੱਖੋ ਕਿ ਧੰਨਵਾਦ ਨਾਲ ਹੀ ਗੱਲ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ। ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਗੱਲਬਾਤ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਅਸਲ ਸਹਾਰੇ ਵੱਲ ਭੇਜੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਸਥਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੇਜਰ ਦਾ ਕੰਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਦਦ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਹੈ, ਆਪ ਮਦਦ ਬਣਨਾ ਨਹੀਂ।
ਤੇ ਜੇ ਖ਼ਾਲੀ ਪੱਲੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਣਦਿਸਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਨਾ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਸਖ਼ਤ ਬਣ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਸਲ ਬੋਝ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਖੋਖਲਾ ਕਰੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਬੰਦੇ ਜਾਂ ਮਾਹਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਜਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਬੱਸ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਦਰਜ ਹੋਇਆ, ਕਿ ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਦਰਜ ਹੋਏ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ
- Harvard Business Review, A Better Way to Recognize Your Employees
- Gallup, The Power of Praise and Recognition
- Psychiatry (PMC / National Library of Medicine), Gratitude and Well Being: The Benefits of Appreciation