ਮੁੱਖ ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਕਾਰੋਬਾਰ · ਪਹਿਲੇ ਗਾਹਕ

ਜ਼ੀਰੋ ਵਿਕਰੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹੈ

ਜ਼ੀਰੋ ਵਿਕਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਹੀਂ। ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਗ਼ਲਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਪੰਜ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਨਾ ਆਇਆ ਕਿ ਇਹ ਹੈ ਕੀ, ਜਾਂ ਕੀਮਤ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਧੀ, ਅਤੇ ਪਰਖ ਵੀ ਇਸੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਹੈ।

ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਲਟਕਿਆ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਬੋਰਡ

ਤਸਵੀਰ: Tim Mossholder, Unsplash

ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਲਾਂਚ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਵੇਰਵਾ ਸਾਫ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੀਜ਼ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਪੇਜ ਉੱਤੇ ਆਏ ਵੀ ਹਨ। ਜੋ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੈ ਇੱਕ ਵੀ ਆਰਡਰ, ਅਤੇ ਲੋਗੋ ਵਾਲੀ ਫ਼ਾਈਲ ਵਾਲਾ ਟੈਬ ਮੰਗਲਵਾਰ ਤੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਪਿਆ ਹੈ।

ਲੋਗੋ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿਓ। ਜ਼ੀਰੋ ਵਿਕਰੀ ਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੋਈ ਬੁਝਾਰਤ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਗਿਣੀਆਂ-ਚੁਣੀਆਂ ਆਮ ਅਤੇ ਠੀਕ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਦਾ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਚਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਵੀਹ ਮਿੰਟ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੇ ਵੀਕੈਂਡ ਦੀ ਰੀਡਿਜ਼ਾਈਨਿੰਗ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਦੱਸ ਦੇਵੇਗੀ। ਖ਼ਾਲੀ ਵਿਕਰੀ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਲੁਕੀ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਇਹੀ ਹੈ। ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ ਉਹ ਡਾਟਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਡਾਟਾ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਮਹੀਨੇ, ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਲਾਉਂਦਿਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਮੇਰੀ ਦੁਕਾਨ ਤੋਂ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਖ਼ਰੀਦ ਰਿਹਾ?

ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਇਹ ਹੈ: ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਗ਼ਲਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਸਹੀ ਲੋਕ ਪੰਜ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਹੀ ਨਾ ਸਕੇ ਕਿ ਇਹ ਹੈ ਕੀ, ਜਾਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਗਏ ਪਰ ਕੀਮਤ ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਧੀ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਰਖੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਬਾਕੀ ਤਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਣਾ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

  1. ਗਿਣਤੀ। ਜੇ ਚਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੇਜ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਚਾਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ੀਰੋ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਵੀ ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਨਤੀਜਾ ਹੈ।
  2. ਸਰੋਤੇ। ਵਿਊਜ਼ ਬਹੁਤ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਗ਼ਲਤ ਥਾਂ ਤੋਂ। ਜੋ ਪੋਸਟ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੀ ਜੋ ਕਦੇ ਖ਼ਰੀਦਣਗੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਟ੍ਰੈਫ਼ਿਕ ਹੈ, ਮੰਗ ਨਹੀਂ।
  3. ਸਮਝ। ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਠੀਕ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਵੀ।
  4. ਕੀਮਤ ਬਨਾਮ ਕੀਮਤੀਪਣ। ਉਹ ਸਮਝ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਵੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਰਕਮ ਉੱਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਪਰਖਣ ਵਾਲੀ ਆਖ਼ਰੀ ਗੱਲ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸੇ ਉੱਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।

ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਇਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਲੋਗੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ੌਂਟ, ਤੁਹਾਡੇ ਰੰਗ, ਨਾਂ ਪੂਰਾ ਸਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਦਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੀ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਟ੍ਰੈਫ਼ਿਕ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਕਿਵੇਂ ਪਛਾਣਾਂ?

ਕੁਝ ਵੀ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਊਜ਼ ਗਿਣੋ। ਕੁਝ ਸੌ ਵਿਜ਼ਿਟਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਿੱਚ ਇਮਾਨਦਾਰ ਜਵਾਬ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹਾਲੇ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ "ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ" ਵਾਲੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੱਲ ਹੈ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ, ਨਾ ਕਿ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣਾ।

ਇੱਕ ਆਮ ਅੰਕੜੇ ਨਾਲ ਹਿਸਾਬ ਲਾਓ। ਜੇ ਸੌ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਲੋਕ ਖ਼ਰੀਦਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੌ ਵਿਜ਼ਿਟਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਆਰਡਰ ਬਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਹ ਵਿਜ਼ਿਟਾਂ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ। ਪੰਜਾਹ ਵਿਊਜ਼ ਉੱਤੇ ਜ਼ੀਰੋ ਕੋਈ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਦੀ ਗ਼ੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਕੇਤ ਸਮਝ ਲੈਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਲੋਕ ਉਸ ਪੇਜ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਠੀਕ ਸੀ।

ਸੋ ਪਿਛਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦੋ ਅੰਕੜੇ ਲਿਖੋ: ਕਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਕਿੰਨਿਆਂ ਨੇ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਆਰਡਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ, ਇੱਕ ਸੇਵ ਜਾਂ ਇੱਕ ਫ਼ਾਲੋ ਵੀ। ਜੇ ਵਿਊਜ਼ ਘੱਟ ਹਨ ਤਾਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਬੰਦ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਜਾਓ। ਜੇ ਵਿਊਜ਼ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਸਲ ਜਾਂਚ ਪਈ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦੋ ਹਿੱਸੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਨ।

ਆਪਣੇ ਪੇਜ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਾਲਾ ਟੈਸਟ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ?

ਪੇਜ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਵਿਖਾਓ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਪੰਜ ਸਕਿੰਟ ਗਿਣੋ, ਸਕਰੀਨ ਹਟਾ ਲਓ, ਅਤੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਇਹ ਸੀ ਕੀ, ਕਿਸ ਲਈ ਸੀ ਅਤੇ ਕੀਮਤ ਲਗਭਗ ਕਿੰਨੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਪੇਜ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਤਲਬ ਕੁਝ ਵੀ ਸੀ।

ਜੈਕਬ ਨੀਲਸਨ ਦੀ ਖੋਜ, ਕਿ ਲੋਕ ਵੈੱਬ ਪੇਜ ਉੱਤੇ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਰੁਕਦੇ ਹਨ, ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵਿਜ਼ਿਟ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਸ ਸਕਿੰਟ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੇਜ ਛੱਡ ਜਾਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਫਟਾਫਟ ਛਾਂਟੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪੇਜ ਇਸ ਵਿੰਡੋ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਿਆ, ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਪੰਜ ਸਕਿੰਟ ਬਣਾਵਟੀ ਸਖ਼ਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਪੇਜ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਹੀ ਸਮਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਭੀੜ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। Nielsen Norman Group ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਖੋਜ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜ ਬੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਟੈਸਟ ਕਰਨ ਨਾਲ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀਆਂ ਲਗਭਗ 85 ਫ਼ੀਸਦੀ ਵਰਤੋਂ-ਸਬੰਧੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਇਕੱਲਾ ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਲਗਭਗ 31 ਫ਼ੀਸਦੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਪੰਜ ਦੋਸਤ, ਪੰਜ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਪੰਜ-ਸਕਿੰਟ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ, ਕੁੱਲ ਵੀਹ ਮਿੰਟ। ਹਰ ਬੰਦੇ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਸਾਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਠੀਕ ਉਹੀ ਸ਼ਬਦ ਲਿਖੋ। ਜਿੱਥੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਇੱਕੋ ਗ਼ਲਤ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦੇਣ, ਉੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪਹਿਲੀ ਲਾਈਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਕੀ ਸਮੱਸਿਆ ਮੇਰਾ ਲੋਗੋ ਹੈ?

ਲਗਭਗ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਭਰੋਸਾ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ: ਸਾਫ਼ ਕੀਮਤਾਂ, ਅਸਲੀ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਕਿਸੇ ਇਨਸਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਦਿਸਦਾ ਰਾਹ, ਡਿਲੀਵਰੀ ਅਤੇ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਇੱਥੋਂ ਹੋ ਕੇ ਗਏ ਹਨ।

Nielsen Norman Group ਦਾ ਵੈੱਬ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਬਾਰੇ ਕੰਮ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸਾਫ਼ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਹਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ, ਖ਼ਰਚੇ ਅਤੇ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦੇਣਾ, ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸਹੀ ਰੱਖਣਾ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਵੈੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣਾ। ਜੋ ਦੁਕਾਨ ਚੈੱਕਆਊਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਿਪਿੰਗ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਵਿਖਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲ ਪਤਾ ਲਿਖਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੁਕਾਨ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਲੋਗੋ ਸੋਹਣਾ ਹੈ ਪਰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਕੀਮਤ ਬਨਾਮ ਕੀਮਤੀਪਣ ਵਾਲਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਲੁਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। Baymard Institute ਦਾ ਪੰਜਾਹ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦਾ ਔਸਤ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਨਲਾਈਨ ਕਾਰਟ ਛੱਡ ਜਾਣ ਦੀ ਦਰ 70.22 ਫ਼ੀਸਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਭਾਰੂ ਹਨ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਪਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਧੂ ਖ਼ਰਚੇ ਅਤੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਸ਼ਰਤਾਂ। ਜੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਚੈੱਕਆਊਟ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਮੱਸਿਆ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਪੇਜ ਵਾਲੀ ਰਕਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸਮੱਸਿਆ ਉਹ ਰਕਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ।

ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਦਲਾਂ?

ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ। ਚਾਰ ਬਦਲੋਗੇ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖੋਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗੇ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਬਦਲਾਅ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਲਝਣ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਹਰ ਫ਼ੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰੋਗੇ।

ਉੱਪਰਲੇ ਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਕਾਰਨ ਚੁਣੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਰਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਸੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਇੱਕ ਬਦਲਾਅ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਤਰੀਕ ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੋਂ ਵੇਖਣਾ ਹੈ। ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਵੇਖਣ ਲਈ ਛੋਟੀ ਦੁਕਾਨ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਟ੍ਰੈਫ਼ਿਕ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਲਈ ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਕੀਮਤ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਲਈ ਓਨਾ ਸਮਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਆਮ ਖ਼ਰੀਦ ਚੱਕਰ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲੋਂ ਲੰਮਾ ਹੈ।

ਬਦਲਾਅ ਅਤੇ ਤਰੀਕ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਲਿਖੋ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੇੜੋ ਨਾ। ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਉਣ ਦਾ ਇਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੀ ਅਸਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਪੂਰਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗ ਚਲਾਉਣ ਅਤੇ ਐਵੇਂ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ।

ਹੁਣੇ ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਛੇਵੇਂ ਹਫ਼ਤੇ "ਚੱਲ ਪਿਆ" ਦਾ ਮਤਲਬ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ

ਇਹ ਪੇਜ ਬੰਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵਾਕ ਲਿਖੋ: ਛੇਵੇਂ ਹਫ਼ਤੇ, ਜੇ ਇਹ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਇਹ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦਸ ਆਰਡਰ, ਜਾਂ ਚਾਰ, ਜਾਂ ਵੀਹ ਸੇਵ ਕੀਤੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜਾਂ ਅਣਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਗੱਲਬਾਤਾਂ। ਅੰਕੜਾ ਹੁਣੇ ਚੁਣੋ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਅੰਕੜਾ ਤੁਸੀਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਮਾੜੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਘੜੋਗੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਵੇ।

ਉਹੀ ਵਾਕ ਜ਼ੀਰੋ ਨੂੰ ਫ਼ੈਸਲਾ ਬਣਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਅਹਿਸਾਸ ਨੂੰ ਤਰੀਕ ਵਾਲੇ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਰੀਕ ਵਾਲਾ ਟੈਸਟ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪਾਸ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਫ਼ੇਲ੍ਹ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਸਿੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਚਲਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਛੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜਾਂ ਤਾਂ ਜਵਾਬ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਤਿੱਖਾ ਸਵਾਲ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲੋਗੋ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ ਹਨ।

ਫਿਰ ਜਾਓ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਓ। ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਲਗਭਗ ਹਰ ਰੂਪ ਇਸੇ ਹਦਾਇਤ ਉੱਤੇ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਿੱਧੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਦੇ ਰਣਨੀਤੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਪੈਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਹ ਬੰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਹੈ।

ਸਰੋਤ