ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਾ ਆਪਸੀ ਰਿਸ਼ਤਾ

ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ, ਅਣਕਿਹਾ ਸੌਦਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਜ਼ੋਰ ਲਾਓ। ਪਿਸਦੇ ਰਹੋ। ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤਿਮਾਹੀ ਨਿੱਬੜ ਜਾਵੇ, ਜਦੋਂ ਲਾਂਚ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਦੋਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਟਿਕ ਜਾਣ। ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਆਖ਼ਰੀ ਲਕੀਰ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਇਨਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ।

ਕਹਾਣੀ ਸੋਹਣੀ ਹੈ। ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਲਟੀ ਵੀ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਲੜੀ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠੀ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵੱਲ ਬੈਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਤੀਜੇ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਜ਼ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਵੱਧ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਟਿਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਿੱਕੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਘੱਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਚੁੱਪ-ਚਪੀਤੇ ਟੀਮ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਖਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰਸਮੀ ਅਹੁਦੇ ਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇੱਕ ਨਰਮ ਜਿਹੀ ਵਾਧੂ ਗੱਲ ਸਮਝਦੇ ਰਹੇ ਹੋ।

ਅੰਕੜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸੋਚਣ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਪੱਕੇ ਹਨ

"ਖ਼ੁਸ਼ ਕਾਮੇ ਵੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ" ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਚਾਹ ਵਾਲੇ ਕੱਪ ਉੱਤੇ ਛਪੀ ਲਾਈਨ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਰਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਖ਼ੁਸ਼ ਲੋਕ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਨਤੀਜੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਕਿਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਦੋ ਖੋਜਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੁੰਝਲ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ।

ਇੱਕ University of Warwick ਤੋਂ ਆਈ, ਜਿੱਥੇ ਅਰਥ-ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਨੇ 700 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੰਟਰੋਲ ਕੀਤੇ ਤਜਰਬੇ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮੂਡ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਅਸਲੀ ਕੰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਮਾਪੀ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਖ਼ੁਸ਼ ਗਰੁੱਪ ਲਗਭਗ 12% ਵੱਧ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਇਸੇ ਖੋਜ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਜੋ ਸੱਚੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਆਪਣੇ ਦਾ ਵਿਛੋੜਾ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਉੱਤੇ ਉਲਟਾ ਅਸਰ ਮਿਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਦਿਸ਼ਾ।

ਦੂਜੀ ਖੋਜ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਆਈ। Oxford ਦੇ Saïd Business School ਵਿੱਚ Jan-Emmanuel De Neve ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਟੀਮ ਨੇ ਬਰਤਾਨਵੀ ਟੈਲੀਕਾਮ ਕੰਪਨੀ BT ਦੇ ਕਾਲ-ਸੈਂਟਰ ਕਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਨਾਲੋ-ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸਲੀ ਕੰਮ ਵੀ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਜਿਹੜੇ ਹਫ਼ਤੇ ਕਾਮਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਧ ਖ਼ੁਸ਼ ਦੱਸਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲਗਭਗ 13% ਵੱਧ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰ ਘੰਟੇ ਵੱਧ ਕਾਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਧ ਨੂੰ ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ। ਇਹ ਕੋਈ ਲੈਬ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਕੋਈ ਸਰਵੇਖਣ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਬਾਰੇ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਫ਼ਤੇ-ਦਰ-ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਮੂਡ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਲੀ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ।

ਦੋ ਖੋਜਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਾ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਸਬੂਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਪਾਸੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਚੰਗਾ ਮੂਡ ਹੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਹੈ

ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰੋਗੇ।

ਚੰਗੀ ਮਾਨਸਿਕ ਹਾਲਤ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਖਾਵੀਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਵੱਧ ਗੱਲਾਂ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਔਖੇ ਮਸਲੇ ਨਾਲ ਹਾਰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਦੇਰ ਲੜਦੇ ਹਨ। ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਖੋਜੀ Shawn Achor, ਜਿਸ ਦਾ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਕੰਮ Harvard Business Review ਵਿੱਚ "The Happiness Dividend" ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਛਪਿਆ, ਗੱਲ ਸਿੱਧੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਜਿਹੜਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਿਮਾਗ਼ ਨਾਲੋਂ ਮਾਪਣਯੋਗ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਬਿਹਤਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਿਰਪੱਖ, ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਢਹਿ-ਢੇਰੀ ਹੈ। ਵੱਧ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਧ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ, ਅਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਵੱਧ ਛੇਤੀ ਸੰਭਲਣ ਵਾਲਾ।

ਡਰ ਇਸ ਦਾ ਉਲਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਚੇ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਧਿਆਨ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਖ਼ਤਰੇ ਤੱਕ ਸਿਮਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਮਗਰ ਭੱਜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪਰਖ, ਬਾਰੀਕੀ, ਜਾਂ ਉਹ ਗੱਲ ਵੇਖਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਸ ਵੱਲ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਡਰੀ ਹੋਈ ਟੀਮ ਗ਼ਲਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅੰਨ੍ਹੀ।

ਸੋ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਇਹ ਵਾਧਾ ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਕਿ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲੋਕ "ਵੱਧ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਂਦੇ" ਹਨ। ਇਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਮਨ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਹੋਰ ਵੱਧ ਹਿੱਸਾ ਵਰਤਣ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੀ। ਬੱਸ ਤਕਲੀਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਇੱਕ ਆਗੂ ਵਜੋਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ

ਜੇ ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ ਦਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਮਾਹੌਲ ਨਾ HR ਦਾ ਮਹਿਕਮਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉੱਤੋਂ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਕੋਈ ਸਹੂਲਤ। ਉਹ ਕੰਮ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਹਿੱਸਾ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਰੱਖਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਰੱਖ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਤਾਂ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਥੱਕ ਜਾਣਗੇ। ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਮੂਡ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾੜੇ ਹਫ਼ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਸਤਾ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ: ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰੋ ਜੋ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਾਲਾਤ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖੋ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਿਹਤਰ ਸੋਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਸਕੇ।

ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਨਿੱਕੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਅਸਰ ਵੱਡਾ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ:

• ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸੜਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰੋ। ਲਗਾਤਾਰ ਕਾਹਲੀ, ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ, ਅਚਾਨਕ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫੇਰ-ਬਦਲਾਂ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਚੁੱਪ ਜਿੱਥੇ ਹੌਸਲਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਲੜਨ-ਜਾਂ-ਭੱਜਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੂਝ ਉੱਤੇ ਟੈਕਸ ਹੈ। ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਕਿ ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਬਿਹਤਰ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।
• ਔਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿਣਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਓ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਲੱਗਣ ਦਾ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਸਲੇ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਦੱਸਣੇ ਵੀ, ਜਦਕਿ ਉਹੀ ਵੇਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਸਲੇ ਸੌਖੇ ਸੁਲਝ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੀ ਟੀਮ ਬਿਨਾਂ ਝਿਜਕੇ ਬੋਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਧ ਖ਼ੁਸ਼ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਧ ਤਿੱਖੀ ਵੀ।
• ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰੋ। ਖ਼ਾਸ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਮੂਡ ਬਦਲਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦੀ ਭੁੱਖ ਪਈ ਹੈ। "ਤੂੰ ਉਹ ਕਾਲ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਸੀ" ਕਹਿਣ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਖ਼ਰਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਇਹ ਕਈ ਦਿਨ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
• ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸੜਨ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਦੌੜ ਊਰਜਾ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਦੌੜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਸੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਵੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਰਾਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨਾ ਨਤੀਜਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਢਿੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਤੀਜੇ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
• ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਦਾ ਵੀ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖੋ। ਮੂਡ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਗੂ ਦਾ ਮੂਡ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਜੋ ਘਬਰਾਹਟ, ਉਹੀ ਬਾਕੀ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੱਧਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਲਈ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਜਾਂ ਬਜਟ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਬਹੁਤਾ ਕੁਝ ਤਾਂ ਬੱਸ ਇਹ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਉਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹੋ।

ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ ਚੇਤਾਵਨੀ

"ਖ਼ੁਸ਼ ਲੋਕ 13% ਵੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ" ਵਰਗੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦਬਾਅ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦੇਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹੋ, ਅੰਕੜਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਛੇਤੀ ਉਲਟਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਪਏ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਕੰਮ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਜਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਇਸ ਤੋਂ ਨਰਮ ਹੈ। ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਉਦੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਠੀਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਨਾ ਕਿ ਉਹ ਠੀਕ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਦੇ ਉਲਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪਰਵਾਹ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਕਢਵਾਉਣ ਲਈ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਖ਼ਰੀਦ ਰਹੇ। ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਰਗੜ, ਡਰ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਹਟਾ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਉਸ ਕੰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ ਜੋ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।

ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੋਜਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚੁੱਪ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਵੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਜੋ ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਘੰਟੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਲੋਕ ਹੋਰ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹੋਰ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਦੋਂ ਵੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਤੀਜੇ ਗਿਣ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਸੱਚ ਹੈ। ਬੰਦਾ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਸੱਚ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੋ ਜਾਵੇ

ਅਗਵਾਈ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਦੀਆਂ ਵੀ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਲਗਾਤਾਰ ਉਦਾਸ, ਸਿਮਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਬਿਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੱਲ ਸੰਭਲਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਾ ਮਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਅਸਲੀ ਮਦਦ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਹਰਬਾਨ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਮਦਦ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਕਿ ਕੋਚਿੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲ ਟਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖ਼ਾਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਆਗੂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਸਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਹਿੰਮਤ ਦੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਬੰਦੇ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕਣ।

ਸਰੋਤ

• ScienceDaily, We work harder when we are happy, new study shows (University of Warwick ਵਿੱਚ Andrew Oswald, Eugenio Proto ਅਤੇ Daniel Sgroi ਦੀ ਖੋਜ)
• Phys.org, Happy workers are 13% more productive (Oxford Saïd Business School ਵਿੱਚ Jan-Emmanuel De Neve, George Ward ਅਤੇ Clement Bellet ਦੀ ਖੋਜ)
• Harvard Business Review, The Happiness Dividend, ਲੇਖਕ Shawn Achor