ਝਟਪਟ ਸੁਝਾਅ
- ਪੌਡਕਾਸਟ ਬੰਦ ਰੱਖੋ, ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਤੁਰੋ।
- ਜੋ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ ਉਹ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿਓ।
- ਸਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ।
ਜਦੋਂ ਸੋਚਾਂ ਗੇੜੇ ਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਰੁਕਣ ਦਾ ਨਾਂ ਨਾ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਸੈਰ ਸਭ ਤੋਂ ਬੇਕਾਰ ਸੁਝਾਅ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਏਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ ਕਿ ਸੈਰ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਹੱਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਗਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਗੇੜਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਫਿਰ ਵੀ ਜਾਓ। ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਮਸਲਾ ਹੱਲ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਬੰਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਸਲਾ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਫ਼ਿਕਰਮੰਦ ਮਨ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣ ਉੱਤੇ ਪਲਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸੋਚ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ ਹੋ, ਸੋਚ ਉੱਚੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਬੈਠਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਰਨਾ ਇਸ ਲੜੀ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਲਈ, ਤੇ ਉਸ ਲੈਅ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਜਾ ਕੇ ਪਕੜ ਢਿੱਲੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਇਹ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਨੇ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਖੋਜਕਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਾਪਦੇ ਨੇ ਤਾਂ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਖਰਾ ਉਤਰਦਾ ਹੈ।
ਸੈਰ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈ
ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੋਚ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਉਹੀ ਨਾਂਹ-ਪੱਖੀ ਖ਼ਿਆਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚੱਬਦੇ ਰਹਿਣਾ ਤੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣਾ। ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਇਸ ਨੂੰ ਝੂਰਨਾ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ, ਤੇ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਗਹਿਰਾ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਤ ਦੇ ਦੋ ਵਜੇ ਉਸੇ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਦੁਹਰਾਉ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਫ਼ਿਕਰ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਬਾਂਹ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।
Stanford ਦੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਨੇ ਪਰਖਿਆ ਕਿ ਕੀ ਤੁਰਨਾ ਇਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ 90 ਮਿੰਟ ਦੀ ਸੈਰ ਉੱਤੇ ਭੇਜਿਆ, ਅੱਧਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ, ਹਰੇ-ਭਰੇ ਕੁਦਰਤੀ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਅੱਧਿਆਂ ਨੂੰ ਭੀੜੀ ਸੜਕ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਝੂਰ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਘੱਟ ਝੂਰਦੇ ਹੋਏ ਮੁੜੇ, ਤੇ ਸਕੈਨ ਵਿੱਚ ਦਿਮਾਗ਼ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਹਲਚਲ ਘੱਟ ਦਿਖੀ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਟ੍ਰੈਫ਼ਿਕ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਏਨਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਹਿਲਜੁਲ ਨੇ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਹਰਿਆਲੀ ਵਿੱਚ ਹਿਲਜੁਲ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਦੂਜੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਨਾ ਬਣਨ ਦਿਓ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸੜਕ ਉੱਤੇ ਸੈਰ ਵੀ ਸੋਫ਼ੇ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਕਿਸੇ ਪਾਰਕ, ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਵਾਲੀ ਗਲੀ, ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਟੁਕੜੇ ਵੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੋ।
ਪੈਰ ਹਿੱਲਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਟਿਕ ਕਿਉਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਇਸ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਸਾਦਾ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਸਥਿਰ, ਲੈਅਦਾਰ ਹਿਲਜੁਲ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾੜੀ ਤੰਤਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਚੌਕਸੀ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਗਹਿਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਹੌਲੀ, ਬਰਾਬਰ ਚਾਲ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਹਿਲਜੁਲ ਮੂਡ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਦਿਮਾਗ਼ੀ ਰਸਾਇਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਸਮੇਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਸਰੀਰ ਟਿਕਿਆ ਤੇ ਸੌਖਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਭ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਣ ਜਾਂ ਪਸੀਨਾ ਵਹਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਸੁਖਾਲੀ ਚਾਲ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਸਬੂਤ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਖ਼ਿਆਲੀ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਮੀਖਿਆ ਨੇ ਕਰੀਬ 75 ਪਰਖਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਤੁਰਨ ਨਾਲ ਉਦਾਸੀ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਚੋਖੇ ਘਟੇ, ਤੇ ਇਹ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਖਰਾ ਉਤਰਿਆ। ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਬਾਹਰ। ਇਕੱਲੇ ਜਾਂ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ। ਲੰਮੀ ਸੈਰ ਜਾਂ ਛੋਟੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਰੂਪ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਰੋਗੇ।
ਤੇ ਖ਼ੁਰਾਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਨਰਮ ਹੈ। ਖੋਜਕਾਰਾਂ ਨੇ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ 75 ਮਿੰਟ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਸੈਰ, ਯਾਨੀ ਦਿਨ ਦੇ ਦਸ ਕੁ ਮਿੰਟ, ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਘੱਟ ਖ਼ਤਰੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। Mayo Clinic ਇਹੀ ਗੱਲ ਹੋਰ ਸਾਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: ਤੁਰਨ ਵਰਗੀ ਨਿਯਮਿਤ ਹਿਲਜੁਲ, ਸਿਰਫ਼ ਬਾਕਾਇਦਾ ਵਰਜ਼ਿਸ਼ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਮੂਡ ਚੁੱਕ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪੱਧਰ ਨੀਵਾਂ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਲੁਕੀ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਇਹੀ ਹੈ।
ਸੈਰ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈਏ
ਖਿਝਦੇ ਹੋਏ ਤੁਰਨ ਤੇ ਖਿਝ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਹੈ। ਉਹੀ ਲੱਤਾਂ, ਉਹੀ ਸੜਕ, ਪਰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਤਜਰਬਾ। ਕੁਝ ਨਿੱਕੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਮਿਲੇਗਾ।
- ਉਸ ਗੇੜੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ੋਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹੀ ਖ਼ਬਰਾਂ, ਸੁਨੇਹੇ ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਪਰੋਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਿਝਾਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਸੈਰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਪੌਡਕਾਸਟ ਜਾਂ ਗਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੇਖੋ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਮਿੰਟ।
- ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਘਬਰਾਏ ਹੋਈਏ ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਸੁੰਗੜ ਕੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਟਿਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਸਾਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈਣਾ, ਸੜਕ ਦਾ ਦੂਰ ਵਾਲਾ ਕਿਨਾਰਾ, ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟੀਸੀਆਂ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਜਿਹਾ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਫ਼ੌਰੀ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ।
- ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿਓ। ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ। ਇੱਕ ਲਾਲ ਦਰਵਾਜ਼ਾ। ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ। ਗਿੱਲੀ ਸੜਕ। ਤਿੰਨ ਕਬੂਤਰ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰ ਅੰਦਰਲੇ ਦੁਹਰਾਉ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਸੜਕ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ।
- ਸਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ। ਕੁਝ ਕਦਮਾਂ ਤੱਕ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਲਓ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਦਮਾਂ ਤੱਕ ਬਾਹਰ ਛੱਡੋ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਛੱਡਣਾ ਨਾੜੀ ਤੰਤਰ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਪੈਣ ਲਈ ਕਹਿਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
- ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਪੋ ਨਾ। ਇਹ ਕੋਈ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਕਸਰਤ ਨਹੀਂ। ਨਾ ਕੋਈ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹਰਾਉਣੀ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਟੀਚਾ ਹੈ ਕਿ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਵਾਪਸ ਆਓ।
ਜਦੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾ ਸਕੋ
ਮੌਸਮ, ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਨ, ਦੁਖਦਾ ਸਰੀਰ, ਜਾਂ ਉਹ ਮੁਹੱਲਾ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਬਾਅਦ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਬਥੇਰੀਆਂ ਅਸਲੀ ਗੱਲਾਂ ਰਾਹ ਰੋਕਦੀਆਂ ਨੇ। ਤੁਰਨਾ ਫਿਰ ਵੀ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ। ਗਲਿਆਰੇ ਵਿੱਚ ਗੇੜੇ ਮਾਰੋ। ਚਾਹ ਦਾ ਪਾਣੀ ਗਰਮ ਹੁੰਦਿਆਂ ਰਸੋਈ ਦੁਆਲੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘੁੰਮੋ। ਹੌਲੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦਿਆਂ ਘਰ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਕੁਝ ਵਾਰ ਨਾਪੋ। ਜਿਸ ਖੋਜ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਤੁਰਨਾ ਮੂਡ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਸ ਹਿਲਜੁਲ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ।
ਛੋਟੀ ਸੈਰ ਦੋ ਔਖੇ ਪਲਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਪੁਲ ਵੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦਾ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਮਾੜੀ ਲੰਘੀ। ਕੰਮ ਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਵਕਫ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਅੰਦਰ ਨਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆਓ। ਦੋ-ਤਿੰਨ ਮਿੰਟ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਅੰਦਰ ਵੜਦੇ ਹੋ।
ਸੈਰ ਕੀ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕ ਸਕਦੀ
ਤੁਰਨਾ ਟਿਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੰਦ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਧੀਆ ਸੰਦ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਭਾਰੀ ਗੱਲਾਂ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕ ਸਕਦਾ।
ਜੇ ਨੀਵਾਂ ਮੂਡ, ਡਰ, ਜਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਬੈਠ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਅਨੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਜੇ ਨੀਂਦ ਜਾਂ ਭੁੱਖ ਕਈ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇ ਆਮ ਦਿਨ ਕੱਢਣੇ ਔਖੇ ਹੋ ਰਹੇ ਨੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਕੋਲ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮਦਦ ਮੰਗਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਰਨਾ ਫ਼ੇਲ੍ਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਭਾਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਨੇ, ਇਕੱਲਿਆਂ ਤੁਰ ਕੇ ਲਾਹੁਣ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਮਾਹਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋ ਕੀ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਤੁਰਨਾ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।
ਜੇ ਕਦੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਲੱਗੇ ਕਿ ਦਰਦ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਿਣ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਹਾਰੇ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰਲੀ ਗੱਲ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਪਰ ਬਹੁਤੇ ਆਮ ਔਖੇ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਗੱਲ ਦਿਸਦੀ ਨਾਲੋਂ ਸੌਖੀ ਹੈ। ਬੂਟ ਪਾਓ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਬਾਕੀ ਸਭ ਨੂੰ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਜਾਣ ਦਿਓ।
ਸਰੋਤ
- PNAS, Nature experience reduces rumination and subgenual prefrontal cortex activation
- National Center for Biotechnology Information, The Effect of Walking on Depressive and Anxiety Symptoms: Systematic Review and Meta-Analysis
- Harvard Health, Can a little bit of exercise lower your depression risk?
- Mayo Clinic, Depression and anxiety: Exercise eases symptoms