ਮੁੱਖ ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਬਿਜ਼ਨਸ · ਪਹਿਲੇ ਗਾਹਕ

ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦਸ ਬੰਦੇ

ਉਹ ਦਸ ਨਾਂ ਲਿਖੋ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜੋ ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਤੇ ਕੀਮਤ ਹੋਵੇ। ਦਸ ਛੋਟੇ ਸੁਨੇਹੇ ਅਕਸਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਾਂਚ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲੀ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਉੱਤੇ ਲਿਖਦਾ ਹੋਇਆ

ਫ਼ੋਟੋ: Kelly Sikkema, Unsplash ਉੱਤੇ

ਲਿਸਟਿੰਗ ਲਾਈਵ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਸ਼ੈਲਫ਼ ਭਰੀ ਪਈ ਹੈ, ਫ਼ਾਈਲ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਗ਼ਲਤੀ ਦੇ ਐਕਸਪੋਰਟ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੇਅਰ ਬਟਨ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋ ਪਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਿਸ ਨੂੰ ਭੇਜਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਹੈ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ। ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਛੋਟਾ ਤੇ ਸਾਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।

ਤੁਹਾਡਾ ਪਹਿਲਾ ਗਾਹਕ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਕੋਈ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ, ਨਾ ਕੋਈ ਐਲਗੋਰਿਦਮ, ਨਾ ਕੋਈ ਭੀੜ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਉਣੀ ਪਵੇ। ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਨੇਹਾ ਮਿਟਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ: ਅਜਿਹੇ ਦਸ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲਿਖੋ, ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਕੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਸ ਵੱਖਰੇ ਸੁਨੇਹੇ ਭੇਜੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਲਾਂਚ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਵਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸੀ।

ਹੁਣੇ ਬਣਾਈ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂ?

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਸ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਓਪਰੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲੀ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੀਜ਼ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਲਿਸਟ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਐਲਾਨ ਵੱਡਾ ਕਦਮ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਪੋਸਟ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਚਾਰ ਬੰਦੇ ਰੀਐਕਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਮ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਛੋਟਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਪਰ ਹੈ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬੰਦਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੈ।

ਇਸ ਦਾ ਪੈਮਾਨਾ ਜਾਣ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। Office of Advocacy ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ 36.2 ਮਿਲੀਅਨ ਛੋਟੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 82.3 ਫ਼ੀਸਦੀ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵੀ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰੋਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਬੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਜ ਰਾਤ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਾਂ। ਉਸ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਦੇ ਬਜਟ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਤ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੀ ਉਹ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਮੀਡੀਆ ਪਲਾਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।

ਸੋ ਇਹ ਲਿਸਟ ਕੋਈ ਮਜਬੂਰੀ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲਈ ਉਤਰੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦਰਸ਼ਕ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਤੇ ਬਣ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਇਹ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਦਸ ਨਾਂ ਆਉਂਦੇ ਕਿੱਥੋਂ ਹਨ?

ਚਾਰ ਗੁੱਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਾਦ ਆਉਣ ਉਹੀ ਲਵੋ, ਸਭ ਤੋਂ "ਵਧੀਆ" ਲੱਭਣ ਦੀ ਥਾਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਖ਼ਰੀਦੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਪਰ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।

  • ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਪੈਸੇ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਪੈਸਾ ਖ਼ਰਚਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਬਾਰੇ ਸਾਬਤ ਕਰਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
  • ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਆਪ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ।
  • ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵਾਲਾ ਫ਼ਰੇਮ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਦਸ ਗਾਹਕਾਂ ਵਾਲਾ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ, ਉਹ ਫ਼ੋਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ਰ ਜਿਸ ਦੇ ਗਾਹਕ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੀ ਖ਼ਰੀਦਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅੱਗੇ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਕਈ ਗਾਹਕਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
  • ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਪਰ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਥੀ, ਸ਼ਾਮ ਵਾਲੀ ਕਲਾਸ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ, ਦੋਸਤ ਦਾ ਉਹ ਦੋਸਤ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਆਖ਼ਰੀ ਗੁੱਟ ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ। LinkedIn ਉੱਤੇ ਦੋ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ Science ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ, ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੰਦੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਾਸਤਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਨਵੀਂ ਨੌਕਰੀ ਤੱਕ ਲੈ ਗਏ। ਉਹ ਖੋਜ ਨੌਕਰੀਆਂ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਵਿਕਰੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੱਥੀਂ ਫੜੋ। ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਇੱਕੋ ਹੈ: ਜੋ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਰੋਜ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੜਦੇ।

ਹੁਣ ਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਕਾਲਮ ਜੋੜੋ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਗੋਂ ਇਹ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹੜੀ ਸੱਚੀ ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਇਹ ਦਸ ਬੰਦੇ ਮੈਨੂੰ ਜਵਾਬ ਕਿਉਂ ਦੇਣਗੇ?

ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਨੇਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਅਸਲੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਠੀਕ ਵਾਕ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਪੇਸ਼ਕਸ਼, ਉਹ ਉਸ ਸੁਨੇਹੇ ਨਾਲੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।

ਖ਼ਾਸ ਹੋਣਾ ਹੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਹੈ। "ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ" ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਇਨਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। "ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮੇਨੂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੰਨਾ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਇਆ, ਉਸੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖ ਲਿਆ" ਅਜਿਹਾ ਵਾਕ ਹੈ ਜੋ ਬੰਦਾ ਸਾਲ ਭਰ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਇਹੀ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਸਮੇਤ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲੇਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਡੀਕਣ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਬੱਸ ਤਰਤੀਬ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਦਲ ਲਵੋ। ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੰਮ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਭੇਜੋ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮੰਗ ਦੇ। ਕੋਈ ਸਪਲਾਇਰ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਨਾਲੋਂ ਸਸਤਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦੇ ਦਾ ਨਾਂ ਜੋ ਭਰਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਖ਼ਰਾਬੀ ਦਾ ਹੱਲ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਈਟ ਉੱਤੇ ਦੇਖੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਾ ਕਹੋ। ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਭੇਜੋ।

ਇਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾਂ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਇਸ ਲੇਖ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤੀ ਚਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਲਿਸਟ ਚੱਲਦੀ ਹੈ।

ਅਜੀਬ ਲੱਗੇ ਬਿਨਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣਾ ਕੀ ਹੈ?

ਚਾਰ ਵਾਕ। ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਬਣਾਇਆ, ਇਸੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ, ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਮਤ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਜਿਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਾਂਹ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।

ਇਹ ਰਿਹਾ ਢਾਂਚਾ, ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਚਮੜੇ ਦੇ ਬੈਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

  1. ਇਹ ਕੀ ਹੈ। "ਜਿਹੜਾ ਵਰਕ ਬੈਗ ਮੈਂ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਖ਼ਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ ਇੰਚ ਦਾ ਲੈਪਟਾਪ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਇੱਕੋ ਟੁਕੜੇ ਦੇ ਵੈਜੀਟੇਬਲ ਟੈਨਡ ਚਮੜੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ।"
  2. ਇਹੀ ਬੰਦਾ ਕਿਉਂ। "ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸੈਚਲ ਹਰ ਥਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਏ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।"
  3. ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਅਤੇ ਕੀਮਤ। "ਇਹ 180 ਡਾਲਰ ਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਚਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਤੱਕ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।"
  4. ਸਵਾਲ। "ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ?"

ਕੀਮਤ ਪਹਿਲੇ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਿਖੋ। ਬਿਨਾਂ ਕੀਮਤ ਵਾਲਾ ਸੁਨੇਹਾ ਅਗਲੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਔਖਾ ਹਿੱਸਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਔਖ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਜਵਾਬ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਨੰਬਰ ਆਪ ਦੱਸ ਦੇਣਾ ਸਲੀਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਜਵਾਬ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਹ ਅਸਲੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਭੇਜੋ। ਗਰੁੱਪ ਸੁਨੇਹਾ ਦਸ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਲਿਸਟ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਰਹੇ ਸੀ।

ਇੱਕ "ਨਾਂਹ" ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ ਕੀ ਹੈ?

ਨਾਂਹ ਅੱਜ ਰਾਤ ਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਮੁਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮਹੀਨਾ ਭਰ ਲਟਕੀ ਰਹਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਅਕਸਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤੀ ਖੋਜ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਖ਼ਰੀਦੋਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦੇਵੇ।

ਕਾਰਨ ਗਿਣੋ ਨਾ, ਪੜ੍ਹੋ। "ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ" ਅਤੇ "ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਹੈ" ਅਤੇ "ਮੈਂ ਤਾਂ ਲੈਪਟਾਪ ਲੈ ਕੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ", ਇਹ ਤਿੰਨ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀਆਂ ਜਾਣਕਾਰੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀਮਤ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਦਸ ਸੁਨੇਹੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ ਕਾਰਨ ਸਮੇਤ ਨਾਂਹ ਲੈ ਆਉਣ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪੋਸਟ ਦੇ ਸੌ ਵਿਊਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਦੱਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਜਾਣੂ ਬੰਦੇ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਨਾਂਹ ਘੱਟ ਹੀ ਆਖ਼ਰੀ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅੱਗੇ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਇਸੇ ਲਈ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਲਾਈਨ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡਣ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।

ਦੂਜਾ ਗੇੜ, ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ

ਹੁਣੇ ਆਪਣੇ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਅੱਗੇ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਪਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ "ਦੂਜਾ ਗੇੜ" ਲਿਖੋ। ਫਿਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਦੂਜਾ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜੋ। ਬਹੁਤੇ ਇਹੀ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿੱਜੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਸੁਨੇਹੇ ਖੁੰਝਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਫਾਲੋ-ਅੱਪ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਫ਼ੋਟੋ, ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਜਾਂ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਕਿ ਦੋ ਵਿਕ ਗਏ, ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਸੇ ਆਮ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੇਜਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਸ ਘੱਟ ਜਵਾਬ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਦਸ ਨਾਂ ਲਿਖੋ। ਇਹ ਲਿਸਟ ਕੋਈ ਲਾਂਚ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਲੰਘਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਆਦਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਤੀਜਾ ਗੇੜ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਗੇੜ ਦੇਖਿਆ ਵੀ ਸੀ ਤੇ ਯਾਦ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।

ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਘੱਟ ਚਾਹੋ ਜਾਂ ਹੌਲੀ ਚੱਲੋ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਭੀੜ ਉੱਤੇ ਨਾ ਲਾਓ ਜੋ ਹਾਲੇ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦਸ ਅਸਲੀ ਬੰਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਲਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੀ "ਹਾਂ" ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਹਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਗਲੀਆਂ ਪੰਜਾਹ ਲੈਣ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸਰੋਤ