ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਆਦਤ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖੋ।
- ਜੋ ਖੁੰਝ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਕਹੋ।
- ਸਭ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਬੱਸ ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਦਿਨ ਪਾਰ ਕਰੋ।
ਡੱਬੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਕਾਗ਼ਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਦਸਤਖ਼ਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਕਾਗ਼ਜ਼ੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਬਦੀਲੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਓਪਰਾ ਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਓਹ ਥਕਾਵਟ ਜੋ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿਝਣਾ, ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਾਣਾ ਸੁਣ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਉਣੀਆਂ। ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਹੁਣ ਤੱਕ ਤਾਂ ਸਭ ਸੈੱਟ ਹੋ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।
ਵੱਡੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਓਸ ਦਿਨ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਜਿਸ ਦਿਨ ਘਟਨਾ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਘਟਨਾ ਤਾਂ ਓਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਪਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਢਲਣਾ ਹੌਲੀ ਤੇ ਅਣਦਿਸਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਘੜੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਓਦੋਂ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤਬਦੀਲੀ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਓਹ ਤਰੱਕੀ ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਲੜੇ। ਓਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬਦਲਣਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚੁਣਿਆ। ਵਿਆਹ, ਬੱਚਾ, ਲੰਮੀ ਉਡੀਕ ਵਾਲੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ। ਅਸੀਂ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਚੰਗੀ ਤਬਦੀਲੀ ਚੰਗੀ ਹੀ ਲੱਗੇਗੀ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਬੁਰੀ ਹੀ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ।
ਚੰਗੀ ਤਬਦੀਲੀ ਵੀ ਕਿਉਂ ਥਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਤਣਾਅ ਭਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੈਮਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਹਰ ਘਟਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਮ ਰੁਟੀਨ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ, ਜੋ 2023 ਵਿੱਚ ਓਸੇ ਪੈਮਾਨੇ ਦੇ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੱਕੀ ਹੋਈ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤਣਾਅ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਨੰਬਰ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਦੇ ਵੀ। ਖੋਜੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੜ-ਢਲਾਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਯਾਨੀ ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਦੁਬਾਰਾ ਗੋਂਦਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਵੀ ਦੁਖਦਾਈ ਜਿੰਨੀ ਹੀ ਮੰਗ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸਮਝ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਏਨਾ ਬਿਖੇਰ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਿਹਾ ਜਵਾਬ। ਤੁਸੀਂ ਨਾਸ਼ੁਕਰੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਢਲ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਰੁਟੀਨਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ, ਓਹ ਦਰਜਨਾਂ ਛੋਟੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਕੀਮਤ ਹੋਰ ਵੀ ਹੈ। ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਅਕਸਰ ਕੁਝ ਗੁਆਉਣਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤਰੱਕੀ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਨਵੀਂ ਨੌਕਰੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਪੁਰਾਣੀ ਟੀਮ ਛੱਡਣੀ। ਵੱਡੇ ਘਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਪੁਰਾਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਓਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸੋਗ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਸੀ, ਤੇ ਸੋਗ ਤੇ ਚਾਅ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਇੱਕੋ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਸਮਾਂ ਦਿਓ
ਢਲਣ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੱਗਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਵੱਡੀ ਤਬਦੀਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਓਹ ਧੁੰਦ, ਓਹ ਫਿੱਕਾ ਮਨ, ਓਹ ਅਜੀਬ ਡਾਂਵਾਂਡੋਲ ਹਾਲਤ, ਇਹ ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਨਾਕਾਮੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ।
ਸੋ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪੈਮਾਨਾ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਨੀਵਾਂ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਾਲੇ ਘਰ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹਾਲੇ ਰੁਟੀਨ, ਦੋਸਤਾਂ ਦਾ ਸਾਥ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਪਕੜ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਤਾਕਤ ਹੋਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੱਸ ਦਿਨ ਕੱਟਣੇ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਨਵਾਂ ਸਧਾਰਨ ਤੁਹਾਡੇ ਹੇਠਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਕਸਦ ਠੀਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ। ਮਕਸਦ ਏਨਾ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਵਕਤ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕੇ।
ਜਦੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਵੱਡੀ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਜੋਗਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸਾਬਤ ਨਿਕਲਣ ਦੇ ਆਸਾਰ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
- ਇੱਕ ਲੰਗਰ ਨਾ ਬਦਲੋ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ-ਦੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਾਹ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਓਸੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ। ਓਹੀ ਸੈਰ। ਇੱਕ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਧਾਗਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾੜੀ ਤੰਤਰ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਰੱਸੀ ਦੁਬਾਰਾ ਬੁਣੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
- ਜੋ ਗੁਆਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿਓ। ਚੰਗੀ ਤਬਦੀਲੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਹੋ: "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਹ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਓਹ ਵੇਲਾ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਓਹ ਬੰਦਾ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਓਥੇ ਸੀ।" ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਬਾਅ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੋਗ ਅੰਦਰ ਹੀ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
- ਪੂਰੀ ਪੌੜੀ ਨਹੀਂ, ਅਗਲਾ ਇੱਕ ਕਦਮ ਚੁੱਕੋ। ਬੋਝ ਓਥੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਸੈੱਟ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਸੌਦੇ ਵਾਲੀ ਦੁਕਾਨ ਲੱਭ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਗੁਆਂਢੀ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਦਿਨ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਢਲਣਾ ਦਰਜਨਾਂ ਛੋਟੇ, ਆਮ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਕਮਾਲ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
- ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਟਿਕਾਅ ਉਧਾਰ ਲਓ। Cleveland Clinic, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਤਣਾਅ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦਿਆਂ, ਸਾਫ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਾ ਓਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ। ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਸੈਰ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਲਿਆਉਣ ਦੇਣੀ। ਇੱਥੇ ਜੁੜਾਅ ਕੋਈ ਐਸ਼ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਛੱਤ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਹੈ।
- ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਗੱਲਾਂ ਬਚਾਓ। ਨੀਂਦ, ਖਾਣਾ, ਹਿੱਲਜੁਲ, ਦਿਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ। ਇਹ ਏਨੀਆਂ ਸਾਦੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਮਾਇਨੇ ਨਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹੋਣ, ਤੇ ਇਹੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਿਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਠੀਕ ਓਦੋਂ ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। National Institute of Mental Health ਸਾਫ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਆਈ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਤਣਾਅ, ਜੇ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੱਕ ਬਿਨਾਂ ਸੰਭਾਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਓਹ ਪੁਰਾਣਾ ਤਣਾਅ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਘਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬੁਨਿਆਦੀ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਆਮ ਤਣਾਅ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ।
- ਕਿਤੇ ਲਿਖ ਲਓ। ਹਰ ਰਾਤ ਕੁਝ ਸਤਰਾਂ। ਕੀ ਔਖਾ ਸੀ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਓਹ ਕੁਝ ਵੀ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਬਹੁਤ ਪੱਕੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਰਗਾ ਲੱਗਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਾਇਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਾੜਾ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਭਰੇ
ਢਲਣ ਦੇ ਆਮ ਭਾਰੇਪਨ ਤੇ ਓਸ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਹੈ ਜੋ ਜੜ੍ਹ ਫੜ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਤੇ ਹਟ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਤਕਲੀਫ਼ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਫ਼ਤੇ ਲੰਘਣ 'ਤੇ ਵੀ ਘਟ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਤੁਸੀਂ ਓਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾ ਰਹੇ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੈ, ਨਾ ਕੰਮ 'ਤੇ, ਨਾ ਘਰ, ਨਾ ਓਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਸਹਾਰੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦਿਨ ਕੱਟਣ ਲਈ ਸ਼ਰਾਬ ਜਾਂ ਹੋਰ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ। ਜਾਂ ਉਦਾਸੀ ਬੇਆਸੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਅਹਿਸਾਸ ਵਿੱਚ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬੋਝ ਹੋ, ਜਾਂ ਇਸ ਖ਼ਿਆਲ ਵਿੱਚ ਕਿ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਨਾ ਹੀ ਹੁੰਦੇ।
ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਸਮਝੋ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਹੀਂ। ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਮ ਢਲਣਾ ਹੈ ਜਾਂ ਐਡਜਸਟਮੈਂਟ ਡਿਸਆਰਡਰ ਜਾਂ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ ਫ਼ਰਕ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਔਖੇ ਬਦਲਾਅ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਮਾਹਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਇਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਜੇ ਖ਼ਿਆਲ ਹਨੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ ਹਨ, ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਲੋਕ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਨਾ ਬੈਠੋ। ਅੱਜ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸੰਕਟ ਹੈਲਪਲਾਈਨ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਮਦਦ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਵੀ। ਦੋਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਸੱਚ ਹਨ।
ਇਸ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲਾ ਤੁਸੀਂ ਹਾਲੇ ਬਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਇਹੀ ਔਖਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਤੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਿਨ, ਇਹੀ ਉਮੀਦ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ। ਤੁਸੀਂ ਫਸੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋ। ਵਿਚਕਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋਤ
- PLoS One (via PubMed Central), The social readjustment rating scale: Updated and modernised
- Cleveland Clinic, Stress: Coping With Life's Stressors
- National Institute of Mental Health, I'm So Stressed Out! Fact Sheet