Skip to main content
ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਹੈਲਪਲਾਈਨ ਲੱਭੋ →
ਦਾਨ ਕਰੋ

ਹੁਣੇ ਸ਼ਾਂਤ · ਸਾਹ

ਸਰੀਰਕ ਹਾਉਕਾ: ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤਰੀਕਾ

ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਦੋ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਬਾਹਰ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਔਖੇ ਪਲ ਦੀ ਤਿੱਖ ਲਾਹੁਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਤੇ ਲਗਭਗ ਤੀਹ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਾ ਪਾਈ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਔਰਤ

ਫ਼ੋਟੋ: Arthur Reeder, Unsplash ਉੱਤੇ

ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ

  • ਦੋ ਸਾਹ ਅੰਦਰ, ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਬਾਹਰ।
  • ਬਾਹਰ ਵਾਲਾ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਵਾਲੇ ਨਾਲੋਂ ਲੰਮਾ ਰੱਖੋ।
  • ਔਖੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਦੌਰ ਕਰੋ।

ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਜੋ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੀ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਪਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦਿਸ ਜਾਵੇਗਾ: ਇੱਕ ਹੌਲਾ ਸਾਹ ਅੰਦਰ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਦੂਜੀ ਘੁੱਟ, ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਲੰਮਾ, ਭਾਰਾ ਸਾਹ ਬਾਹਰ। ਹਾਉਕਾ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਬੋਰੀਅਤ, ਉਦਾਸੀ ਜਾਂ ਸੁਖ ਦਾ ਸਾਹ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਇਹ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਆਪਣੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਸੁਭਾਵਕ ਹਰਕਤ ਦਾ ਨਾਂ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਹਾਉਕਾ (physiological sigh) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਹਰ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਆਪੇ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਧਿਆਨ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਨਾ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਕਿਸੇ ਔਖੇ ਪਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਵਰਤ ਕੇ ਆਪਣਾ ਤਣਾਅ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘਟਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਨਾ ਕੋਈ ਐਪ, ਨਾ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਥਾਂ, ਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।

ਤਰੀਕਾ ਸਾਦਾ ਹੈ। ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਦੋ ਸਾਹ ਅੰਦਰ, ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਬਾਹਰ। ਬਸ ਏਨਾ ਹੀ। ਇੱਕ ਦੌਰ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਕੁ ਦੌਰਾਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ਰਕ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਹਾਉਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਹੈ

ਤੁਹਾਡੇ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਕਰੋੜਾਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਹਵਾ ਵਾਲੀਆਂ ਥੈਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਲਵੀਓਲਾਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਆਕਸੀਜਨ ਖ਼ੂਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਆਮ ਦਿਨ ਦੌਰਾਨ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਸਾਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਰ ਵੱਧ ਬੰਦ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਹਾਉਕਾ ਉਹੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। UCLA ਤੇ Stanford ਦੇ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦਿਮਾਗ਼ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 200 ਨਿਊਰੌਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਝੁੰਡ ਤੱਕ ਲੱਭ ਲਈ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਦਿਨ, ਲਗਭਗ ਹਰ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਥੋਂ ਪੁੱਛੇ ਬਿਨਾਂ ਹਾਉਕਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਸਾਹ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਥੈਲੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਫੁਲਾ ਸਕਦਾ। ਪਹਿਲੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਦੂਜਾ ਸਾਹ ਉਹ ਵਾਧੂ ਹਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸੋ ਹਾਉਕੇ ਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂਡ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਸਤਾ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਫੇਫੜੇ ਚੱਲਦੇ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਖੋਜ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, Jack Feldman, ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਗੱਲ ਕਹੀ: ਹਾਉਕਾ ਇੱਕ ਆਮ ਸਾਹ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਸਾਹ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇਹ ਚਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਬਸ ਇਸ ਨੂੰ ਲੋੜ ਵੇਲੇ ਚਲਾਉਣਾ ਹੈ।

ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਫਸੀ ਨਸ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਅਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਹਿੱਲੇ ਹੋਏ ਹੋਵੋ, ਇੱਥੇ ਇਹ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਤੁਹਾਡੀ ਨਸ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਕਸੀਲੇਟਰ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰੇਕ। ਤਣਾਅ ਐਕਸੀਲੇਟਰ ਦੱਬਦਾ ਹੈ: ਦਿਲ ਤੇਜ਼, ਸਾਹ ਛੋਟਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਕੱਸਿਆ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰੇਕ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਕੰਮ ਵੇਗਸ ਨਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਨਸ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਾਂਤ, ਆਰਾਮ ਤੇ ਪਾਚਨ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬ੍ਰੇਕ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੱਬ ਸਕਦੇ। ਪਰ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਦੱਬ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਲੰਮਾ, ਹੌਲਾ ਸਾਹ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨਸ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜਾਗਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਟਿਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਹਾਉਕਾ ਇਸੇ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਰਾ ਸਾਹ ਫੇਫੜੇ ਪੂਰੇ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਵੱਧ ਹਵਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਲੰਮਾ ਬਾਹਰੀ ਸਾਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਪੈਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋਈ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਵੀ ਵੱਧ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਢ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਵਧਦੀ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਹਵਾ ਲਈ ਤੜਫਦੀ, ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਸਰੀਰਕ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚਾਲ ਜਾਂ ਮਨ ਦਾ ਖੇਲ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਖ਼ਤਰਾ ਟਲ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ “ਬਸ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲੈ ਲੈ” ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕਿਉਂ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉਲਟ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਵੱਡਾ ਸਾਹ ਖਿੱਚ ਕੇ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤੇ ਹੀ ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਮੋਢੇ ਕੰਨਾਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਝੱਟ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਜੋ ਦੁਬਾਰਾ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਸਕੋ। ਇਕੱਲਾ ਵੱਡਾ ਅੰਦਰਲਾ ਸਾਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਐਕਸੀਲੇਟਰ ਦੱਬਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰੇਕ ਨਹੀਂ। ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਸਾਹ ਹੀ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੌਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਾ ਸਾਹ ਹੈ।

ਸਰੀਰਕ ਹਾਉਕਾ ਇਹੀ ਤਰਤੀਬ ਠੀਕ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਚੜ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਸਾਹ ਫੇਫੜੇ ਪੂਰੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਛੱਡਣ ਲਈ ਵੱਧ ਹਵਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਲੰਮਾ, ਸੋਚਿਆ-ਸਮਝਿਆ ਬਾਹਰੀ ਸਾਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਹ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਵੱਧ ਹਿੱਸਾ ਉਸੇ ਪਾਸੇ ਲਾ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਚੁੱਪ ਵਜ੍ਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਮ ਡੂੰਘੇ ਸਾਹ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਯਾਦ ਨਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਬਾਹਰੀ ਸਾਹ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਿਓ। ਸ਼ੱਕ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਵਾਲਾ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਵਾਲੇ ਨਾਲੋਂ ਲੰਮਾ ਕਰ ਦਿਓ।

ਨਾ ਕੁਝ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਰਾਹਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਸਾਮਾਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਚੁੱਪ ਕਮਰਾ ਲੱਭਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਨੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਗਿਣਤੀ ਗਿਣਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰਦੇ-ਕਰਦੇ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਸੌਖ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਭੈੜੇ ਪਲ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਸੰਦ ਵਰਤੋਗੇ ਜੋ ਤੁਹਾਥੋਂ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ।

ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ

ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਬੈਠ ਕੇ, ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਜਾਂ ਲੇਟ ਕੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਬੰਦ।

  1. ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਲਓ, ਆਮ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਡੂੰਘਾ, ਤੇ ਢਿੱਡ ਨੂੰ ਫੈਲਣ ਦਿਓ।
  2. ਸਾਹ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਬਿਨਾਂ, ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਹਵਾ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਦੂਜੀ ਘੁੱਟ ਲਓ, ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਤੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਫੇਫੜੇ ਪੂਰੇ ਭਰ ਜਾਣ।
  3. ਸਭ ਕੁਝ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਲੰਮੇ, ਹੌਲੇ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਬਾਹਰੀ ਸਾਹ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਸਾਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਲੰਮਾ ਰੱਖੋ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਖ਼ੀਰ ਤੱਕ ਨਿਕਲਣ ਦਿਓ।
  4. ਇਹ ਇੱਕ ਦੌਰ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਛੇਤੀ ਰਾਹਤ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਦੌਰ ਕਰੋ।

ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਦੌਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਣਾਅ ਘਟਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੋਢੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਬਾੜਾ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਦਾ ਘੁੰਮਣਾ ਇੱਕ ਪੌੜੀ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੌਰ ਕਰ ਲਓ। ਗਿਣਤੀ ਪੂਰੀ ਸਹੀ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਸਮਾਂ ਨਾਪਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਦੋ ਸਾਹ ਅੰਦਰ, ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਬਾਹਰ, ਬਾਹਰ ਵਾਲਾ ਅੰਦਰ ਵਾਲੇ ਨਾਲੋਂ ਲੰਮਾ। ਪੂਰੀ ਹਦਾਇਤ ਇਹੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ: ਦੂਜਾ ਸਾਹ ਛੋਟਾ ਤੇ ਚੁੱਪ ਰੱਖੋ, ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸੁੜਕੇ ਵਾਂਗ। ਲੋਕ ਕਈ ਵਾਰ ਦੋਹਰੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਡੇ ਘੁੱਟ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਲੱਗਣ ਜਾਂ ਸਿਰ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਬਾਰੇ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਫੁਲਾ ਰਹੇ। ਭਰਨ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾ ਸਾਹ ਹੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਬਸ ਬਚੇ ਹੋਏ ਕੋਨੇ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬਾਹਰ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਭਾਫ਼ ਪਾ ਰਹੇ ਹੋਵੋ ਜਾਂ ਗਰਮ ਚਮਚੇ ਵਾਲੇ ਸੂਪ ਨੂੰ ਫੂਕ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹੋਵੋ। ਹੌਲਾ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਾਹਲੀ ਦੇ, ਇਹੀ ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ।

ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਵਰਤਣਾ ਹੈ

ਸਰੀਰਕ ਹਾਉਕਾ ਪਲ ਲਈ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਸ਼ਡਿਊਲ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਇੱਕ ਰੀਸੈੱਟ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਔਖੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਈਮੇਲ ਦੇ ਗ਼ਲਤ ਲੱਗ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਟ੍ਰੈਫ਼ਿਕ ਤੁਹਾਡਾ ਬਚਿਆ-ਖੁਚਿਆ ਸਬਰ ਵੀ ਖਾ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਰੌਲਾ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਚੁੱਪ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ।

ਇਹ ਉਦੋਂ ਵੀ ਟਿਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਆਮ ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਤਿੱਖੀ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਬਰਾਹਟ ਦੀ ਲਹਿਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਹਾਉਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਖਰ ਲਾਹ ਸਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਚਣ ਜੋਗੀ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਯਕੀਨ ਹੋਵੇ ਕਿ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਸਾਹ ਹੌਲਾ ਕਰਨਾ ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਸਾਹ ਲੰਮਾ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਟਿਕਾਊ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਰਾਹਤ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੋਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗ਼ਲਤ ਉਮੀਦ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਸੰਦ ਨੂੰ ਨਾਕਾਮ ਦਿਖਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਾਉਕਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਲਟ ਦਿੰਦਾ। ਇਹ ਬਸ ਤਿੱਖ ਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਵਾਜ਼ ਨੌਂ ਤੋਂ ਘਟ ਕੇ ਸ਼ਾਇਦ ਛੇ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੱਥ ਥੋੜ੍ਹੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਲੀ ਸੋਚ ਅੱਧਾ ਸਕਿੰਟ ਹੌਲੀ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਾਫ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਛੋਟੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਹਾਲਤ ਸਾਰਾ ਮਕਸਦ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਗੱਲ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਬਸ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਲੰਘਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਸ ਏਨਾ ਹੇਠਾਂ ਆਉਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕ ਸਕੋ, ਤੇ ਕੁਝ ਹਾਉਕੇ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਆਦਤ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਹਾਉਕਾ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਗ ਬੁਝਾਊ ਯੰਤਰ ਨਹੀਂ। ਚੰਗੇ ਸਬੂਤ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਆਦਤ ਵਜੋਂ ਵੀ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

2023 ਵਿੱਚ Stanford ਦੇ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਮਹੀਨਾ ਭਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਤਜਰਬਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਵਾਲੀਆਂ ਕਈ ਸਾਹ-ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਮਾਈਂਡਫੁਲਨੈੱਸ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇੱਕ ਗਰੁੱਪ ਨੇ ਬਾਕਸ ਬ੍ਰੀਦਿੰਗ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਨੇ ਵੱਧ ਜੋਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤਰੀਕਾ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਨੇ ਸਰੀਰਕ ਹਾਉਕੇ ਉੱਤੇ ਬਣੀ, ਬਾਹਰੀ ਸਾਹ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਵਿਧੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ cyclic sighing, ਯਾਨੀ ਚੱਕਰਦਾਰ ਹਾਉਕਾ, ਕਿਹਾ। ਬਾਹਰੀ ਸਾਹ ਵਾਲਾ ਗਰੁੱਪ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰਿਹਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂਡ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਧਾਰ ਆਇਆ ਤੇ ਆਰਾਮ ਵੇਲੇ ਦੀ ਸਾਹ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਘਟੀ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ ਕਿ ਸਰੀਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤ ਲੱਗਿਆ। ਅਸਰ ਪਹਿਲੀ ਹੀ ਵਾਰੀ ਤੋਂ ਦਿਸਣ ਲੱਗਾ ਤੇ 28 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਪੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ।

ਇਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪਲ ਠਹਿਰਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਮਿੰਟ। ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਤਰੀਕਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪੇ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਨੋਖਾ ਹੁਨਰ ਨਹੀਂ ਜੋੜ ਰਹੇ। ਤੁਸੀਂ ਬਸ ਉਸ ਸੁਭਾਵਕ ਹਰਕਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਸਮਾਂ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ।

ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਅਮਲੀ ਤਰੀਕਾ: ਹੌਲੇ ਹਾਉਕਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿਓ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਿੰਟ। ਗੱਡੀ ਤੱਕ ਦੀ ਤੁਰਾਈ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸੌਂ ਜਾਣ ਦਾ ਪਲ। ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਹੀ ਸਾਰਾ ਕਮਾਲ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਓਨੀ ਹੀ ਛੇਤੀ ਉਹ ਬੇਚੈਨੀ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦੇਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਨਸ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਲਈ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਾਹ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੱਭ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਸੱਚੀ ਲਹਿਰ ਆਵੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਦਾ ਰਾਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਘਿਸਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ।

ਇਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਨਾ ਕੋਈ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਬਚਾਉਣੀ ਹੈ, ਨਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਖੁੰਝ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਈ ਸਜ਼ਾ ਹੈ। ਜੇ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਬੋਝ ਲੱਗਣ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਕਰ ਲਓ। ਤਣਾਅ ਵਾਲੇ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹਾਉਕੇ ਦਾ ਇੱਕੋ ਦੌਰ ਵੀ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਇਹ ਛੋਟੀਆਂ ਵਾਰੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਰੀਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਛੇਤੀ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਕਸਦ ਕੋਈ ਸੰਪੂਰਨ ਅਭਿਆਸ ਨਹੀਂ। ਮਕਸਦ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੰਦ ਹੈ ਜੋ ਲੋੜ ਵੇਲੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।

ਕੁਝ ਇਮਾਨਦਾਰ ਗੱਲਾਂ

ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਹਾਉਕਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਨਰਮ ਤੇ ਗ਼ਲਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿਣੀਆਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜੇ ਸਾਹ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਟਿਕਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹੋਰ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸਦਮਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਧਿਆਨ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਮੋੜਨ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਵੱਧ ਨੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਸੰਦ ਵਰਤੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗਿਆਨ-ਇੰਦਰੀਆਂ ਜਾਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਨੂੰ ਵਰਤਣ। ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਲਓ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਸ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪੈਰ ਫ਼ਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੱਬੋ। ਗੁੱਟਾਂ ਉੱਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪਾਓ। ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਕਿਸੇ ਬੰਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਢਾਲ ਸਕੇ। ਜੇ ਸਿਰ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ। ਹੌਲੇ ਪਓ ਤੇ ਬੈਠੇ ਰਹੋ।

ਤੇ ਵੱਡੀ ਗੱਲ। ਸਾਹ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਧੀ ਪਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੱਧਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਦ ਹੈ। ਇਹ ਚਿੰਤਾ, ਉਦਾਸੀ ਜਾਂ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪਏ ਕਿਸੇ ਭਾਰ ਦਾ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਦਿਨ ਕੱਟਣ ਲਈ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਵੱਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੱਥ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਤਣਾਅ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਤੁਹਾਡੀ ਨੀਂਦ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਹਾਰਾ ਚਾਹੁਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਹ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਕਾਮ ਹੋ ਗਈ। ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਹ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਜਿਹੀ ਮਦਦ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਾਉਕਾ ਲੈਂਦਿਆਂ ਫੜੋ, ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਤੁਹਾਡਾ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਵਟਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਸਰੋਤ

ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ: ਦੇਖਭਾਲ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੱਲ

KEEP CALM ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਦਿਅਕ ਆਪਣੀ-ਮਦਦ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਡਾਕਟਰੀ ਸਲਾਹ, ਤਸ਼ਖ਼ੀਸ ਜਾਂ ਥੈਰੇਪੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਦੇ ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਭਰਿਆ ਕਦਮ ਹੈ।

If you are in crisis or thinking about harming yourself, you are not alone. In the US, call or text 988 (Suicide & Crisis Lifeline, 24/7), text HOME to 741741 (Crisis Text Line), or call 911 in an emergency.