ਐਤਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰ, ਕੈਲੰਡਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਕੌਫ਼ੀ ਹਾਲੇ ਗਰਮ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਪਲਾਨ ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਤੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਪਲਾਨ ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕੋ ਜਾਨਲੇਵਾ ਖ਼ਾਮੀ ਵੀ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਵੇਲਾ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਦਿਮਾਗ਼ ਹੈ, ਤੇ ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੁਸੀਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁਣ ਲੱਗੇ। ਟੀਚਾ ਬਿਲਕੁਲ ਓਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਿਓ ਜਿੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਜੋ ਚੀਜ਼ ਬਦਲਣੀ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਦਾ ਆਕਾਰ, ਤੇ ਸਹੀ ਆਕਾਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਅੱਜ ਝੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜਾ ਦਿਨ ਝੱਲ ਸਕੇ।
ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝੌਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਲਟ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਕਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸਨ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਮਾੜੇ ਦਿਨ ਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਨੇ ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੀ ਖੇਡ ਜਿੱਤੀ ਜਾਂ ਹਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਇਹ ਓਹ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਓਹ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਕਰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰੋ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲ ਜਾਣਗੀਆਂ: ਵੱਡਾ ਟੀਚਾ, ਤੇ ਐਸੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਜੋ ਅਸਲ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਬਚ ਜਾਵੇ।
ਨਵੀਂ ਆਦਤ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?
ਇੰਨੀ ਛੋਟੀ ਕਿ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਮਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਨਾਪੋ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨੌਂ ਦਿਨ ਇਹ ਕਰ ਲਵੋਗੇ, ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੋਣਾ ਹੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਆਦਤ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬਹੁਤੇ ਪਲਾਨ ਇੱਕ ਖ਼ਿਆਲੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਬਣਦੇ ਨੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੱਡੀ ਲੇਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਕੋਈ ਮੀਟਿੰਗ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਰਕਦੀ ਤੇ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਬੀਮਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਕੈਲੰਡਰ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਬਣਿਆ ਪਲਾਨ ਆਮ ਜਿਹੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਢਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਲੋਕ ਇਸ ਨਾਕਾਮੀ ਨੂੰ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕਮੀ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਨੇ, ਜੋ ਗ਼ਲਤ ਤਸ਼ਖ਼ੀਸ ਹੈ ਤੇ ਗ਼ਲਤ ਇਲਾਜ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਕਾਰ ਛੋਟਾ ਰੱਖਣ ਦਾ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਸਤਾ ਨਹੀਂ। British Journal of General Practice ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਆਦਤ ਬਣਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਰੋਜ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਕੰਮ ਔਸਤਨ ਲਗਭਗ 66 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੌਖੇ ਕੰਮ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਛੇਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੋਣ ਲੱਗਦੇ ਨੇ। ਤਾਂ ਛੋਟੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਸਿਰਫ਼ ਸੌਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਡੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਨਾਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ, ਯਾਨੀ ਤੁਸੀਂ ਓਸ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਦਤ ਦੇ ਆਪਮੁਹਾਰੇ ਰੂਪ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਜਿਸਨੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਲਾਨ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਸਹੀ ਆਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਲੱਭਾਂ?
ਸਭ ਤੋਂ ਰੁਝੇਵੇਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰੋ। ਪਿਛਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਘੰਟੇ-ਦਰ-ਘੰਟੇ ਯਾਦ ਕਰੋ ਤੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਆਦਤ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਰੂਪ ਉਸ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦਾ, ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਰੱਦ ਕੀਤੇ।
ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰੋ ਤੇ ਜਵਾਬ ਲਿਖ ਲਵੋ।
- ਦਿਨ ਦਾ ਨਾਂ ਲਵੋ। ਕੋਈ ਅਸਲ ਦਿਨ ਜੋ ਸੱਚੀਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਔਸਤ ਦਿਨ ਨਹੀਂ। ਔਸਤ ਦਿਨ ਕਹਾਣੀ ਹੁੰਦੇ ਨੇ।
- ਖੱਪਾ ਲੱਭੋ। ਉਸ ਦਿਨ ਕਿੱਥੇ ਸੱਚੀਂ ਦਸ ਜਾਂ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਦਾ ਖ਼ਾਲੀ ਵੇਲਾ ਸੀ? ਘਰ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੋ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿਚਾਲੇ, ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਬਾਅਦ।
- ਖ਼ੁਰਾਕ ਨੂੰ ਉਸ ਖੱਪੇ ਜਿੰਨਾ ਨਾਪੋ, ਫਿਰ ਵੀਹ ਫ਼ੀਸਦੀ ਹੋਰ ਘਟਾ ਦਿਓ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਲਿਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੱਦ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਹੁਤ ਸੌਖੀ ਲੱਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਵਾਧੂ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਓਸ ਦਿਨ ਕੰਮ ਆਵੇਗੀ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਦਿਨ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਮਾੜਾ ਨਿਕਲੇਗਾ।
ਇਹ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਹੱਦ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਹੈ, ਪਿਛਲੀ ਸ਼ਰਨ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਸੁਣਨ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੀ ਸ਼ਰਨ ਉਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਹਾਲਾਤ ਵਿਗੜਨ ’ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋ, ਯਾਨੀ ਹਰ ਵਾਰੀ ਵਰਤਣ ’ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਹਾਰ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਹੀ ਓਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੱਦ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਜੋ ਵੀ ਹੈ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੈ।
ਕੀ ਆਕਾਰ ਘਟਾਉਣਾ ਟੀਚਾ ਘਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ਨਹੀਂ। ਟੀਚਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਹਿੱਲਦਾ। ਸਿਰਫ਼ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਮਾੜੇ ਦਿਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਨਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਮਾੜੇ ਦਿਨਾਂ ’ਤੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਹੀਏ ਤਾਂ ਗੱਲ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਬੰਦਾ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ, ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਵਾਰ ਪੰਜ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੌੜਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਠ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਬੰਦੇ ਦੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਹੱਦ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤੇ ਹਫ਼ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਾੜੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਰਚ ਤੱਕ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੂਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ। ਬੱਸ ਇੱਕ ਨੇ ਓਸ ਕੈਲੰਡਰ ਲਈ ਪਲਾਨ ਬਣਾਇਆ ਜੋ ਉਸ ਕੋਲ ਸੱਚੀਂ ਹੈ।
ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਹੱਦ ਛੱਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਚੰਗੀ ਸਵੇਰ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਦੌੜ ਲਾਓਗੇ, ਤੇ ਲਾਉਣੀ ਵੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੱਦ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਹੀ ਨਾ ਆਉਣ।
ਜੇ ਮੇਰੀ ਹੱਦ ਬਹੁਤ ਸੌਖੀ ਲੱਗੇ ਤਾਂ?
ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਦਿਨ ਚਾਹੋ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹੱਦ ਉਹ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਵਾਅਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰਾ ਕਰੋਗੇ, ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਕਰੋਗੇ।
ਇੱਥੇ ਫੰਦਾ ਚੰਗਾ ਹਫ਼ਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਵਧੀਆ ਸੈਸ਼ਨ ਲੰਘਦੇ ਨੇ, ਹੱਦ ਹਾਸੋਹੀਣੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਚੁੱਪ-ਚਪੀਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਔਖਾ ਦੌਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੱਦ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਮਾਉਂਦੀ, ਤੇ ਆਦਤ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ’ਤੇ ਹੱਦ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀ। ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਓਦੋਂ ਵਧਾਓ ਜਦੋਂ ਸੱਚੀਂ ਔਖਾ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਵਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਓਦੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ।
ਦੋ ਆਕਾਰ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਲਿਖ ਕੇ ਰੱਖੋ: ਪੂਰਾ ਰੂਪ ਤੇ ਹੱਦ ਵਾਲਾ ਰੂਪ। ਦੋ ਕਾਲਮ, ਇੱਕ ਕਾਰਡ, ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ। ਇਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਦ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਫ਼ਰਕ ਹੈ ਰਾਤ ਦੇ ਦਸ ਵਜੇ ਮਨੋਂ ਕੁਝ ਘੜਨ ਤੇ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਹਦਾਇਤ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ।
ਕੀ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਸੱਚੀਂ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਵੀ ਹੈ?
ਹਾਂ, ਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਨਾਪੀ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। Primary Care Companion to The Journal of Clinical Psychiatry ਦੀ ਇੱਕ ਸਮੀਖਿਆ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੀਹ ਮਿੰਟ ਦਰਮਿਆਨੀ ਹਿਲਜੁਲ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦੇ ਫ਼ਾਇਦਿਆਂ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਲਗਾਤਾਰ ਹੋਣੀ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਸ-ਦਸ ਮਿੰਟ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸੈਰਾਂ ਓਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਨੇ ਜੋ ਇੱਕ ਤੀਹ ਮਿੰਟ ਦੀ ਸੈਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਹੀ ਗੱਲ ਕਸਰਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੀ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਕੰਮ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਲਿਖਣਾ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਹ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਭਾਸ਼ਾ ਦਸ ਮਿੰਟ ਰੋਜ਼, ਸਾਲ ਭਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਓਸ ਛੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਦੌੜ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਛੋਟੀਆਂ ਖ਼ੁਰਾਕਾਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਜੁੜਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਨੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ, ਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚੱਲਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਫ਼ਾਇਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਦਿਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਨਾਪੀ ਹੱਦ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਪਲਾਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਆਦਤ ਤੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁਣਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ। ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਾ ਕੁਝ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਓਸ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਸੌਦਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੌਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਦੋ ਆਕਾਰ, ਹਫ਼ਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖੇ ਹੋਏ
ਐਤਵਾਰ ਲਿਖਿਆ ਪਲਾਨ ਚੁੱਕੋ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਕਾਲਮ ਬਣਾਓ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪੂਰਾ ਰੂਪ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹੱਦ ਵਾਲਾ ਰੂਪ, ਤੇ ਇੰਨਾ ਸਾਫ਼ ਲਿਖੋ ਕਿ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਬੰਦਾ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਨਿਭਾ ਲਵੇ। ਫਿਰ ਸਾਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਸੱਜੇ ਕਾਲਮ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਚਲਾਓ ਤੇ ਖੱਬੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਇਨਾਮ ਸਮਝੋ।
Nature ਵਿੱਚ ਛਪੇ ਵੱਡੇ ਜਿਮ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਚੌਵੰਜਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਤਾਲੀ ਫ਼ੀਸਦੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰ ਜਿਮ ਗੇੜੇ ਵਧਾਏ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਠ ਫ਼ੀਸਦੀ ਨੇ ਐਸੀ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆਂਦੀ ਜੋ ਚਾਰ ਹਫ਼ਤੇ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨਾਪੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪਲਾਨ ਚਲਾ ਲੈਣਾ ਸੌਖਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਆਕਾਰ ਹੀ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੌਵੇਂ ਹਫ਼ਤੇ ਉਹ ਹਾਲੇ ਵੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਆਪਣਾ ਟੀਚਾ ਬਿਲਕੁਲ ਓਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਿਓ। ਉੱਚਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰੱਖੋ, ਔਖੇ ਕੰਮ ਲਈ ਨਾਂ ਲਿਖਵਾਓ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਫਿਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਵੀਰਵਾਰ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਨਾਪੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਓਦੋਂ ਵੀ ਇਹ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿਨ ਲਈ ਪਲਾਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਪਲਾਨ ’ਤੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣਗੇ।
ਸਰੋਤ
- British Journal of General Practice, Making health habitual: the psychology of 'habit-formation' and general practice
- Primary Care Companion to The Journal of Clinical Psychiatry, Exercise for Mental Health
- Nature, Megastudies improve the impact of applied behavioural science