ਚਿੰਤਾ ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗ਼ਲਤ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ। ਤਕਰੀਬਨ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਕਰੀਬਨ ਕੋਈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਖ਼ਾਲੀ ਥਾਵਾਂ ਐਸੀ ਸੁਣੀ-ਸੁਣਾਈ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਅਕਸਰ ਪੁੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਇੱਕ ਆਮ ਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਲਈ ਸਾਲਾਂ ਬੱਧੀ ਉਡੀਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਸੀ।
ਚਿੰਤਾ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਜੋ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਾਅਨੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਤੈਅ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਕੀ ਹਾਂ। ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਇਹ ਕਿਰਦਾਰ ਦਾ ਨੁਕਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਲੁਕਾਓਗੇ। ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਜਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਇਸਨੂੰ ਛੇੜਦੀ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਰਹੋ ਤਾਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੁੰਗੇੜ ਲਵੋਗੇ। ਸੋ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਯਕੀਨਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਹੈ।
ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਟੱਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਿੱਥ: ਚਿੰਤਾ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣਾ ਹੈ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੇਲੋੜਾ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਟੀਚਾ ਮਿੱਥ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਚਿੰਤਾ ਕੋਈ ਖ਼ਰਾਬੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਬਚਾਅ ਦਾ ਉਹ ਸਿਸਟਮ ਹੈ ਜੋ ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦਿਮਾਗ਼ ਖ਼ਤਰਾ ਭਾਂਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਟ੍ਰੈੱਸ ਹਾਰਮੋਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੜਨ, ਭੱਜਣ ਜਾਂ ਜੰਮ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ। ਇਹੀ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਬਰਫ਼ੀਲੀ ਸੜਕ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੌਕਸ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਮਤਿਹਾਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। Cleveland Clinic ਦੇ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਮਾਤਰਾ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸੁਲਝਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਕਦੇ ਸਿਫ਼ਰ ਚਿੰਤਾ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਬਿਲਕੁਲ ਬਿਨਾਂ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੁੰਦੀ।
ਟੀਚਾ ਪੱਧਰਾ, ਬੇਖ਼ੌਫ਼ ਮਨ ਨਹੀਂ। ਟੀਚਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਚਿੰਤਾ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਲ ਲੰਘ ਜਾਣ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਹੇਠਾਂ ਆ ਸਕੋ।
ਮਿੱਥ: ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅਨੋਖੇ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ
ਇਸ ਖ਼ਿਆਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇਕੱਲਾ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਯਕੀਨ ਘੱਟ ਹੀ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਝੂਠੇ ਵੀ।
ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਹਨ। National Institute of Mental Health ਮੁਤਾਬਕ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਤਕਰੀਬਨ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਬਾਲਗ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣਗੇ। ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ। ਇਹ ਕੋਈ ਹਾਸ਼ੀਏ ਦਾ ਗਰੁੱਪ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਬੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਥੀ ਜੋ ਕਦੇ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਜੀਅ।
ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ। ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਸਖ਼ਤ-ਜਾਨੀ, ਇਰਾਦੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਬੰਦੇ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦਾ। ਇਹ ਜੀਨਾਂ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਤਜਰਬੇ, ਦਿਮਾਗ਼ ਦੀ ਰਸਾਇਣ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਜਾਣੇ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਟਿਕਵੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਸਮਰੱਥ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਬਾਹਰੋਂ ਦਿਸਦੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਵਜ੍ਹਾ ਹੈ ਕਿ ਏਨੇ ਲੋਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਹਨ।
ਮਿੱਥ: ਚਿੰਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗੜਬੜ ਹੈ
ਰੋਜ਼ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਲਕੀਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਰਲਾਉਣ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੋਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੈਜ਼ਨਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ਿਕਰ ਕੋਈ ਵਿਕਾਰ ਨਹੀਂ। ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ, ਔਖੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੱਸਿਆ ਢਿੱਡ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗੱਡੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਵੇ ਤਾਂ ਡਰ ਦਾ ਝਟਕਾ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਉਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਬਣਿਆ ਹੈ। National Institute of Mental Health ਰੋਜ਼ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਆਮ ਹਿੱਸਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ: ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸਿਹਤ, ਪੈਸੇ, ਕੰਮ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਫ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਕਾਰ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਫ਼ਿਕਰ ਜਾਂਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੀ ਥਾਂ ਕਈ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਸਲੀ ਖ਼ਤਰੇ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਨੀਂਦ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕ। ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਹੋਣਾ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ। ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਹਾਲਾਤ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਬੈਠਣੋਂ ਹਟ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਨ ਚਲਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੈ।
ਸੋ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਚਿੰਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੜਬੜ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਚਿੰਤਾ ਨੇ ਸਟੀਅਰਿੰਗ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਇਲਾਜਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਵਾਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਹਨ।
ਮਿੱਥ: ਜੋ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਰਹੋ ਤਾਂ ਚਿੰਤਾ ਫਿੱਕੀ ਪੈ ਜਾਵੇਗੀ
ਇਹ ਸੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਏਨੀ ਚਿੰਬੜਵੀਂ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਸਾ ਵੱਟ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਝੱਟ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਡਰ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਮਾਗ਼ ਨੋਟ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਚਣ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਲੱਗਿਆ, ਸੋ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਬਚਣ ਦੀ ਖਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਤਕੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਲ ਦੀ ਰਾਹਤ, ਵਕਤ ਨਾਲ ਸੁੰਗੜਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ।
ਮੁਸ਼ਕਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਚਣਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਗ਼ਲਤ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਡਰਾਉਣੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਏਨੀ ਦੇਰ ਟਿਕੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿ ਦਿਸ ਜਾਵੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਟਿਕਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਖ਼ੌਫ਼ ਸਾਬਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਪਰਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਇਸੇ ਲਈ ਏਨਾ ਸਾਰਾ ਅਸਰਦਾਰ ਇਲਾਜ ਉਲਟੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਰਮੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਡਰਾਉਣੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਨਰਵਸ ਸਿਸਟਮ ਤਜਰਬੇ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਸਕੇ ਕਿ ਤਬਾਹੀ ਆਉਂਦੀ ਨਹੀਂ। ਮਕਸਦ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਡਰ ਵਿੱਚ ਡੋਬਣਾ ਨਹੀਂ। ਮਕਸਦ ਏਨੀ ਦੇਰ ਟਿਕਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਬੂਤ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਲਾਰਮ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਮਹਿਫ਼ੂਜ਼ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਬਾਹਰ ਦਾ ਰਾਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਹੈ, ਦੁਆਲਿਓਂ ਨਹੀਂ।
ਮਿੱਥ: ਕੁਝ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੀ ਕਿਉਂ ਕਰੀਏ
ਇਹ ਚੁੱਪ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਹਿਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਬੱਸ ਮਨ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਖੂੰਜੇ ਬੈਠ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਹੀ ਵਰਜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਗ਼ਲਤ ਵੀ ਹੈ। ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇਲਾਜਯੋਗ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ। Mayo Clinic ਨੋਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਲਾਜ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿੰਨੀ ਛੇਤੀ ਮਦਦ ਮਿਲੇ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਨਿਪਟਣਾ ਓਨਾ ਹੀ ਸੌਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੌਗਨਿਟਿਵ ਬਿਹੇਵੀਅਰਲ ਥੈਰੇਪੀ, ਇੱਕ ਢਾਂਚੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲਬਾਤ ਥੈਰੇਪੀ ਜੋ ਫ਼ਿਕਰ ਵਾਲੇ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬਚਣ ਦੀ ਆਦਤ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੱਕੇ ਸਬੂਤ ਹਨ। NHS ਇੱਕ ਆਮ ਕੋਰਸ ਛੇ ਤੋਂ ਵੀਹ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਦਵਾਈ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੀਵਨ-ਢੰਗ ਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਭਾਅ ਦੇ ਹੁਨਰ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਸਲੀ ਫ਼ਰਕ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੋਈ ਇਮਾਨਦਾਰ ਸਰੋਤ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਹਰ ਤਰੀਕਾ ਹਰ ਬੰਦੇ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚੱਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ। ਕਦੇ ਪਹਿਲਾ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਸਹੀ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਦੇ ਪਹਿਲੀ ਦਵਾਈ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜਵਾਬ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ, ਬਦਲਾਅ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਸਵੀਰ ਉਸ ਨਾਉਮੀਦ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਦੱਸੇ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਉਮੀਦ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇ ਉਹ ਲੱਭਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ।
ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਪੱਲੇ ਬੰਨ੍ਹਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ
ਜੇ ਇਸ ਸਭ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ: ਚਿੰਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਨੋਖਾ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦੇ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਇਨਸਾਨ ਹੋਣ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਸਾ ਰਹੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਉਹ ਲਕੀਰ ਟੱਪ ਗਈ ਹੈ, ਜੇ ਫ਼ਿਕਰ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜੇ ਇਹ ਹਰ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਨੀਂਦ, ਕੰਮ ਜਾਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿ ਸਕਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਖੋਹ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗੜਬੜ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਮਦਦ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਲਿਆਂ ਮੁੱਠੀਆਂ ਭੀਚ ਕੇ ਝੱਲਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਛੇਤੀ ਹੱਥ ਵਧਾਉਣ ਨਾਲ ਰਾਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੋਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋਤ
- National Institute of Mental Health, Anxiety Disorders
- Mayo Clinic, Anxiety disorders: Symptoms and causes
- Cleveland Clinic, Anxiety Has Its Benefits: But Only in Healthy Doses
- NHS, Cognitive behavioural therapy (CBT): Overview